Άγιος Παντελεήμονας Βραχάσι





Η Ρωσία τιμά τον Καθηγητή Βασίλη Φθενάκη

Από την τελετή της απονομής του τιμητικού διπλώματος, της ταυτότητας ως Μέλος του Πανεπιστημίου και του Σταυρού της Αξίας
Ο Πρύτανης του Ομόσπονδου Πανεπιστημίου, Moscow State Pedagogical University, Καθηγητής και Ακαδημαϊκός Alexey L. Semenov, προσκάλεσε τον Καθηγητή Βασίλη Φθενάκη, με καταγωγή από το Βραχάσι,  στη Μόσχα για μια σειρά διαλέξεων με θέμα τη μεταρρύθμιση εκπαιδευτικών συστημάτων.  Η Κυβέρνηση της Ρωσικής Ομοσπονδίας αναπτύσσει νέα αναλυτικά προγράμματα για την προσχολική και σχολική ηλικία που στηρίζονται στα αντίστοιχα γερμανικά προγράμματα των οποίων την ευθύνη έχει ο κ. Φθενάκης.
Οι ομιλίες έλαβαν χώρα στο Auditorium του Λένιν. Ο κ. Φθενάkης υπέγραψε συμφωνία συνεργασίας με το Πανεπιστήμιο και με το Ομόσπονδο Ινστιτούτο Εκπαιδευτικού Προγραμματισμού (FIRO), αρμόδιο για την ανάπτυξη των νέων Αναλυτικών Προγραμμάτων και την μεταρρύθμιση του εκπαιδευτικού συστήματος στη Ρωσική  Ομοσπονδία.
Η Σύγκλητος του Πανεπιστημίου απεφάσισε ομόφωνα στις 29 Σεπτεμβίου 2014 να απονείμει στον κ. Φθενάκη την ανώτατη τιμητική διάκριση, τον τίτλο του Επίτημου Καθηγητή και Μέλους της Συγκλήτου του Πανεπιστημίου. Η απονομή του τίτλου έγιναι  σε ειδική πανηγυρική τελετή που έλαβε χώρα στις 24 Νοεμβρίου στη Μόσχα, με παρουσία της συζύγου του κ. Αικατερίνης Φθενάκη-Ζουράρη. Το Πανεπιστήμιο τιμά το ερευνητικό έργο του κ. Φθενάκη και την προσφορά του στη ανάπτυξη και μεταρρύθμιση του Εκπαιδευτικού Συστήματος στη Ρωσική Ομοσπονδία.

Ο Νικολής στους Φιλίππους είναι ο Νικόλαος Τζανάκης ή Γ(λ)(ρ)ηγορονικόλης !!!!

H φωτογραφία στην προηγούμενη ανάρτηση είναι του Νικολάου Τζανάκη, ο οποίος διετέλεσε επιστάτης των αρχαιολογικών ανασκαφών στην Γαλλική Αρχαιολογική Σχολή των Μαλλίων.
Έχει γράψει επίσης ένα εκπληκτικό βιβλίο(τον σημερινό κτήτορά του τον γνωρίζει το Ιστολόγιο)... Όταν μας το έδειξε διαπιστώσαμε ότι αποτελεί μια σημαντική σελίδα της Βραχασώτικης Ιστορίας.
Παρακάτω δημοσιεύουμε μια φωτογραφία από αυτές τις υποδειγματικές έμμετρες σημειώσεις του. Μοναδικό τεκμήριο από μια άλλη εποχή...
Μακάρι κάποτε να το εκδώσουμε...








Μια φωτογραφία του Νικολή από το Βραχάσι στους Φιλίππους!!!!


"Εκεί ακριβώς που πάντα σπιθίζουν οι αιχμές του ανέμου, εκεί που το αέναο βάρος του ουρανού ταλαντεύεται..."

Του
Γ. Μαμάκη


Eίναι στιγμές που οι ρυθμοί της ζωής, οι  πολιτείες και οι άνθρωποι μας κουράζουν τόσο  ώστε να μη λαχταρούμε άλλη καταφυγή από το να ανιχνεύσουμε  τη ρωγμή στους κλοιούς μας μέσα  στα άπειρα ιχνογραφήματα του μεραμπελιώτικου θέρους, στο άπλετο φως της θάλασσας  και στων πέτρινων χαρακωμάτων μέσα τη φοβερή βύθη. 
Έτσι ένα αυγουστιάτικο πρωινό αποφασίζουμε την απόδραση στο δέος της  πολυσύνθετης συγκίνησης που παρέχει  η επαφή με εμπειρίες  έξω από τα συνηθισμένα βιώματα. 
Με τον αέρα του ονειροπόλου και  του ταξιδευτή  φτάνουμε στον Βρουχά, σ’ έναν χρυσοκίτρινο και αλμυροδίαιτο τόπο, εκεί που  έρχεται ολημερίς  ο ήλιος και λούζει τις γυμνές   πέτρες και λουλουδίζει τα ξερά αγκάθια.
Γύρω μας φτωχά χωράφια. 
 Άνθρωποι ταπεινοί, αναγκαστικά λιτοί και επίμονα εργατικοί. 
Δυο βήματα ανατολικότερα  βρίσκεται το ακρωτήρι του Αγίου Ιωάννη.
Και ακόμη δυο βήματα παραπέρα  η μοναξιασμένη θάλασσα.
 Χωρίς πολύ σκέψη ροβολούμε στη ράχη του ακρωτηρίου.
Η μέρα είναι  διάφανη, ο ήλιος  σκληρός, κάθετος, μας ζαλίζει, μας ποδοπατεί 
πάνω στα ξερά ηλιοστάσια. 
Η θάλασσα  σαν σειρήνα μας καλεί και μας προτρέπει.
Κινούμε ανατολικά εκεί που καταγράφεται η απόρροια του  καταγάλανου υδροφόρου ορίζοντα, η σημείωση του περιθωρίου της μεραμπελιώτικης γης. Γρήγορα φτάνουμε στο εκκλησάκι του Αγίου Ιωάννη.