Να επαναπροσδιορίσουμε το παραδοτέο στον πολίτη έργο


Ζούμε στιγμές πρωτόγνωρες με την οικονομική κρίση να αλλάζει τον τρόπο ζωής και τη συμπεριφορά μας.
Ο φόβος έγινε το κυρίαρχο αίσθημα, δημιουργεί αβεβαιότητα και πολλές φορές πανικό.
Όλους αυτούς τους μήνες ζούμε το μαρτύριο της σταγόνας με τις αγορές να μας δίνουν τον τόνο που διαμορφώνει πλέον ένα κόσμο ακόμη πιο πολύπλοκο και σύνθετο.
Ζήσαμε μια μεγάλη περίοδο που δεν είχαμε κατανοήσει τους κινδύνους και την πολυπλοκότητά τους. Και αφού δεν μπορέσαμε να τους κατανοήσουμε δεν καταφέραμε να τους τιθασεύσουμε και να τους διαχειριστούμε.
Σήμερα ο Έλληνας είναι βαθιά τραυματισμένος και ίσως βιώνει σε πολλές περιπτώσεις μια επώδυνη ταπείνωση.
Με λίγα λόγια δεν ακούσαμε τη βοή των πλησιαζόντων γεγονότων…
Σε αυτό τον πολύπλοκο και σκληρά ανταγωνιστικό κόσμο η χώρα μας, ο τόπος μας, ελπίζει και θέλει μια ξεχωριστή θέση. Μια θέση στην παγκόσμια και Ευρωπαϊκή Κοινότητα.
Δεν μπορούμε πια άλλες ήττες.
Είναι η ώρα να σηκώσουμε το κεφάλι και να αντιδράσουμε.
Να πούμε ναι σε αλλαγές που θα διώξουν το φόβο και την ανασφάλεια.
Αλλά πως θα γίνει αυτό;
Η εμπιστοσύνη των πολιτών θα πρέπει να επιστρέψει στους θεσμούς και αυτό μπορεί να γίνει μόνο αν τεθεί ως στρατηγικός στόχος η ανάπτυξη των δυναμικών δυνατοτήτων του τόπου μας και η υπέρβαση της υστέρησης που διαπιστώνουμε σε όλους τους τομείς.
Θα πρέπει να αποκτήσουμε σχέδιο ως τόπος και να συγκροτήσουμε μετρήσιμους στόχους για να μπορούμε αν μη τι άλλο ως πολίτες να μετρούμε την απόδοση των πολιτικών που εφαρμόζονται.
Κάτω από τις νέες συνθήκες που έφερε η κρίση σκιαγραφείται ένα νέο τοπίο.
Ένα νέο τοπίο στους θεσμούς, στα ήθη, στις πρακτικές, στις πολιτικές, στην διακυβέρνηση, στην οραματική μας, στην επιχειρηματικότητα, στην αξιολόγηση των προσώπων, στη διάκριση των ρόλων, στην ανάγκη για δημόσια λογοδοσία, στη συνεχή ανάγκη για μέτρηση της αποτελεσματικότητας των πράξεών μας στη δημόσια σφαίρα, στο κρίσιμο ρόλο του περιβάλλοντος στην ανάπτυξη αλλά και στη διασφάλιση της ποιότητας της ζωής μας.
Θα πρέπει να επαναπροσδιορίσουμε το παραδοτέο στον πολίτη έργο, αυτό που λαμβάνει ο Πολίτης από κάθε δημόσια και ιδιωτική λειτουργία, ως εξαιρετικής σημασίας προτεραιότητα.
Χρειάζονται τεράστιες αλλαγές σε όλους τους τομείς.
Βαθιές τομές που θα αλλάξουν το μοντέλο λειτουργίας αλλά και την καθημερινότητά μας.
Με τον Καλλικράτη δημιουργήθηκε μια νέα πραγματικότητα σε τοπικό επίπεδο, στην οργάνωση και στη διοίκηση των τοπικών υποθέσεων.
Είναι ένα έργο φιλόδοξο και εξαιρετικά κρίσιμο στοίχημα για τα επόμενα χρόνια που πρέπει να κερδηθεί.
Όπως διαπίστωσα από την ανάγνωση στα Ιστολόγια αλλά και στον τοπικό τύπο, υπάρχουν κάποιοι που προσπαθούν να τον φέρουν στα μέτρα της ιδιωτικής τους περιμέτρου…
Είναι κρίμα να το διαπιστώνουμε αυτό.
Και είμαι απαισιόδοξος ότι και αυτή τη φορά όλοι αυτοί, οι έρημοι εκπρόσωποι μας άλλης εποχής, δεν θα κριθούν ανάλογα από την ιστορία.
Αντίθετα από αυτές τις φωνές και σε τούτη τη δύσκολη συγκυρία, επιλέγω να πω δημόσια την άποψή μου και ξεκαθαρίζω τη στάση μου.
Είναι μια στάση που έρχεται ως ξεκάθαρη απάντηση και προς την κατεύθυνση εκείνη που καιρό τώρα με «εκβιάζει» να πάρω θέση για τον Καλλικράτη.
Είναι η ώρα της ευθύνης για όλους μας.
Τους λέω λοιπόν ότι είναι ώρα να ξεκολλήσουμε από το παρελθόν.
Όπου μπορούμε ας ανατρέψουμε παγιωμένες σκέψεις, πίκρες, μιζέριες.  Ας μετατρέψουμε την κρίση σε ευκαιρία.
Είναι η ευκαιρία του τόπου να απαλλαχθεί από τη μίζερη και ενδογενή αναπαραγωγή της τοπικότητας ως εσωστρέφεια και περιχαράκωση, που σήμερα αλλά κυρίως αύριο δεν θα μπορεί να αποτελέσει απάντηση για τίποτα.
Στο δίλημμα ελπίδα ή φόβος, η απάντησή μας μπορεί να έρθει μέσα από τις αλλαγές και στην Αυτοδιοίκηση.
Και είναι ασφαλώς ελπίδα.
Αυτό όμως όσον αφορά εμάς τους πολίτες.
Όσον αφορά την Πολιτεία, όπως θα ευχόταν και ένας παλιός καλός μου φίλος και μέντορας, θα πρέπει να αποφευχθεί αυτό που επεφύλαξε το πολιτικό μας σύστημα σε άλλους συμμετοχικούς θεσμούς παλαιότερα, που υλοποιώντας τους ως θεσμούς συμμετοχικής δημοκρατίας, μας θύμιζε «τα κλουβιά με τους αρουραίους που τρέχουν πάνω κάτω επιταχύνοντας την περιστροφή όλου του μηχανισμού», εις ματαίαν κίνησιν…

Ν. Ι. Βλάχος

Σχόλια

Ο χρήστης Ανώνυμος είπε…
To κείμενο είναι απάντηση σε κάτι;
Ο χρήστης Ανώνυμος είπε…
Είναι ένα άρθρο,ένα ενημερωτικό κείμενο του κ.Ν.Ι.Βλάχου με ειδησεογραφικό χαρακτήρα.Επηρεασμένος από τα τρέχοντα γεγονότα περί της οικονομικής κατάστασης της χώρας και φανερά τοποθετημένος.
Ο χρήστης Ανώνυμος είπε…
ΣΤΟ ΚΟΨΙΜΟ ΤΟΥ ΔΡΟΜΟΥ ΑΠΟ ΤΗΝ ΚΑΚΟΚΑΙΡΙΑ ΤΗΣ 12/12 ΣΤΗ ΜΙΛΑΤΟ ΕΠΕΣΕ ΣΗΜΕΡΑ ΤΣΙΜΕΝΤΟ ΑΠΟ ΤΟΝ ΔΗΜΟ ΑΓ.ΝΙΚΟΛΑΟΥ ΙΚΑΝΟΠΟΙΩΝΤΑΣ ΕΝΑ ΔΙΚΑΙΟ ΑΙΤΗΜΑ ΤΩΝ ΚΑΤΟΙΚΩΝ.
ΕΠΙΣΗΣ ΣΥΝΕΡΓΕΙΟ ΤΟΥ ΔΗΜΟΥ ΜΕ ΚΑΛΑΘΟΦΟΡΟ ΕΧΕΙ ΑΡΧΙΣΕΙ ΤΗΝ ΑΠΟΚΑΤΑΣΤΑΣΗ ΤΟΥ ΦΩΤΙΣΜΟΥ ΣΤΗΝ ΠΕΡΙΟΧΗ ΣΙΣΙΟΥ.ΣΗΜΕΡΑ ΑΝΤΙΚΑΤΑΣΤΑΘΗΚΑΝ 30 ΛΑΜΠΤΗΡΕΣ ΚΑΙ 5 ΦΩΤΙΣΤΙΚΑ ΣΩΜΑΤΑ. ΑΥΡΙΟ ΤΟ ΣΥΝΕΡΓΕΙΟ ΘΑ ΑΡΧΙΣΕΙ ΤΗΝ ΑΠΟΚΑΤΑΣΤΑΣΗ ΤΟΥ ΦΩΤΙΣΜΟΥ ΣΤΗ ΜΙΛΑΤΟ.

Δημοφιλείς αναρτήσεις τις τελευταίες 30 ημέρες

Συνέντευξη του Μανόλη Γιανναδάκη στο ΝΟΣΤΙΜΟΝ ΗΜΑΡ για την έκθεση χαρακτικής που ανοίγει σήμερα 4 Αυγούστου 2017 στο Βραχάσι με θέμα τον Ερωτόκριτο

Διασχίζοντας το Φαράγγι στο Σελλινάρι στις αρχές του 20ου αιώνα...

Ο αγαπημένος 'Αγιος του καλοκαιριού

Ο Βραχασώτης Μανόλης Γιανναδάκης

Φωτογραφία από το 1925 του πρώτου αυτοκινήτου της γραμμής Ηρακλείου - Νεαπόλεως στο Βραχάσι!

Για τον Γιάννη που έφυγε νωρίς...

Ο δρόμος του Βραχασού έχει τη δική του μεγάλη ιστορία!

O Μπάρμπα Γρηγόρης

Πολιτιστικές Συναντήσεις Βραχάσι 2017 από τον Π. Σ. Βραχασίου "Ο ΑΝΑΥΛΟΧΟΣ"

Τρεις εκπληκτικές φωτογραφίες από το Δημοτικό Σχολείο στο Σίσι!!!