Σάββατο, 28 Μαΐου 2016

Ριζίτικο για το Βραχάσι...


Το ριζίτικο αυτό γράφτηκε ένα αυγουστιάτικο βράδυ από τον Παπά Βαγγέλη κατά τη διάρκεια μιας εκδήλωσης που είχε οργανώσει τότε ο Πολιτιστικός Σύλλογος Βραχασίου ΑΝΑΥΛΟΧΟΣ.
Είναι το αυθεντικό και πρωτότυπο σε βυζαντινή σημειογραφία.


Παρασκευή, 20 Μαΐου 2016

Η δράσις του Εκκλησιαστικού Συμβουλίου Βραχασίου!!!! Από τον ανταποκριτή στο Βραχάσι!!!!!



ΠΗΓΗ: Αρχείο Μαρίας Σωρού, Φιλολόγου - Ιστορικής Ερευνήτριας

Οι αρτοκλασίες στον Άη Γιώργη στο Σελλινάρι!




"Το πανηγύρι στον Άγιο Γεώργιον Σελινάρι εφέτος προσήλκυσεν πολλά πλήθη πιστών και από τους δύο Νομούς […] Προσεφέρθησαν επίσης πολλά αφιερώματα και 400 αρτοκλασίες. Το γεγονός μαρτυρεί ότι το θρησκευτικόν αίσθημα παραμένει ακμαιότατον" (Εφ. Ο ΛΑΟΣ /30-4-1939).

Σημείωση: 

Το παραπάνω διαβάσαμε στο Χρονολόγιο της φιλολόγου - ιστορικής ερευνήτριας Μαρίας Σωρού, την οποία ευχαριστούμε.


Μια φωτογραφία από το πανηγύρι του Άη Γιώργη στο Σελλινάρι το 1963

Το Σελλινάρι το 1910!


Άλλη μια φωτογραφία από τις αρχές του προηγούμενου αιώνα.
Ο Άη Γιώργης στο Σελλινάρι με τρεις παπάδες ή καλόγερους να φωτογραφίζονται...
Και αυτή η φωτογραφία μεταφέρει στο σήμερα πολύτιμες πληροφορίες.
Ο δρόμος είχε ήδη χαραχθεί όπως και το μονοπάτι, ένας καρόδρομος κάτω ακριβώς από τον κυρίως δρόμο...
Αξίζει να προσέξουμε τον παλιό νερόμυλο που φαίνεται πίσω από την Εκκλησία, ένας Μύλος που σώζονται κάποια ερείπια ακόμη.
Πριν από χρόνια εκεί έσκαψε ο Μαρκογιώργης που είχε μεγάλη ευαισθησία με αυτά τα θέματα και ξέθαψε τον τοίχο του μύλου.
Εκεί υπάρχει σήμερα  και ένα παγκάκι να κάτσει ο περαστικός και να αγναντέψει τις βιτσίλες και το φαράγγι...



Πρώτη δημοσίευση: 4-5-2010

Πέμπτη, 19 Μαΐου 2016

Ευτυχώς η γή μας...

Συνέβαιναν στο Βραχάσι του 1936...


Μας έστειλε ένας αναγνώστης το παρακάτω εκπληκτικό σχόλιο, που αποτελεί προφανώς ένα μέρος μικρών αποσπασμάτων από επιστολή ενός παλαιού Βραχασώτη προς τη νύφη του. 
Πρόκειται για μια ζεστή συναισθηματική εξωτερίκευση αισθημάτων για το χωριό του το Βραχάσι και για τις καιρικές συνθήκες που επικρατούσαν εκείνη την εποχή, Μάρτη του 1936.

Λέγει λοιπόν:

"Βραχάσι και πάλι Βραχάσι, όπου είναι ρόδο και μοσχοβολά, εδώ τι θες και δεν βλέπεις(είναι ο επίγειος παράδεισος)σπαρμένα θες, χόρτα θες, πρασινάδα θες, δροσεράδα, άνθησι, ζωή, νερό μπόλικο και καλό και όλα τα επίγεια αγαθά εδώ θα τα βρεις".
"Επαέ στο χωριό βγάνει πότε και λίγο μνιά οληά χειμώνα, αλλά απου το Χαβγά και κάτω εδά και ενάμιση μήνα δε βγάνει σταγόνα".
"Απου το Χαβγά και κάτω είναι η κοιλάς του κλαυθμώνος και απόκεί  και πάνω έχει εντελώς αντίθετον όψιν,βλέπει κανείς την ευμορφίαν του τοπίου και παρηγοράται αμέσως. Εις το Σίσι λέω πολλές φορές και το τονίζω ότι σπαρτά ίσαμε τα Χριστούγεννα επιτρέπονται".
"Από τα Χριστούγεννα και πέρα είναι πολύ-πολύ επικίνδυνα,ε;δε σου λέω δα και καμμιά λαχαίνει η χρονιά και έχει όψιμα νερά και ετότεσά επιτρέπεται να σπέρνει κανείς και ίσαμε τα Φώτα. Αλλά αυτό λαχαίνει απου τσι 10 χρόνους μνια και  αρά και που".
"Εις το Βραχάσι όμως εδώ εάν ημπορεί κανείς να σπέρνει και όλο τον Γενάρη δεν θα κάμει καθόλου άσχημα,διότι ο τόπος εδώ οψιμοδέχεται πάντοτε και μια βροχή να βγάλει τον όψιμο καιρό,επαδά την βγάνει. Απου το Χαβγά και πάνω να πάει τα ριζόματα, τση Βοθυλιές,τσοι Καρτσινιανούς".

Σε όλη την υπόλοιπη επιστολή περιγράφει τις εντυπώσεις του από τη λιτανεία που έκανε το Βραχάσι,τα γύρω χωριά και τα Μετόχια για να βρέξει. Επίσης λέει ότι τέτοια πετυχημένη δέηση δεν την ξαναθυμόταν. Θυμόταν, λέει, πολλές στον καιρό του 5-6 αλλά σαν ετούτη κατανυκτική όχι.

"Και τελικά εκεί που η κάψα ήταν τρίπυρη άρχισε να ανεφαλιάζει και εν τω άμα και το θαύμα επίκουσεν ο Θεός των δεήσεών των και "ως και αν είμεθα και αμαρτωλοί έπεμψε πλούσια τα ελέη του".

Πρώτη δημοσίευση: 14-11-2012

Απλά πράγματα...

Διαβάζω για την προσπάθεια που γίνεται κατά καιρούς να φτιαχτούν επιχειρησιακά σχέδια για, να επαναπροσδιοριστεί η υφή της ανάπτυξης.
Στα χαρτιά έστω...
Οι τεχνοκράτες σ' αυτή τη διαδικασία έχουν την τιμητική τους. 
Όλα τα "σφάζουν" και όλα τα γνωρίζουν...
Διάβασα ένα τέτοιο σχέδιο  που είναι η επιτομή της περιγραφικής αποτύπωσης του αυτονόητου... 
Και πολλές φορές του ωραιοποιημένου αυτονόητου!
Τόσο ωραιοποιημένου μάλιστα που ντράπηκα για το ότι δεν την βλέπω αυτή την ομορφιά που περιγράφεται και αυτή την αποτελεσματικότητα των ...δομών!
Φοβάμαι ότι περιγράφοντας όμως το αυτονόητο χάσαμε την προοπτική, το όραμα για τον τόπο...
Αυτό ως γενική εκτίμηση.
Ίσως αν δεν είμαστε τόσο μετριοπαθείς να βάζαμε λίγο συναίσθημα και λίγο ψυχή στο εγχείρημα...
Ποιοί θα το κάνουν όμως αυτά;
Οι πολιτικοί πρέπει να πάνε παραπέρα το κείμενο αυτό που διάβασα.
Να δώσουν πνοή και όραμα στο άψυχο και στεγνά περιγραφικό τεχνοκρατικό κείμενο...
Θα του δώσουν;
Ας δούμε όμως τι έγραφα πριν από πολλά χρόνια(το 2002) επ΄ευκαιρία.
Και το δημοσιεύω αυτό το κείμενο ξανά για να διαπιστώσει και ο πιο αδαής ότι εδώ και πολλά χρόνια αυτά που λέμε ανακυκλώνονται από τη ζωή και επανέρχονται με μεγαλύτερη ένταση...
Αλλά αναρρωτιέμαι γιατί αφού είναι τόσο απλά τα πράγματα οι άνθρωποι τα κάνουμε τελικά τόσο δύσκολα;
Η απάντηση δεν είναι προφανής...
Και δεν είναι προφανής γιατί κατά την άποψή μου, οι άνθρωποι που καλούνται να εφαρμώσουν πολιτικές σαν αυτές, είναι άνθρωποι στεγνοί, αδαείς και σε πολλές περιπτώσεις πολύ μίζεροι...
Παραδείγματα πολλά αλλά ας δούμε το κείμενο...

Ν.Ι.Βλάχος


Αντί προλόγου

Η αρθρογραφία, όλο αυτό το διάστημα και η συζήτηση γύρω από την ανάπτυξη, τουριστική, αγροτική κλπ. περιστρέφεται, κυρίως, γύρω από τεχνικά θέματα και αφορά κυρίως τις αστικές περιοχές που παρουσιάζουν μεγάλο κορεσμό και πολλές δυσχέρειες.

Οι απόψεις για τη διαχείριση μιας τέτοιας κατάστασης δεν μπορεί να υπακούουν, αν θέλουμε να έχουμε αποτελέσματα σε μια λογική απλής διαχείρισης ή πρωτοβουλιών που θα έλθουν απ΄ έξω…
Η διατύπωση μιας διαφορετικής αλλά ολοκληρωμένης στρατηγικής είναι πια αναγκαιότητα.

Με ποιό πλεονέκτημα έναντι των άλλων, με ποιά μέσα, με ποιές υπηρεσίες, με ποιά προβολή, με τι παραγωγικό δυναμικό, με τι στόχο και σε ποια κατεύθυνση;

Όλα αυτά τα ερωτήματα θα πρέπει να απασχολήσουν πολύ σοβαρά όλους και όλα τα θεσμικά όργανα και να συγκροτηθεί ένας άξονας που θα πρέπει να συμπεριλάβει επιτέλους για την Κρήτη και την ενδοχώρα της.

Η χαμένη αξία των λέξεων...

Λέγονται και γράφονται πολλά για την αναζωογόνηση της υπαίθρου και τις δυνατότητές της, τις περισσότερες φορές χωρίς σοβαρό υπόβαθρο, με αποτέλεσμα έννοιες όπως «ανάπτυξη της υπαίθρου», «αγροτουρισμός», «αειφόρος ανάπτυξη», «βιώσιμη ανάπτυξη», «οικοτουρισμός», «περιφερειακή ανάπτυξη» κλπ. να έχουν χάσει μεγάλο μέρος από τη νοηματική αξία τους.

Αυτή η απώλεια επιτείνεται από το γεγονός ότι πολλοί, θέλοντας να αναδείξουν και το προοδευτικό τους «υπόστρωμα», αυτοαναγορεύονται σε εκφραστές της «περιφερειακής» και της «ισόρροπης ανάπτυξης», καταθέτοντας με μαξιμαλιστικό λόγο και τρόπο τα «οράματά τους» τους υπηρετώντας αποτελεσματικά τον τοπικό τους «πατριωτισμό»…
Ό,τι διασώθηκε νοηματικά από τις συναισθηματικές στρεβλώσεις, κινδύνευσε στο πέρασμα του χρόνου και από την αντίληψη ότι «παραγωγικό» είναι μόνο αυτό που βρίσκεται σε πεδινές περιοχές, είναι ευκολότερα καλλιεργήσιμο και έχει υψηλές αποδόσεις. Έτσι σιγά - σιγά ξεχάσαμε τις ομορφιές και τις δυνατότητες των ορεινών περιοχών, ατόνησαν οι όποιες προσπάθειες ανάπτυξης, με συνακόλουθο, την παρακμή τόπων με μεγάλο φυσικό, οικολογικό, πολιτιστικό ενδιαφέρον και τελικά την πληθυσμιακή αιμορραγία τους.

Β. Φθενάκης: "Ενας Πάπας από το Μεραμβέλλο - ένας άλλος λόγος γιατί ο τόπος μας πρέπει να νοιώθει πάντοτε υπερήφανος"

Alexander V. Papa Cretesis Graecus : Ενας Πάπας από το Μεραμβέλλο
Ο Κρητικός, Πέτρος Φίλαργος (Pietro Philargi de Candia) ή Φιλάρετος, γεννήθηκε (κατά την άποψη ορισμένων Ιστορικών) το 1340 στο συνοικισμό Καρές-Νεάπολης. Παιδί φτωχών γονέων, που έπεσαν θύμα της χολέρας, έμεινε από πολύ μικρός ορφανός. Την ανατροφή και την φροντίδα του ανέλαβαν καθολικοί Μοναχοί σε φραντσισκανό Μοναστήρι, διασφαλίζοντάς του υψηλή αγωγή και μόρφωση σε πολλές ευρωπαϊκές πόλεις. Ο ίδιος εδίδαξε Θεολογία στο Πανεπιστήμιο της Σορβόννης. Το 1386 εχρίσθη Επίσκοπος της Piacenca  στην Ιταλία, το 1402 Αρχιεπίσκοπος του Μιλάνου και το 1405 Καρδινάλιος. Κατά την σύνοδο της Πίζας, το 1409, οι συνοδικοί απεμάκριναν τον τότε Πάπα Γρηγόριο τον 12ο και τον Αντιπάπα Βενεδικτίνο τον 13ο από τα αξιώματά τους και έχρισαν τον Φίλαργο ως Πάπα, χωρίς όμως αυτό να γίνει αποδεκτό από τον Γρηγόριο τον 12ο και τον Βενεδικτίνο τον 13ο. Ο Φίλαργος εχρίσθη ως Πάπας Αλέξανδρος ο 5ος,  με έδρα την Πίζα και με ουσιαστική επικράτεια την Γαλλία και Αγγλία. Η Καθολική Εκκλησία τον αναγνωρίζει ως Πάπα, ακόμη και μετά την Σύνοδο της Κονστάντζας. Απεβίωσε στις 3 Μαϊου 1410 στο Μοναστήρι St. Maria dei Crociferi, κοντά στην Bologna και ετάφη στην εκκλησία του Αγίου Φρανγκίσκου. Κατά μίαν εκδοχή εδολοφονήθη από τον διάδοχό του, Baldassare Cossa, τέως κουρσάρο, που τον διεδέχθη ως Πάπας Ιωάννης ο 23ος.
(βλέπε την ομιλία της Ιταλίδας αρχαιολόγου, κ.  Λουτσίλα Ντονάτι-Κουρούνι στο 8ο Διεθνές Κρητολογικό Συνέδριο, με περίληψη στην Μεσόγειο της 24ης Οκτωβρίου 2011: http://www.kairatos.com.gr/afieromata/alexandros-e.htm
Με τις καλύτερες ευχές μου για ένα ειρηνικό, δημιουργικό, σε πνέυμα συλλογικής ευθύνης και συνεργασίας, Νέο Χρόνο, για το καλό όλων μας  και ιδιαίτερα της κοινωνίας των παιδιών μας.
Με εκτίμηση
Βασίλης Φθενάκης, Μόναχο

Δημοσιεύθηκε στις 6/1/2012

Οι βουλευτές της Κρήτης το 1879

Ο Ιωάννης Σφακιανάκης ο μετέπειτα Πρώτος Πρόεδρος του Εκτελεστικού της Κρητικής Πολιτείας ήταν ο εκλεγμένος Βραχασώτης Βουλευτής το 1879.
Οι βουλευτές που εξελέγησαν από τις εκλογές της 10ης Δεκεμβρίου 1879 ήταν οι εξής:

Αποκορώνου: Ιωάννης Παπαδάκης, Λεωνίδας Λαμπράκης, Αναγνώστης Πανυγηράκης και Κεμάλ εφένδης Φαφουλεφενδάκης.
Αγίου Βασιλείου: Μιχαήλ Τσουδερός, Εμμανουήλ Φωτάκης, Αναγνώστης Τρανταλιδάκης και Αχμέτ εφένδης Ιμαμάκης.
μαρίου: Γεώργιος Βλαστός, Τίτος Λίτινας, Εμμανουήλ Λουρωτός και Μουσταφά εφένδης Σπαθάκης.
Βιάννου: Κωνσταντίνος Κονδυλάκης, Χαράλαμπος Στιακάκης, Χασάν Χοτζάκης και Χουσεΐν Μπιλαλάκης.
Ηρακλείου: Αντώνιος Μιχελιδάκης, Χουλκή εφένδης, Μπιλάλ εφένδης και Αλή
Ριζά βέης.
Ιεραπέτρου: Πέτρος Γλαννικάκης, Κωνσταντίνος Κουντουράκης, Μεχμέτ Ακκή
εφένδης και Οσμάν εφένδης Μουλα Χουσεϊνάκης.
Κυδωνίας: Κωνσταντίνος Μητσοτάκης, Εμμανουήλ Τσεπετάκης, Ιωάννης Γαλανάκης και Χασάν εφένδης Σουβλιστός.
Κισσάμου: Γεώργιος Βογιατζάκης, Εμμανουήλ Φουνδουλάκης, Αναστάσιος Βιδάλης και Μουλά Σερίφ εφένδης.
Καινουρίου και Πυργιωτίσσης: Στυλιανός Πετράκης, Αναγνώστης Παπαδοφραγκάκης, Σαχίν Ντεμεγαριτάκης και Χουσεΐν εφένδης.
Μαλεβυζίου: Μιχαήλ Καλημεράκης, Δημήτριος Βερερουδάκης, Σταμάτιος Παπαδοκωνσταντάκης και Μουσταφά βέης Χατζαλάκης.
Μυλοποτάμου: Ιωάννης Σκουλάς, Γεώργιος Παπαμαρκάκης, Εμμανουήλ Νικολετάκης και Μουσά εφένδης Τζιντζαραπάκης.
Μεραμβέλλου: Ιωάννης Σφακιανάκης, Ιωάννης Μουρελάκης, Γεώργιος Μηλιαράς και Δερβις εφένδης Βεκηλαγασάκης.
Μονοφατσίου και μέρος Ρίζου: Γεώργιος Σαπουντζάκης, Εδχέμ εφένδης Καρασλανάκης, Εμίν εφένδης και Μπιλάλ εφένδης.
Πεδιάδος: Εμμανουήλ Ξανθουδίδης, Νικόλαος Δηλιανάκης, Ιωάννης Μαρδελάκης και Μεχμέτ Αλή εφένδης.
Πόλεως Ρεθύμνης: Χαρίλαος Ασκούτσης, Δερβις εφένδης Πρασλανάκης, Γιουσούφ βέης Αληγιαζητζάκης και Σαλήχ εφένδης Μπιλάλ Αγαζαδές.
Ρεθύμνης: Αναγνώστης Τσίχλης, Αναγνώστης Περακάκης, Μάρκος Βαρδάκης
και Χουσεΐν εφένδης Τσιτσεκάκης.
Σελίνου: Γεώργιος Παπαμαρκάκης, Εμμανουήλ Φυλαδιτάκης, Πυλιός Πολιουδοβαρδάκης και Αχμέτ Καφυράκης.
Σφακίων: Ρούσος Χριστοδουλάκης, Μιχαήλ Ζερβός, Ιωσήφ Μανουσογιαννάκης
και Ιωσήφ Βουρδουμπάκης.
Σιτείας: Αναγνώστης Φουνταλίδης, Γεώργιος Παπαδάκης Σακήρ εφένδης και
Μουσταφά εφένδης.
Χανίων: Νικόλαος Αθανασιάδης, Χουσεΐν βέης Νεημβεηζαδές, Ιβραήμ βέης Σακηρβεηζαδές και Αχμέτ βέης Δολμαζαδές.

Τρίτη, 10 Μαΐου 2016

Η ΕΟΡΤΗ ΤΗΣ ΑΓΙΑΣ ΣΟΦΙΑΣ (Μ ε σ ο π ε ν τα η κ ο σ τ ή )


Του 
Πρωτ. Ευάγγελου Παχυγιαννάκη



Σήμερα θα αναφερθούμε, στη μεγάλη Δεσποτική εορτή, της Μεσοπεντηκοστής, την οποία ο πολύς κόσμος αγνοεί. Στο χωριό μου, το Βραχάσι, ο κεντρικός ναός,  κτισμένος στα μέσα του 20ού αιώνα, έχει το όνομα της Αγίας Σοφίας, της Σοφίας του Θεού, όπως, δηλαδή, και ο μέγιστος ναός της Ορθοδοξίας και των ονείρων μας, Ναός της Αγίας Σοφίας Κωνσταντινουπόλεως.
Νομίζουν, λοιπόν, οι άνθρωποι ότι ο Ναός αυτός εορτάζει στις 17 Σεπτεμβρίου, στη μνήμη της Αγίας μάρτυρος Σοφίας και των Τριών θυγατέρων της. Προφανώς, αυτό είναι λάθος. Και το λάθος αυτό οφείλεται στην άγνοια. Το πρώτο λάθος είναι του Επισκόπου που τον εγκαινίασε και των Ιερέων που τον ιερουργούνε ίσαμε σήμερα, γιατί δεν ενδιαφέρθηκαν να μάθουν ποια είναι η Σοφία του Θεού και πότε εορτάζεται από την Εκκλησία, και στη συνέχεια να διδάξουν τον ευσεβή λαό.  Η  Σοφία του Θεού είναι ο Ιησούς Χριστός, ως Μεσσίας και Διδάσκαλος, στο όνομα του Οποίου κτίστηκε ο μέγας Ναός, το καύχημα της Ορθοδοξίας, η γνωστή Αγία Σοφία της Κωνσταντινουπόλεως και ο ναός αυτός εορτάζει την ημέρα της Μεσοπεντηκοστής.
Ο σεβαστός μας Καθηγητής Βυζαντινής αρχαιολογίας Κωνσταντίνος Καλοκύρης σε εμπεριστατωμένη μελέτη του με τίτλο «Οι Ναοί της του Θεού Σοφίας και η καθιέρωση του χρόνου εορτασμού των» και υπότιτλο «Ο Χριστός, η Σοφία», με αφορμή τον εορτασμό του Καθεδρικού Ναού της του Θεού Σοφίας της Θεσσαλονίκης την ημέρα της Πεντηκοστής, αναφέρει ότι, από την «παρακολούθηση της σχετικής βιβλιογραφίας των εορτών» και των σχετικών κειμένων με την «του Θεού Σοφίαν» και τα αρχαιολογικά μνημεία σχημάτισε την γνώμη ότι «η εορτή αυτή (και επομένως και οι Ιεροί Ναοί που συνδέονται μαζί της) πρέπει να αφορά αποκλειστικά στο Πρόσωπο του Ιησού Χριστού, ο Οποίος πιστεύεται από την Εκκλησία ως «η Σοφία και ο Λόγος του Θεού», και όχι το Άγιον Πνεύμα η το Μυστήριο της Αγίας Τριάδος. Και, με αυτές τις ιδιότητες του Χριστού βρίσκουμε το νόημα της εορτής της λεγομένης «Μεσοπεντηκοστής», οπότε τότε θα πρέπει να εορτάζουν οι Ναοί «της του Θεού Σοφίας».
Ο ίδιος υποστηρίζει ότι μετά την αντιμετώπιση του αρειανισμού, προκειμένου να εξαρθεί το Πρόσωπο του Χριστού ως «ομοούσιος τω Πατρί» και ως «η δημιουργική και συνεκτική των απάντων Θεού Σοφία και Δύναμις», κτίσθηκαν πολλοί ναοί, κυρίως από το τέλος του 4ου αιώνος, που αφιερώθηκαν στον Χριστό «ως την αγίαν του Θεού Σοφίαν». Μνημονεύει τους Ναούς: στην Κωνσταντινούπολη, στην Έδεσσα Μεσοποταμίας, στην Θεσσαλονίκη, στην Κρήτη (Πάνορμος), στην Σόφια Βουλγαρίας, στην Αχρίδα, στο Κίεβο, στην Τραπεζούντα, στον Μυστρά και αλλού. Μάλιστα, μνημονεύει μια επιγραφή στον ομώνυμο Ναό (της Αγίας Σοφίας) στον Μυστρά, που  είναι αφιερωμένη «τῷ παντοποιῷ του Θεού Πατρός Λόγῳ».


Έμφαση ιδιαίτερη δίνεται στο ψηφιδωτό του 9ου αιώνος στον νάρθηκα της Αγίας Σοφίας Κωνσταντινουπόλεως που δίνει τον τύπο του Χριστού ως Σοφίας. Σ’ αυτό ο Χριστός παρουσιάζεται ένθρονος ως Σοφία του Θεού και μπροστά του «βρίσκεται πρηνής ένας αυτοκράτορας», πιθανώς ο Λέων ο ΣΤ΄ ο Σοφός, ο οποίος ζητά να του δοθεί η «εξουσία από τον Κύριο μαζί με την άνωθεν σοφίαν». Δεξιά και αριστερά του ενθρόνου Χριστού, «σε δυό μετάλλια» «εικονίζονται η Θεοτόκος και ένας σκηπτρούχος αρχάγγελος». Οι δύο αυτές μορφές – της Θεοτόκου και του αγγέλου – θυμίζουν τον Μεγάλης Βουλής Άγγελο της Παλαιάς Διαθήκης, την Σοφία του Θεού, δηλαδή τον Χριστό, και την Παρθένο Θεοτόκο, από την Οποία ενηνθρώπησε ο Χριστός, δηλαδή από την οποία «ἡ Σοφία - Χριστός ὠκοδόμησε ἑαυτῇ οἶκον». Έτσι, αυτές οι δύο μορφές εκατέρωθεν του ενθρόνου Χριστού «συμπληρώνουν και επεξηγούν την παράσταση, του Χριστού ως Σοφίας».
Το ίδιο αξιοπρόσεκτη είναι και η γνώμη του αειμνήστου Καθηγητού μας Ιωάννη Φουντούλη, ότι η εορτή της Μεσοπεντηκοστής ήταν «η μεγάλη εορτή της Μεγάλης Εκκλησίας της Κωνσταντινουπόλεως». Γράφει: «…την Τετάρτη μετά την Κυριακή του Παραλύτου πανηγυρίζει η Εκκλησία μία μεγάλη Δεσποτική εορτή, την εορτή της Μεσοπεντηκοστής. Η εορτή της Μεσοπεντηκοστής ήταν η μεγάλη εορτή της Μεγάλης Εκκλησίας της Κωνσταντινουπόλεως και συνέτρεχαν κατ’ αυτή στον μεγάλο ναό πλήθη λαού. Δεν έχει κανείς παρά να ανοίξει την Έκθεση της Βασιλείου Τάξεως του Κωνσταντίνου Πορφυρογεννήτου για να ιδεί το επίσημο τυπικό του εορτασμού, όπως ετελείτο μέχρι την Μεσοπεντηκοστή του έτους 903 στον ναό του αγίου Μωκίου στην Κωνσταντινούπολι, μέχρι δηλαδή την ημέρα που έγινε η απόπειρα κατά της ζωής του αυτοκράτορος Λέοντος Στ΄ του Σοφού (11 Μαίου 903).
Και ο σοφός μας καθηγητής, αφού αναλύσει το τυπικό της ημέρας από απόψεως λειτουργικής και εξάρει το μεγαλείο της εορτής, καταλήγει: Επομένως, κατά την διάρκεια αυτής της μεγάλης εορτής της Μεσοπεντηκοστής, πού υμνείται ο Χριστός ως το ύδωρ το ζων και το φως του κόσμου, που είναι η Σοφία του Θεού, πρέπει να εορτάζεται η Σοφία του Θεού, αλλά και αυτός ο Ιερός ναός, για να δείχνει την προοπτική της Εκκλησίας στους ευσεβείς Χριστιανούς να είναι συνδεδεμένοι με τον Χριστό, πού είναι το ύδωρ και το φως του κόσμου, και που γεμίζει τον άνθρωπο με την σοφία Του και την δύναμή Του. Έτσι, οι Χριστιανοί, πού θα εορτάζουν αυτό το γεγονός, θα αναζητούν από τον Χριστό το φώς και το ύδωρ το ζων, θα ζητούν, δηλαδή, να τους γεμίσει από την δική Του σοφία.


Ελπίζομε να αποκατασταθεί κάποτε η εορτολογική τάξη της μεγάλης αυτής Δεσποτικής εορτής, ώστε να εορτάζει και ο περικαλλής ναός του χωριού μας την ημέρα της Μεσοπεντηκοστής και όχι του Αγίου Πνεύματος, που, αν και έχει καθορισθεί την ημέρα αυτή να εορτάζεται, τα τελευταία χρόνια, όχι μόνο δεν εορτάζεται,  αλλά και παραμένει κλειστός! 

Πέμπτη, 5 Μαΐου 2016

Ο ΒΡΑΧΑΣΩΤΗΣ ΚΑΘΗΓΗΤΗΣ ΓΕΩΡΓΙΟΣ Χ. ΦΘΕΝΑΚΗΣ ΤΙΜΑ ΤΗΝ ΚΤΗΝΙΑΤΡΙΚΗ ΕΡΕΥΝΑ

Προσκεκλημένος ομιλητής στο 32ο Παγκόσμιο Κτηνιατρικό Συνέδριο στην Κωνσταντινούπολη  ο συγχωριανός μας Γιώργος Φθενάκης, όπου του απονεμήθηκε τιμητική πλακέτα από την Παγκόσμια Κτηνιατρική Εταιρεία, γεγονός που αποτελεί μια ακόμη διάκριση στην ακαδημαϊκή του σταδιοδρομία.






Σε μία χώρα όπως η Ελλάδα, η κτηνοτροφία αποτελεί έναν από τους βασικούς πυλώνες για την οικονομική ανάπτυξή της. Η Κλινική Μαιευτικής και Αναπαραγωγής του Τμήματος Κτηνιατρικής του Πανεπιστημίου Θεσσαλίας, συμβάλλει καθοριστικά σε αυτό, καθώς πέρα από τη διδασκαλία των μαθημάτων, ασχολείται ενεργά με την εξέλιξη της επιστήμης και την επίλυση προβλημάτων μέσα από διεξοδική έρευνα και συγγραφή βιβλίων.


Χαρακτηριστικό παράδειγμα αποτελεί το μεγαλύτερο ερευνητικό έργο που απονεμήθηκε ποτέ σε ελληνική κτηνιατρική σχολή και δόθηκε το 2012 από τη ΓΓΕΤ. Στο έργο συνεργάζονται κλινικές/εργαστήρια των δύο κτηνιατρικών σχολών της χώρας, ένα εργαστήριο ιατρικής σχολής, ένα εργαστήριο ΤΕΙ και ένα εργαστήριο του ιατροβιολογικού κέντρου της Ακαδημίας Αθηνών. Συντονιστής είναι ο καθηγητής του Τμήματος Κτηνιατρικής του Παν. Θεσσαλίας Γιώργος Χ. Φθενάκης. Το έργο αναφέρεται στην ανάλυση των βιολογικών χαρακτηριστικών εγχωρίων φυλών και στη δημιουργία μίας καινοτόμου βάσης δεδομένων για τις εγχώριες φυλές προβάτων και γιδιών, για διευκόλυνση της κατανόησης και της διάγνωσης των νοσημάτων τους.


Μια βόλτα στον Άη Γιώργη το Βραχασώτη







Του 
Ν.Βλάχου



Την Κυριακή του Πάσχα πήρα τα βουνά!!! Το χρειαζόμουνα...


Πεζοπορία μέχρι τον Άη Γιώργη το Βραχασώτη..
Η Άνοιξη στα καλύτερά της...

Οι σπάρτοι με ένα οργιώδες πράσινο και κίτρινο... 
H ρίγανη να μυρίζει και να σου σπάνε τα ρουθούνια και οι ελιές να δένουν σιγά σιγά τους ανθούς τους σε καρπούς για να δώσουν το ευλογημένο λάδι...
Και τα ψηλά δεντρά, οι ντριγιάδες που λένε στην Κρήτη να εχουν το βαθύ πράσινο χρώμα τους...
Στο τέλος της διαδρομής ο Άη Γιώργης...
Με ιστορία πολλών αιώνων είναι πάντα ένας αγαπημένος προορισμός... (Όσοι επιθυμούν μπορούν να διαβάσουν το κείμενο που μου εμπιστεύθηκε ο Παπά Βαγγέλης πρόσφατα για να δημοσιευθεί στο ιστολόγιο Κοινόν... 
Ηρεμία στο τοπίο, μακριά από την τσίκνα και την αποχαλίνωση των Ελλήνων που σούβλιζαν και έτρωγαν σήμερα...
Ένας άλλος κόσμος σκέφτηκα...
Διαφορετικές εικόνες από ένα τοπίο που συντίθεται από λιτά και απέριττα στοιχεία...
Δέντρα, πέτρες, χώμα, νερό, βουνά που σε περικλείουν και στο βάθος μια θάλασσα για διέξοδο...
Ένα τόπο που σε βοηθά να δεις τον εαυτό σου στην πραγματική του διασταση...
Σε τέτοιους τόπους έχεις τη ευκαιρία να βλέπεις τον ουρανό και να ανεβαίνεις ακόμη ψηλότερα...




Σάββατο, 30 Απριλίου 2016

Χρόνια Πολλά - Καλή Ανάσταση


Σελίδα ANAVLOCHOS αφιερωμένη στην αρχαιολογική έρευνα της Γαλλικής Αρχαιολογικής Σχολής(EFA)


Η σελίδα ANAVLOCHOS είναι αφιερωμένη στην αρχαιολογική έρευνα που ξεκίνησε από τη Γαλλική Αρχαιολογική Σχολή στην Αθήνα (EFA), στον ορεινό όγκο του Ανάβλοχου (Βραχάσι Λασιθίου). Παρουσιάζεται η καθημερινή ζωή της ομάδας κατά τη διάρκεια των εργασιών πεδίου και παρέχεται ενημέρωση, σχετικά με τις δραστηριότητες που συνδέονται με την έρευνα κατά τη διάρκεια του χρόνου. Η πρώτη αποστολή αρχαιολογικής, τοπογραφικής και γεωμορφολογικής έρευνας πραγματοποιήθηκε κατά το 2015. Η δεύτερη αποστολή έχει προγραμματισθεί για το φετινό καλοκαίρι από τις 25 Ιουλίου μέχρι τις 19 Αυγούστου.


The ANAVLOCHOS page is devoted to the archaeological mission initiated by the French School in Athens (EFA) on the Anavlochos massif (Vrachasi, Lasithi). It highlights the daily life of the team during fieldwork and brings news on the activities connected to the mission throughout the year. A first campaign of archaeological, topographical and geomorphological survey was carried out in 2015. A second campaign is planned this summer, from July 25th to August 19th 2016.

La page ANAVLOCHOS est consacrée à la mission archéologique programmée par l'Ecole française d'Athènes (EFA) sur le massif crétois de l'Anavlochos (Vrachasi, Lasithi). Elle propose des retours en images sur le quotidien de l'équipe sur le terrain et vous tient au courant des activités liées à la mission tout au long de l'année. Une première campagne de prospection archéologique, topographique et géomorphologique s'est déroulée en 2015. Une seconde campagne est prévue cet été, du 25 juillet au 19 août 2016.


Pour plus d'information sur l'Anavlochos / Για περισσότερες πληροφορίες για τον Ανάβλοχο / For more information on the Anavlochos: 

Δευτέρα, 25 Απριλίου 2016

ΑΓΙΟΣ ΓΕΩΡΓΙΟΣ Ο «ΤΡΑΓΟΠΙΑΣΤΗΣ»


Του Πρωτ. Ευαγγέλου Παχυγιαννάκη


            Παίρνοντας ανηφορικά τον χωματόδρομο πριν φτάσομε στην Ανάληψη προς την Κριτσά, χαιρόμαστε μια καταπληκτική διαδρομή μέσα στο πράσινο. Σταματάμε το αυτοκίνητο και βλέπομε δεξιά πάνω στα βράχια να καμαρώνει το μικρό εκκλησάκι του Αγίου Γεωργίου του λεγόμενου «Τραγοπιάστη». Μετά από εκατό περίπου μέτρα βάδισμα, φθάσαμε. Το είχαμε επισκεφτεί πριν από σαράντα, πάνω κάτω, χρόνια με τον αείμνηστο Σταύρο Μαδεράκη, άοκνο μελετητή και ερευνητή των ιερών ναών της Κρήτης. Δύο πράγματα τότε μας έκαμαν εντύπωση: το προσωνύμιο «Τραγοπιάστης» και η φορητή εικόνα του αγίου, που δεν είναι  η συνηθισμένη εικόνα του καβαλάρη αγίου, που κρατάει το κοντάρι και σκοτώνει το θεριό, αλλά του Αγίου που κρατάει σπαθί και κυνηγάει τους Τούρκους!
            Στην εφετινή εορτή του, που αξιωθήκαμε να ιερουργήσομε, συγκεντρώσαμε πληροφορίες και για τα δύο, που θα παρουσιάσομε στο σημερινό κείμενό μας. Ο μικρός αυτός ναός βρίσκεται στην ευρύτερη περιοχή των ορίων της εδαφικής περιφέρειας Κριτσάς και χρονολογείται στην περίοδο της Βενετοκρατίας (13ος – 14ος αι.).

Τρίτη, 12 Απριλίου 2016

Παρουσίαση από τον Φιλόλογο Δημήτρη Περοδασκαλάκη του βιβλίου "Ενιαύσιον 365+1 Χαϊκού", του Πρωτοπρεσβύτερου Βαγγέλη Παχυγιαννάκη



Του 

Δημήτρη π΄ Ματθαίου Περοδασκαλάκη, 

Φιλολόγου


  

ΠΡΩΤΟΠΡΕΣΒΥΤΕΡΟΣ ΕΥΑΓΓΕΛΟΣ ΠΑΧΥΓΙΑΝΝΑΚΗΣ
Ενιαύσιον
365+ 1 Χαϊκού

    
Με χαρά έλαβα προ καιρού ένα ακόμη καλαίσθητο βιβλίο του πολυσεβάστου και πολυαγαπητού μου, ευφήμως γνωστού και πέραν της Ιεράς Μητροπόλεως Πέτρας και Χερρονήσου αλλά και πέραν της Αρχιεπισκοπής Κρήτης, Πρωτοπρεσβυτέρου του Οικουμενικού Θρόνου Ευαγγέλου Παχυγιαννάκη, στο πρόσωπο και τη βιοτή του οποίου συναριθμούνται μαζί με την Aξιοσύνη του Ιερέως ποικίλα και πλείστα χαρίσματα του Πνεύματος. Πολυγραφότατος συγγραφέας βιβλίων εκκλησιαστικού, ιστορικού και θεολογικού περιεχομένου, δοκιμότατος υμνογράφος και ποιητής, μουσικολογιότατος ιεροψάλτης, αγιογράφος καλλιτέχνης, μαχητικός αρθρογράφος, δεινός ομιλητής, αγαθός διδάσκαλος και παιδαγωγός θεολόγος καθηγητής. Και όλα τούτα γύρω από τον έναν και μόνον άξονα της ζωής του, τον Σαρκωμένο Θεόν-Λόγον, τον οποίον στερρώς διηκόνησε και διακονεί.
    Αυτήν ακριβώς την διακονία που δεν είναι άσχετη με τα ριζώματα της ανθρώπινης ύπαρξης καταθέτει ο π. Ευάγγελος με το ποιητικό του βιβλίο Ενιαύσιον 365+1 χαϊκού. Ο ποιητικός λόγος -έτσι τον όρισαν μεγάλοι ποιητές- δεν είναι παρά ο φυσίζωος ανασασμός της ψυχής, και ο π. Ευάγγελος βαθιά ενήμερος για το μυστήριο του Λόγου και του ποιητικού φαινομένου συμμερίζεται αυτή τη θέση, καθώς δηλώνει στον πρόλογο του βιβλίου του ότι στον ποιητικό λόγο «η θρυμματισμένη σκέψη μας [...] αναζητά μια χαραμάδα για ν’ αναπνεύσει».

Δευτέρα, 11 Απριλίου 2016

Σύμφωνα με δημοσίευμα είναι ακόμη ζωντανό το όνειρο του περιφερειακού ιατρείου στο Σίσι!!!

Η  δημιουργία μιας οργανωμένης δομής αποθεραπείας φροντίδας και αποκατάστασης στη Νεάπολη Λασθίου, η λειτουργία περιφερειακών ιατρείων σε Κριτσά, Ελούντα και Σίσσι καθώς και οι επικείμενες προσλήψεις γιατρών αλλά και διοικητικού προσωπικού στο νοσοκομείο Αγίου Νικολάου, συζητήθηκαν μεταξύ άλλων στην συνάντηση που είχε ο Δήμαρχος κ. Αντώνης Ζερβός με την υποδοικητή της ΥΠΕ Κρήτης κ. Α. Τριχοπούλου.
Ουσιαστικά - όπως έκανε γνωστό ο κ.δήμαρχος- παρά την επεφρασμένη βούληση φορέων και πολιτών για την δημιουγία του κέντρου, εκκερεμεί η έγκριση του Οργανισμού, ζήτημα το οποίο αναμένεται να αναδεχθεί έτι περισσότερο μετά την κατάθεση από πλευράς δήμου σχετικού υπομνήματος στον βουλευτή .
Αναφορικά με τις προσλήψεις ιατρικού (12) και διοικητικού προσωπικού, ο κ. Ζερβός ενημέρωσε ότι η παράμετρος αυτή, θα δώσει μια ιδιαίτερη δυναμική στο νοσηλευτικό ίδρυμα, και την προοπτική λειτουργίας αφενός της ψυχιατρικής κλινικής, που θα λειτουργήσει για πρώτη φορά στο ν.Λασιθίου, των ΤΕΠ, της Ορθοπεδικής κλινικής  αλλά και την ενίσχυση της ΜΕΘ. «Νομίζω-ανέφερε- ότι η διαδικασία για την πρόσληψη μόνιμου προσωπικού, βρίσκεται σε καλό δρόμο, σε μια ιδιαίτερα δύσκολη περίοδο για την ελληνική πραγματικότητα».
Επίσης όπως ενημερώθηκε σε συνεργασία με την Περιφέρεια Κρήτης, οργανώνεται το ερχόμενο Φθινόπωρο μια σημαντική ημερίδα για την ανάπτυξη του ιατρικού τουρισμού στο νησί.


Περιφερειακά ιατρεία
Σύμφωνα με δηλώσεις του δημάρχου Αγίου Νικολάου, στην παραπάνω συνάντηση έγινε μια λεπτομερής καταγραφή των ζητημάτων που σχετίζονται με τα αυξανόμενα προβλήματα ιατρικής περίθαλης που αντιμετωπίζουν οι κάτοικοι των δημοτικών διαμερισμάτων  σε : Ελούντα, Κριτσά, και Σίσσι.
Εν προκειμένω επιβεβαιώθηκε η διασφάλιση  συγκεκριμένου ακινήτου στην Ελούντα με ανταλλαγή οικοπέδου και στόχο την ανέγερση του περιφερειακού ιατρείου στην περιοχή, σύμφωνα με απόφαση του δημοτικού συμβουλίου.
Επίσης για την δημοτική κοινότητα Κριτσάς, επαναυποβάλλεται η πρόταση για την διαμόρφωση περιφερειακού ιατρείου σε χώρο που στο παρελθόν πραγματοποιούνταν οι συνεδριάσεις της τέως κοινότητας, δεδομένου ότι ο συγκεκριμένος χώρος, βρίσκεται σε κεντρικό σημείο του διαμερίσματος και η λύση σύμφωνα με τα καταγεγραμένα στοιχεία που υπάρχουν είναι άμεσα υλοποιήσιμη.
Τέλος για το Σίσσι, ήδη η ειδική σύμβουλος του Δημάρχου κ. Ίρις Περουλιού - Σεργάκη, μελετά το τοπογραφικό του οικοπέδου που έχει προταθεί, ώστε σε σύντομο χρόνο να προχωρήσει και το τρίτο από τα βασικά έργα υποδομής, που έχει ανάγκη ο τόπος.

ΠΗΓΗ: ΝΕΑ ΚΡΗΤΗ