Με αφορμή ένα σχόλιο...

Διάβασα ένα σχόλιο στα ΝΕΑ ΤΟΥ ΒΡΑΧΑΣΙΟΥ(4-2011), με το οποίο με "κατακεραυνώνει" ο συντάκτης ή οι συντάκτες του για την "φιλική" μου σχέση με τον Μαρκογιώργη.
Δεν θα ήθελα βέβαια να το σχολιάσω αλλά είναι μια ευκαιρία να ξεκαθαρίσω κάτι...
Με τον τέως Πρόεδρο όντως είχαμε διαφωνήσει σε υψηλούς τόνους.
Είχαμε διαφορετικές αντιλήψεις σε πολλά θέματα.
Αυτό ουδέποτε το θεώρησα όμως κακό.
Θεωρώ ότι μέσα από τις διαφωνίες η ζωή εξελίσσεται.
Η διαφωνία είναι δημιουργική και παραγωγική...
Όλα αυτά στο Πολιτικό επίπεδο όμως.
Ουδέποτε εισήλθα στην προσωπική σφαίρα και σε προσωπικά ζητήματα συμπολιτών μου αν και πολλές φορές δεν είχα την ίδια αντιμετώπιση...
Σήμερα η ζωή έχει δείξει ποιός έχει δικαιωθεί στις απόψεις του και ποιός όχι. Και δεν θα κάνω αποτίμηση. Δεν είναι της ώρας...
Θέλω όμως να σημειώσω κάτι.
Ο Μαρκογιώργης για μένα ήταν ένα μεγάλο σχολειό.
Έμαθα το Βραχάσι κοντά του και δίπλα σε μεγάλους "εκλογομάγειρες", όπως ο Αρισμαρής κ.α.
Παλέψαμε σε δύο εκλογικούς αγώνες με ό,τι μπορεί να σημαίνει αυτό...
Βέβαια μετά η διαχείριση των τοπικών πραγμάτων γέννησε διαφωνίες που δεν μπόρεσα να παρακολουθήσω.
Αναγνώριζα όμως πάντοτε και συνεχίζω να αναγνωρίζω, πέρα από τις διαφορετικές απόψεις και μεθόδους την αγνή και Βραχασώτικη ψυχή του Μαρκογιώργη.
Θεωρώ ότι είναι από τους ελάχιστους έντιμους της Αυτοδιοίκησης και άφησε πίσω του έργο.
Θα μου πει κάποιος ότι σήμερα λέω άλλα και κάποτε έλεγα άλλα...
Δεν είναι έτσι όμως.
Υπήρξε πολιτικός αντίπαλος που συγκρούστηκα μαζί του.
Έχω καταγράψει ιστορικά τη διαφωνία μου. 
Τις περισσότερες φορές μάλιστα έχανα στα σημεία από ένα ισχυρό, καταρτισμένο και έμπειρο πολιτικά αντίπαλο.
Αυτές οι "ήττες" έγιναν όμως παραγωγικές. Με έμαθαν πολλά. Και αυτό είναι μια παρακαταθήκη.
Τον Μαρκογιώργη έχω να τον συναντήσω πολλά χρόνια.
Πολλά χρόνια έχουμε να μιλήσουμε και να ανταλλάξουμε απόψεις.
Όσοι μου λένε σήμερα ότι είμαστε "best friends" δεν λένε λοιπόν την αλήθεια.
Ίσως αναρωτιούνται γιατί τα γράφω όλα αυτά, όμως η εξήγηση είναι η παραπάνω.
Όλη αυτή η διαφωνία και σύγκρουση με έχει οδηγήσει να σέβομαι τους αντιπάλους μου και να τους αποδίδω σεβασμό.
Άλλωστε ο χρόνος έχει λειάνει τόσο τις "γωνίες" που υπήρχαν που σήμερα μάλλον δεν υπάρχουν πια...
Με τον Μαρκογιώργη λοιπόν δεν είμαι "φίλος", με αυτή την έννοια που γράφεται στα ιστολόγια...
Αν με ρωτούσε κάποιος όμως θα του έλεγα ότι θα τον ήθελα φίλο μου, όπως και αρκετούς άλλους συγχωριανούς μας που μας χώρισαν στο παρελθόν οι διαφορετικές μας απόψεις...

Ν.Ι. Βλάχος

Υ.Γ.: 
Η πρώτη δημοσίευση του κειμένου έγινε στις 4-7-2011. 
Την επαναφέρω και σήμερα γιατί έφτασαν ανάλογα σχόλια στο inbox μου, με αφορμή, πιστεύω, της δημοσίευσης κειμένων του Μαρκογιώργη από το ιστολόγιο... 
Τα οποία εννοείται θα συνεχίσω να τα δημοσιεύω όποτε φτάνουν σε μένα.


Σχόλια

Δημοφιλείς αναρτήσεις τις τελευταίες 30 ημέρες

Ο Μιχάλης Πεδιώτης με τον Γιώργη Γουλιδάκη!!! Μια σχέση αγάπης και μίσους!

Διασχίζοντας το Φαράγγι στο Σελλινάρι στις αρχές του 20ου αιώνα...

Τι μαγειρεύουν πάλι αύριο, μου λέτε;

Φωτογραφία από το 1925 του πρώτου αυτοκινήτου της γραμμής Ηρακλείου - Νεαπόλεως στο Βραχάσι!

Ο Μανόλης Ιεραπετριτάκης πήρε το πτυχίο της Νομικής Σχολής σε ηλικία 75 χρονών!

"Τούτο τον κόσμο εμάθαμε"... λέει ο Γ. Κυβερνήτης

O Μιχάλης....

Ο Ζαχαρίας Φασουλάς δίνει συνέντευξη στο Βραχάσι το 1992