Ο αγαπημένος 'Αγιος του καλοκαιριού



Του
Πρωτ. Ευάγγελου Παχυγιαννάκη

Και μόνο το όνομά του αρκεί να σκορπίσει ρίγη ελπίδος, χαράς και συγκινήσεως στην καρδιά μας. Να φέρει εορταστική χάρη, καλοκαιρινή ομορφιά, πανέμορφες εικόνες από τα πανηγύρια του λαού μας και να γεμίσει η ψυχή μας από αισθήματα φιλανθρωπίας και αγάπης.
Είναι το όνομα του αγαπημένου μας Αγίου, του Αγίου ενδόξου Μεγαλομάρτυρος και ιαματικού Παντελεήμονος. Η μορφή του δεσπόζει στην κάψα του καλοκαιριού και μας δροσίζει με την αγία ζωή του, με τον υποδειγματικό βίο του, με τα θαύματά του, με την ομολογία και το μαρτύριό του. Εκκλησάκια μικρά και ταπεινά είναι αφιερωμένα στη μνήμη του, και στολίζουν τις πλαγιές των βουνών, τα λιόφυτα, ή είναι χτισμένα μέσα σε ρεματιές, κοντά σε πηγές με τρεχούμενο νερό και καβουσάκια.
Στο χωριό μου, το Βραχάσι, κάτω, νοτικά του χωριού, μέσα σε μια καταπράσινη περιοχή από κήπους, οπωροφόρα κι ελιές, υπάρχει ένα τέτοιο μικρό εκκλησάκι. Είναι μιά μονόχωρη καμαροσκεπής αίθουσα, κτίσμα του ΙΖ΄ αιώνα, περίπου, οξυκόρυφο, για το οποίο έχει γράψει ο αείμνηστος λόγιος Βραχασώτης Λευτέρης Πλατάκης. Εκεί, στη βορινή πλευρά του μικρού περιβόλου, υπάρχει ένα μικρά καμαροσκεπές καβουσάκι, που πάντα τα παλιά χρόνια, χειμώνα καλοκαίρι, έτρεχε φλεβικό νερό.
Ο μικρός αυτός ναός ήταν η αναφορά όλων των Βραχασωτών αυτή την καλοκαιρινή περίοδο της γιορτής του Αγίου. Όλοι οι Βραχασώτες που έρχονταν να περάσουν τις διακοπές τους στο χωριό διάλεγαν αυτή την εποχή, που συνέπιπτε με την εορτή του Αγίου Παντελεήμονος. Ευλογημένες εποχές, που οι γιορτές των Αγίων γινότανε αφορμή να σμίξουν οι χωριανοί, να θυμηθούνε τα παλιά και να ιστορίσουνε τα καινούργια, με νοσταλγία, ευχές και αγάπη. Και μέσα σε όλα και το καβουσάκι. Να σκύψουν στη μικρή λακκούβα του να πάρουν νερό να πιούνε και να πλυθούνε και να σιγομουρμουρίσουνε τη μαντινάδα, που τους κρατούσε ζωντανή τη νοσταλγία:

«Στον Άγιο Παντελεήμονα, πούναι το καβουσάκι,
εκειά ξεπλύνουν τσι καρδιές, και φεύγει το φαρμάκι».


Το ίδιο και σε όποια άλλη στιγμή της ζωής όλων μας, όπου βρισκότανε ο καθένας, όταν τα βάσανα κι οι καημοί μας επισκεφτότανε, θυμόμασταν τον Άγιο, τον χωριανό, τον φίλο, τον προστάτη. Κάναμε τον σταυρό μας και λέγαμε:

«Άγιε Παντελεήμονα, πρώτε γιατρέ του κόσμου,
όπου γιατρεύγεις τσι πληγές και διασκορπάς τσι πόνους».

«Γιάνε και την καρδούλα μου τη πολυπληγιασμένη,
όπου την έχω βάσανα και πάθη γεμισμένη»!


Έτσι αισθάνεται ο λαός τους Αγίους της Εκκλησίας του, σαν φίλους, σαν συνοδοιπόρους στον δρόμο της ζωής του, σαν προστάτες και βοηθούς του και τον καθένα τον τιμά και τον επικαλείται ξεχωριστά με το χάρισμα, που του έχει δώσει ο μόνος Ιατρός των ψυχών και των σωμάτων, Κύριος Ιησούς Χριστός. Ειδικά τον Άγιο Παντελεήμονα τον τιμά ως ιαματικόν, γιατί έχει το χάρισμα της ιάσεως. Ο Άγιος είχε σπουδάσει, πριν ακόμη γίνει χριστιανός, την επιστήμη της ιατρικής, Και όταν έγινε χριστιανός απέκτησε και το ιαματικό χάρισμα. Είναι το χάρισμα που ο καλός Θεός δωρίζει στους πιστούς δούλους Του. Όλοι οι επιστήμονες ιατροί μπορούν να θεραπεύουν με τη γνώση και τα φάρμακα που τους παρέχει η επιστήμη τους. Υπάρχουν όμως και αρρώστιες δύσκολες και ανίατες. Τότε έρχεται η χάρις του Θεού και συμπληρώνει το έργο του γιατρού. Ο συνδυασμός και των δύο βρίσκει την πλήρη δικαίωσή του στην ορθόδοξη θεολογική ανθρωπολογία. Πόσοι ευσεβείς γιατροί, πριν πιάσουν το χειρουργικό νυστέρι δεν επικαλούνται το όνομα του Θεού; Ο γιατρός βάζει το χέρι του και ο Θεός το κατευθύνει, γι’ αυτό σε πολλές περιπτώσεις δύσκολων ή και ανίατων περιπτώσεων έχομε τη φανέρωση του θαύματος. Ευλογημένοι οι θεράποντες ιατροί, που έχουν συνεργάτες τους Αγίους Ιατρούς Αναργύρους της Εκκλησίας μας κι ανάμεσά τους τον Άγιο Παντελεήμονα.
Ένα άλλο χάρισμα, που ο Θεός έχει προικίσει τους Αγίους Του είναι η αφιλοκέρδεια. Η Εκκλησία τους ονομάζει Αναργύρους, γιατί χορηγούσαν την ιατρική τους βοήθεια αφιλοκερδώς, δεν έπαιρναν ποτέ χρήματα. Το πνευματικό τους κεφάλαιο ήταν η αγάπη προς τον πάσχοντα συνάνθρωπο και εφάρμοζαν τον λόγο του Θεού σε όλες του τις διαστάσεις. Όταν ο Κύριος απέστειλε τους μαθητές Του να κηρύξουν το ευαγγέλον «πάσῃ τῆ κτίσει» τους είπε· «ἀσθενοῦντας θεραπεύετε, λεπρούς καθαρίζετε, νεκρούς ἐγείρετε, δαιμόνια ἐκβάλλετε· δωρεάν ἐλάβετε δωρεάν δότε. Μὴ κτήσησθε χρυσόν μηδέ ἄργυρον μηδέ χαλκόν εἰς τὰς ζώνας ὑμῶν, μὴ πήραν (σακκίδιο) εἰς ὁδόν μηδέ δύο χιτώνας μηδέ ὑποδήματα μηδέ ράβδον (Ματθ. 10.8-9). Αυτή την αγάπη διά της αφιλαργυρίας εβίωσαν οι Άγιοι, που εξάσκησαν στη ζωή τους το λειτούργημα του ιατρού και τέλος, οι περισσότεροι από αυτούς, μεταξύ των οποίων και ο σήμερον εορταζόμενος Άγιος Μεγαλομάρτυς Παντελεήμων. Ας ευχηθούμε να έχομε την επίσκεψη και τη χάρη του πάντοτε και κυρίως όταν μας επισκέπτονται τα αναπάντεχα δεινά και οι αρρώστιες της ζωής.

Σημείωση ιστολογίου: Δημοσιεύτηκε πρώτη φορά στις 26/7/2015

Σχόλια

Δημοφιλείς αναρτήσεις τις τελευταίες 30 ημέρες

Διασχίζοντας το Φαράγγι στο Σελλινάρι στις αρχές του 20ου αιώνα...

"Τούτο τον κόσμο εμάθαμε"... λέει ο Γ. Κυβερνήτης

Ψήφισμα Βραχασωτών για το κλείσιμο των Γραφείων της Δημοτικής Κοινότητας

Συνέντευξη του Μανόλη Γιανναδάκη στο ΝΟΣΤΙΜΟΝ ΗΜΑΡ για την έκθεση χαρακτικής που ανοίγει σήμερα 4 Αυγούστου 2017 στο Βραχάσι με θέμα τον Ερωτόκριτο

O Γιώργης Ξυράφης στο Σίσι φτιάχνει μοναδικά μουσικά όργανα παραδοσιακής μουσικής!!!

Βραχασώτικες Ιστορίες: Η δημοσκόπηση του "χασαπόχαρτου" του ...Αρισμαρή!

Σπύρος Σουλαδάκης: Ένας πιανίστας με καταγωγή από το Βραχάσι

Ο ΑΓΙΟΣ ΓΕΩΡΓΙΟΣ Ο ΒΡΑΧΑΣΩΤΗΣ

Προσομοίωση του Μινωικού Παλατιού στο Κεφάλι του Μπούφου και της ευρύτερης περιοχής κατά την εποχή του χαλκού!!!