Ο Βραχασώτης Μανόλης Γιανναδάκης


Ένας σημαντικός Βραχασώτης παρουσιάζεται από το ιστολόγιο. 
Πρόκειται για τον Μανόλη Γιανναδάκη που γεννήθηκε στην Αθήνα και κατάγεται από το Βραχάσι.
Ο Μανόλης σπούδασε γραφικές τέχνες στον ΑΤΟ και στην Ανώτατη Σχολή Καλών Τεχνών Αθήνας, χαρακτική στο εργαστήρι του Κ. Γραμματόπουλου, τυπογραφία και τέχνη του βιβλίου στο εργαστήρι του Γ. Παπαδάκη.
Εργάστηκε ως δάσκαλος σχεδίου και χαρακτικής στο Τμήμα Εικαστικών και Εφαρμοσμένων Τεχνών της Σχολής Καλών Τεχνών Θεσσαλονίκης και το 1997 εκλέχθηκε επίκουρος καθηγητής χαρακτικής στην ίδια σχολή.
Έχει επίσης ασχοληθεί με εικονογράφηση βιβλίου, αφίσα και έχει συνεργαστεί με εκδοτικούς οίκους και περιοδικά.
Το 1997 σε συνεργασία με τον Ξενή Σαχίνη δημιουργεί το Ερευνητικό Κέντρο Χαρακτικής στο παλιό εργοστάσιο Ήλιος του Δήμου Νεάπολης στη Θεσσαλονίκη.
Έχει παρουσιάσει τη δουλειά του σε πολλές ατομικές εκθέσεις στην Ελλάδα και στο εξωτερικό.
Έχει συμμετάσχει σε πολυάριθμες ομαδικές εκθέσεις, διεθνείς διοργανώσεις, μπιενάλε και φεστιβάλ στην Ελλάδα και στο εξωτερικό.

Aπό το 1984 οργάνωσε ατομικές εκθέσεις σε Aθήνα, Θεσσαλονίκη, Kιλκίς, Bελιγράδι και συμμετείχε σε μεγάλο αριθμό ομαδικών (3η Διεθνής Biennale Xαρακτικής Bελιγράδι (1994), 8η Διεθνής Biennale Xαρακτικής Bάρνα, Bουλγαρία (1995), κ.ά.).
O Γιανναδάκης χωρίζει το έργο του σε τρεις θεματικές ενότητες.
Στην πρώτη (1979 - 84) κυριαρχεί ο ρεαλισμός. O σύγχρονος κόσμος και πολιτισμός αποτελούν τα ερεθίσματα του και με σύμβολα που επαναλαμβάνονται, καταγράφουν τόσο δικά του βιώματα όσο και τη γενικότερη ατμόσφαιρα της εποχής. Συχνά χρησιμοποίησε αντικείμενα με τη συμβολική τους διάσταση, όπως ο τηλεβόας που υποκαθιστά το κεφάλι της ανθρώπινης μορφής. Mε τα τεχνολογικά αυτά πορτρέτα ο σύγχρονος άνθρωπος τοποθετείται σε χώρο υπαρκτό αλλά με στοιχεία σουρεαλιστικά.
Xρήση συμβόλων - αντικειμένων υπάρχει και στη δεύτερη θεματική ενότητα του έργου του (1984-90). Aντιασφυξιογόνες μάσκες, ηλεκτρικά καλώδια, σκαλωσιές χρησιμοποιούνται για το σχολιασμό της σχέσης ανθρώπου - χώρου.
Στην περίοδο αυτή χρησιμοποιεί μικτές τεχνικές, υλικά λιθογραφίας π.χ. πλάκες αλουμινίου, μαζί με κλασικές μορφές σχεδίου.

Στην τρίτη θεματική ενότητα (1990 έως σήμερα) δουλεύει ομάδες χαρακτικών που ονομάζει μνημεία - μνήματα ή μνήμες. Στα χαρακτικά αυτά χρησιμοποιεί ποικίλες τεχνικές της οξυγραφίας και δομεί την εικόνα με στοιχεία παραστατικά και αφαιρετικά. H έρευνα του χώρου τον οδηγεί και στο περιβάλλον με τίτλο Άσυλο Aθώων (1994), στο οποίο ένας λαβύρινθος από ίχνη περιβάλλει τον επισκέπτη.
Σχέδια τοποθετημένα το ένα δίπλα στο άλλο και ανάμεσά τους τυπωμένα αντίτυπα από μια χαραγμένη μήτρα διαμορφώνουν τον περιβάλλοντα χώρο.
H αναζήτηση της ανθρώπινης παρουσίας μέσα από τα ίχνη της είναι θέμα που συχνά διερευνά ο Γιανναδάκης.


Κατακερμαστισμός και Ανασύνθεση του χώρου

Στην οριοθετημένη κεντρική ιδέα του Μανόλη Γιανναδάκη «Κατακερματισμός και Ανασύνθεση του Χώρου», αναφέρεται η ενότητα έργων του που παρουσιάστηκε στο ΜΙΕΤ.
Πρόκειται για εικαστικές / μορφοπλαστικές διαδικασίες που αφορούν τη χαρακτική πράξη στο σύνολο της, από τη σύλληψη της «ποιητικής» εικόνας έως τη φάση της εκτύπωσης.
Η δημιουργία ενός κατασκευασμένου περιβάλλοντος, όπου ενσωματώνονται αντίτυπα, μονότυπα καθώς και επίτοιχα ανάγλυφα, προκαλεί τον επισκέπτη να βιώσει στοιχεία αυτοβιογραφικά του καλλιτέχνη όσο και στοιχεία της ίδιας της συνθετικής δημιουργικής διαδικασίας: ίχνη, αποτυπώματα, τυπώματα/σύμβολα, δράσεις που δομούν έναν χώρο κατεξοχήν χωροταξικό, τεχνολογικό, αποστερημένο από την ανθρώπινη παρουσία και την αναπαράσταση του ανθρώπου.
Συγκεκριμένα στο έργο με τίτλο «Μεγάλο Διαβατήριο», ο Γιανναδάκης δημιουργεί ένα ξάνοιγμα περιοχών, ενδεχομένως διαμονής ανθρώπων και παραμονής πραγμάτων, τα οποία περιβάλλουν τους ανθρώπους και τους αφορούν.
Την έκθεση τη συνεπιμελείται ο καλλιτέχνης με την ιστορικό τέχνης Θάλεια Στεφανίδου, η οποία χαρακτηριστικά αναφέρει: «Ο Μανόλης Γιανναδάκης σε μια μακρόχρονη προσπάθεια διαμόρφωσης πλαστικών συσχετισμών, παράγει και αναπαράγει μια κυρίαρχη εμμονή του σχετικά με την σύλληψη της ποιητικής εικόνας καθώς και τους τρόπους αποτύπωσής της.
Στα έργα του υπάρχει πάντα το φαινόμενο της επαναληψημότητας των μοτίβων, στοιχείων δηλαδή που πολλαπλασιάζονται γεμίζοντας το κενό ή πολλαπλασιάζονται για να διαχυθούν σε άπειρο χώρο . . .
Ο Γιανναδάκης «κάνει χώρο» και συγχρόνως κρύβει σ' αυτόν συμβάντα, επιτρέποντας έτσι να αυτονομηθούν εντός του έγκλειστες διαδικασίες».
ΒΙΒΛΙΟΓΡΑΦΙΑ
Γιανναδάκης, Aίθουσα Tέχνης Aθηνών, 1984 / Nτ. Hλιοπούλου - Pογκάν, "Mατιές στις εκθέσεις", H Kαθημερινή, 6/7/1984 / B. Σπηλιάδη, "Eικαστικά", Eλευθεροτυπία, 17/7/1984 / B. Σπηλιάδη, "H ιστορία γράφεται στην γκαλερί", Eλευθεροτυπία, 16/8/1984 / Mνήμες - Aναπλάσεις - Aναζητήσεις, Zωγραφική, Γλυπτική, Xαρακτική, Aθήνα 1985, σ. 150 / Xeme Exposition internationale des dessins originaux, Moderna Galeria Rijeka, Γιουγκοσλαβία, 1986, σ. 84 / Γιανναδάκης, αίθουσα τέχνης K7, Θεσσαλονίκη, 1988 / Mανόλης Γιανναδάκης, γκαλερί FLU, Σχολή Kαλών Tεχνών Bελιγραδίου 1989 / Mανόλης Γιανναδάκης, Προσέγγιση της κοινής συνισταμένης Άνθρωπος - Xώρος, γκαλερί 7, Aθήνα 1990 / M. Γιανναδάκης, Xαλκογραφία, Xαρακτικά από τη Συλλογή της M.K.E. Tέχνης, Θεσσαλονίκη 1992 / Άσυλο Aθώων, Περιβάλλον, αίθουσα τέχνης Άλλη Πόλη, Θεσσαλονίκη 1994 / M. Γιανναδάκης, Xαρακτική, γκαλερί Λόλα Nικολάου, Θεσσαλονίκη, Iούνιος 1994 / Mανόλης Γιανναδάκης, Zωγραφική Σχέδια, γκαλερί Λόλα Nικολάου, Θεσσαλονίκη 1995 / B. Kαραΐσκου, "Σημειώματα και επισημάνσεις", Arti, τεύχ. 27, Nοέμβ. - Δεκ. 1995, σ. 200 - 201 / M. Γιανναδάκης, "Xαρακτική", Ένεκεν, τεύχ. 5, Iαν. 1996, σ. 31 / "Θεσσαλονίκη. H Eικαστική της Φυσιογνωμία", H Kαθημερινή - Eπτά Hμέρες, 15/6/1997 / Λεξικό, τόμ. A', Mέλισσα 1997, σ. 274 - 5 / Όψεις της Eικαστικής Δημιουργίας στη Θεσσαλονίκη μετά το 1960, περ. 1, Δ.E.Θ., Θεσσαλονίκη, 22 Νοεμ. -28 Δεκ. 1997 / ORIENT - προσΑΝΑΤΟΛΗσμός. ORIENT-ORIENTation, λδ' Δημήτρια, Γενί Τζαμί, Θεσσαλονίκη, 10 Δεκ. 1999 - 10 Ιαν. 2000 / Μανόλης Γιανναδάκης. Διαδρομή, αιθ. Τέχνης Μύλος, Θεσσαλονίκη 2000 / Μανόλης Γιανναδάκης. Χαρακτική 1997-2000, Κέντρο χαρακτικής Δήμου Νεάπολης, Θεσσαλονίκη, 6-30 Νοεμβ. 2000 / Μανόλης Γιανναδάκης: χαρακτική, αιθ. τέχνης Παρατηρητής, Θεσσαλονίκη, 11 Μαρτ. - 3 Απρ. 2004.

Σχόλια

Ο χρήστης Ανώνυμος είπε…
Για άλλη μια φορά φέρατε στο προσκήνιο έναν άνθρωπο που κατάγεται από το Βραχάσι, δεν είναι πολύ γνωστός αλλά θα πρέπει να είμαστε πεήφανοι που ανήκει στην Βραχασώτικη οικογένεια.
Αναρρωτιέμαι ποιοί είστε εσείς που τα ξέρετε όλα αυτά.
Αναρρωτιέμαι.

Μαρία
Ο χρήστης Ανώνυμος είπε…
Ο Μανώλης είναι ένα αξιόλογο πρόσωπο άλλά πολύ χαμηλών τόνων.
Να λοιπόν που το Βραχάσι εκπροσωπείται στο χώρο των εικαστικών τεχνών σε ένα πολύ υψηλό επίπεδο.
Μπράβο σας που αναδεικνύετε όλους αυτούς τους ανθρώπους.
Ο χρήστης Ανώνυμος είπε…
Πολύ καλή η παρουσίασή σας.
Μπράβο και στο Μανόλη που κάνει αυτή την πορεία.
Το Βραχάσι κάποτε πρέπει να τιμήσει τα παιδιά του.
Ο χρήστης Ανώνυμος είπε…
Να μην ασχολούμαστε μόνο με την Κοινότητα.
Η ζωήέχει κι άλλες πλευρές.
Πιο ενδιαφέρουσες και πιο ουσιαστικές πολλές φορές.
Ας ξεφύγουμε από τη μιζέρια μας με την Τέχνη.
Ο χρήστης ΒΡΑΧΑΣΙ είπε…
Φαντάζεστε να είχαμε ένα χώρο όπου ο Μανόλης θα μπορούσε να οργανώσει μια έκθεση;
Μια έκθεση όχι απαραίτητα με δικά του έργα αλλά μια παρουσίαση που θα έκανε επίκεντρο της προσοχής το χωριό μας;
Δεν θα μπορούσε αυτός ο χώρος να ήταν το παλιό σχολείο στο Βραχάσι που τώρα είναι γκρεμισμένο;
Θα μπορούσε...
Θα μπορούσε να είναι ένας χώρος πολλαπλών χρήσεων που θα έδινε ζωή στο χωριό.
Ιδέες υπάρχουν.
Βούληση υπάρχει όμως;
Ο χρήστης Ανώνυμος είπε…
Άλλο ένα άξιο παιδί του χωριού μας.
Και όπως όλα σχεδόν αφανής.
Ο χρήστης Ανώνυμος είπε…
Μπορεί να μην καταλαβαίνω από Τέχνη πολλά πράγματα αλλά νομίζω ότι ο κ. Γιανναδάκης έχει μια σημαντική πορεία.
Ο χρήστης Ανώνυμος είπε…
Είναι τιμή μας που έχουμε τέτοιους συγχωριανούς. Από την άλλη είμαστε πολύ μακρυά από όλου αυτούς. Γιατί άραγε;

Ανένταχτος
Ο χρήστης Ανώνυμος είπε…
"Φαντάζεστε να είχαμε ένα χώρο όπου ο Μανόλης θα μπορούσε να οργανώσει μια έκθεση;"

Η ιδέα σας είναι καταπληκτική. Στο Βραχάσι όμως είμαστε ακόμα μακρυά από μια πολιτιστική αναγένηση. Πείτε το συγκυρία, πείτε το λειψανδρία, πείτε το έλλειψη ενδιαφέροντος, πείτε το απογοήτευση, πείτε το όπως θέλετε...
Κάποτε κάτι πήγε να γίνει όταν κάποια νεαρά παιδιά είχαν αναλλάβει τον πολιτιστικό σύλλογο. Μετά απ' αυτούς δε έγινε τίποτα συστηματικό και σοβαρό. Θυμηθείτε, τότε το Νίκο το Βλάχο πρόεδρο, που μόλις είχε αποφοιτήσει από το πανεπιστήμιο Αθηνών, το Ζαχαρία το Φθενάκη που ήταν τότε φοιτητής στο Ηράκλειο, το Γιώργη τον Κυριακάκη που είχε επίσης μια φοιτητική πορεία στο Τ.Ε.Ι. στη Χαλκίδα και είχε πρόσφατα κατέβει στο Βραχάσι, το Γιώργη το Νεραντζάκη που ήρθε ως γαμπρός στο Βραχάσι και είχε τελειώσει το Τ.Ε.Ι. στο Ηράκλειο και το Γιώργη το Σουλαδάκη που είχε κι αυτός περάσει από φοιτητικά έδρανα στην Ιταλία. Εκτός απ' αυτούς υπήρχε και ένα περιβάλλον πέριξ αυτών, κάποιοι εκ των οποίων ανακατέφτηκαν και από τη θέση μέλους διοικητικού συμβουλίου με τα πολιτιστικά, όπως ο Μιχάλης ο Πετσαλάκης ο καπετάνιος που κι αυτός είχε ξεφύγει από το Βραχάσι, έχοντας φοιτήσει στη σχολή του εμπορικού ναυτικού, ο Μανώλης ο Ροβίθης που μπορει να μη διέθετε πτυχία, αλλά είχε ξεφύγει κι αυτός από το Βραχάσι αφού έζησε χρόνια στην Αθήνα και είχε ιδιαίτερες πολιτιστικές ευαισθησίες και ανησυχίες, ο αρχιτέκτονας Μανώλης Πουλής με το μεγάλο του πάθος με το θέατρο, ο Αλέκος ο Γιανναδάκης ο καθηγητής φιλολογίας, ο Γιώργης ο Κωστάκης φοιτητής κι αυτός, ο Δημήτρης ο Κυριακάκης ο σημερινός πρόεδρος του πολιτιστικού συλλόγου, μια μεγάλη παρέα αποδήμων Βραχασωτών, νεαρών φοιτητών τότε, που ζούσαν στην Αθήνα και αλλού και έρχονταν τα καλοκαίρια και συμμετείχαν και βοηθούσαν. Χαρακτηριστικό παράδειγμα τα αδέρφια Βλάσση και πολλοί άλλοι.
Ποιός ήταν ο συνδετικός κρίκος όλων αυτών των ανθρώπων και ποιό το κοινό χαρακτηριστικό τους; Ο συνδετικός κρίκος ήταν το ενδιαφέρον τους για τα πολιτιστικά και το κοινό χαρακτηριστικό τους ήταν ότι όλοι είχαν βγει και είχαν ζήσει έξω από το Βραχάσι. Είχαν αλληλεπδράσει και είχαν συναναστραφεί με άλλους ανθρώπους, είχαν έρθει σε επαφή με άλλα μουσικά, πνευματικά, πολιτιστικά, πολιτικά ρεύματα, είχαν αποκτήσει ευρύτητα πνεύματος που τους έδινε τη δυνατότητα να προσφέρουν το διαφορετικό, το αληθινό, το ουσιώδες, αυτό που θα ανέβαζε το πολιτιστικό επίπεδο και τελικά το επίπεδο ζωής στο χωριό.

(ΣΥΝΕΧΕΙΑ)
Ο χρήστης Ανώνυμος είπε…
... (ΣΥΝΕΧΕΙΑ ΑΠΟ ΠΡΙΝ)

Πού είναι όμως σήμερα όλοι αυτοί; Γιατί η φωνή τους στα πολιτιστικά έχει σιωπήσει; Κάποιοι βέβαια έχουν φύγει από το Βραχάσι και ζουν αλλού. Κάποιοι έχουν πικραθεί από πολλά που συνέβησαν τα τελευταία χρόνια. Άλλοι έκαναν οικογένεια και απέκτησαν μικρότερο ελεύθερο χρόνο και ευθύνες απέναντι στην οικογένειά τους. Άλλοι όλα αυτά μαζί ή κάποια απ' αυτά. Σημασία πάντως έχει ότι όλοι αυτοί είναι μακρυά από τα πολιτιστικά και το σημερινό αποτέλεσμα στα πολιτιστικά του χωριού είναι πλέον πολύ περιορισμένο και φτωχό. Ίσως αν δεν μπορούν αυτοί που έδωσαν κάποτε μια πολιτιστική ανάταση στο χωριό, να βρεθούν κάποιοι άλλοι. Κατά τη γνώμη μου το βασικό συστατικό της επιτυχίας είναι οι ανοιχτοί ορίζοντες του μυαλού, η παιδεία, ο ελεύθερος χρόνος και το κατάλληλο εξωτερικό περιβάλλον. Δεν υπάρχουν επιτέλους στο χωριό μας νέοι να αναλάβουν μια τέτοια πρωτοβουλία; Δεν υπάρχουν νεαροί επιστήμονες ή φοιτητές που να θέλουν να προσφέρουν στα πολιτιστικά; Κάποιοι πρέπει να
υπάρχουν. Γνώμη μου είναι ότι ο κόσμος διψά για πολιτιστική αναγένηση. Απλώς κάποιοι πρέπει να κάνουν την αρχή και κάποιοι να καταλάβουν ότι το φορτίο της πραγματικής αναγένησης είναι βαρύ γι αυτούς και ότι
σκοπός δεν είναι να μας λένε προέδρους. Σημασία έχει να υπάρχει ένα αποτέλεσμα που να το απολαμβάνουμε όλοι μας, πέρα από πολιτικές ή άλλες σκοπιμότητες.

Για να επανέλθω όμως στο αρχικό θέμα, αλλού μπορούν και οργανώνουν πολλά περισσότερα από μια έκθεση που προτείνουν οι άνθρωποι του ιστολογίου, με πολύ μικρότερες δυνατότητες από μας. Ένα παράδειγμα από
τα πολλά είναι το Βενεράτο (http://veneratopalianis.blogspot.com/2009/07/3-2008-3rd-intern.html ) .
Εκεί κατάφεραν να οργανώσουν διεθνή έκθεση γλυπτικής. Εμείς εδώ τι έχουμε κάνει;


Ένας συγχωριανός που αναπολεί τα παλιά...
Ο χρήστης Ανώνυμος είπε…
ΑΞΙΟ ΠΑΙΔΙ Ο ΜΑΝΟΛΗΣ ΓΙΑΝΝΑΔΑΚΗΣ.Να αξιοποιηθει η τεχνη του.Ενας τεχνοχωρος ειναι απαραιτητος στο Βραχασι.Το διπατο σπιτι που διακρινεται πισω απο τους υπουργους που επισκεφτηκαν το χωριο ειναι καταλληλο γι αυτη τη δουλεια.Αν δεν κατοικειται να αγοραστει η να ενοικιαστει απο τον ιδιο η απο την κοινοτητα.Να μη συμβει οπως παλαιοτερα με των χαμηλων τονων πολυγραφοτατο Βαγγελη Δυαλινα.Ενας τεχνοχωρος ειναι και εκθεσιακος χωρος και κερδοφορος επιχειρηση,θα ωφεληση την κοινοτητα και θα αυξησει και τα εσοδα της.
Ο χρήστης maria είπε…
Πολύ καλή παρουσίαση, Νίκο. Μόλις είδα το όνομα και διάβασα αναρρωτήθηκα αν έχει σχέση με τον Κωστή Γιανναδάκη που έβγαζε το περιοδικό ΝΕΟΣ ΚΟΣΜΟΣ στο Βραχάσι το 1930 και ο ίδιος χάρασσε σε ξύλο τις εικόνες που θα τύπωνε στο περιοδικό και ορισμένα τεύχη τα στοιχειοθέτησε ο ίδιος έκανε μόνος του τις μακέτες.
Μαρία Σωρού


Δημοφιλείς αναρτήσεις τις τελευταίες 30 ημέρες

Συνέντευξη του Μανόλη Γιανναδάκη στο ΝΟΣΤΙΜΟΝ ΗΜΑΡ για την έκθεση χαρακτικής που ανοίγει σήμερα 4 Αυγούστου 2017 στο Βραχάσι με θέμα τον Ερωτόκριτο

Διασχίζοντας το Φαράγγι στο Σελλινάρι στις αρχές του 20ου αιώνα...

Ο αγαπημένος 'Αγιος του καλοκαιριού

Φωτογραφία από το 1925 του πρώτου αυτοκινήτου της γραμμής Ηρακλείου - Νεαπόλεως στο Βραχάσι!

Για τον Γιάννη που έφυγε νωρίς...

Ο δρόμος του Βραχασού έχει τη δική του μεγάλη ιστορία!

O Μπάρμπα Γρηγόρης

Πολιτιστικές Συναντήσεις Βραχάσι 2017 από τον Π. Σ. Βραχασίου "Ο ΑΝΑΥΛΟΧΟΣ"

Τρεις εκπληκτικές φωτογραφίες από το Δημοτικό Σχολείο στο Σίσι!!!