«ΑΛΛΑΞΕ Ο ΜΑΝΩΛΙΟΣ…»

Του 
Πρωτ. Ευαγγέλου Παχυγιαννάκη

            Τη φράση «Άλλαξε ο Μανωλιός κι έβαλε τα ρούχα του αλλιώς», που χρησιμοποιούμε στο σημερινό μας άρθρο, την χρησιμοποιεί ο σοφός λαός μας για να περιγράψει μια κατάσταση που φαινομενικά μόνο άλλαξε ουσιαστικά όμως παραμένει η ίδια. Το ίδιο χρησιμοποιεί και άλλες παροιμιακές φράσεις για να εκφράσει τη δυσαρέσκειά του όχι μόνο με κομψό τρόπο αλλά και επιτηδευμένο καυστικό, ανακουφιστικό. Αυτές οι φράσεις (ατάκες) έρχονται τόσο αυθόρμητα στο στόμα του Ρωμιού, σαν να ’χει μέσα του ένα κώδικα πληροφοριών, που σε κάθε περίπτωση του υπαγορεύει αυτό που πρέπει να πει την κατάλληλη στιγμή, ώστε να παρηγορηθεί, να κάνει πως δεν καταλαβαίνει και να προχωρήσει στη ζωή, υπερβαίνοντας τις δυσκολίες και τυλίγοντας την πικρία του με το χιουμοριστικό περιτύλιγμα της ευθυμίας!
            Κάποτε, ο Όθωνας, πρώτος βασιλιάς της Ελλάδος μετά την απελευθέρωση του ’21, ζήτησε τη γνώμη του Κολοκοτρώνη για το νέο Υπουργικό Συμβούλιο που είχε σχηματιστεί. Και ο σοφός γέροντας, περιγράφοντας την φαινομενική αλλαγή εκφράζει τη δυσαρέσκειά του με την έκτοτε αμίμητη παροιμιακή φράση του: «Οι βιολιτζήδες άλλαξαν, ο χαβάς είναι ο ίδιος»! Αυτή την περίπτωση του αγέραστου Γέρου του Μοριά την βλέπομε να ανακυκλώνεται  συνεχώς μέσα στην ιστορία ως τις ημέρες μας. Το γκρέμισμα και η αναδόμηση των κυβερνητικών σχημάτων με κατεδαφιστέα υλικά συνεχίζεται. Καθημερινά αναθεωρούνται πρόσφατες αποφάσεις με συμβούλια και διαβούλια (λόγος να γίνεται) κι αντί να βελτιώνονται αυξάνονται τα προβλήματα. Η ανησυχία, η αγωνία, η χρεωκοπία, η ανεργία, η αβεβαιότητα και η καχυποψία αντί να ελαττώνονται αυξάνονται. Η ελπίδα με την απόγνωση αντιπαλαίουν και πάντα ο άνθρωπος ακόμη και στην τελευταία του πνοή ελπίζει, γιατί είναι βαθιά θεμελιωμένη μέσα του η βεβαιότητα ότι τα πάντα δεν εξαντλούνται στον παρόντα βίο της πάλης, της ανομίας, της αστάθειας, των στεναγμών και των θρήνων.
            «Γενεά υπάγει και γενεά έρχεται και ανατέλλει ο ήλιος και δύει ο ήλιος…· ο άνεμος φυσά προς τον νότο και επιστρέφει προς τον βορρά· ακαταπαύστως στρέφων φυσά ο άνεμος και επιστρέφει επί του κύκλου του…Όλα τα πράγματα είναι ανιαρά δεν δύναταί τις να τα ανιστορήσει· το μάτι δεν χορταίνει με το να βλέπει και το αυτί δεν γεμίζει με το να ακούει…» Έτσι περιγράφει στοχαστικά ο σοφός Εκκλησιαστής (4-7) τη ρευστότητα αλλά την επανάληψη των πάντων που «όλα αλλάζουν κι όμως όλα τα ίδια μένουν»!
Ο εκκεντρικός Ρασούλης (με τον μέλανα ραββίνειον πίλον του) θα καταγράψει τον σχετλιασμό στους στίχους του: «Όλα τριγύρω αλλάζουνε κι όλα τα ίδια μένουν», που θα τραγουδήσει μελαγχολικά ο Παπάζογλου, συνδυάζοντας άριστα τη μουσική με τα νοήματα του στίχου.  Η μπόλικη θολούρα που επέφεραν τον τελευταίο καιρό  οι πολύωρες διαπραγματεύσεις με τους εταίρους στην Ευρώπη το μόνο, που σε  πρώτη φάση κατάφεραν είναι να μετονομάσουν κατά κύριον λόγο το κρέας σε ψάρι, όπως οι καπουτσίνοι μοναχοί του μεσαίωνα. Τώρα, με τις τελευταίες πολιτικές εκλογές η διακυβέρνηση της χώρας άλλαξε, πήρε τον κανονικό της ρυθμό. Υπολείπεται μόνο η δυναμική, νουνεχής και ακριβής  πορεία  αλλαγής.  Οι προθέσεις σε αλλαγές νόμων και δημιουργία καινούργιων νομοθετημάτων είναι προφανής. Τίποτα, όμως, δεν πρόκειται να αλλάξει, αν μένομε σε αγκυλώσεις του παρελθόντος, επειδή το βασικό πρόβλημα δεν είναι η ανεπάρκεια του θεσμικού ή του νομικού πλαισίου, αλλά η ανεπάρκεια των ανθρώπων που καλούνται να το υπηρετήσουν με οποιαδήποτε ιδιότητα. Το πρόβλημα είναι οι άνθρωποι και όχι οι διαδικασίες. Το πρόβλημα είναι η νοοτροπία μας, ο τρόπος που έχουν μάθει να κινούνται οι περισσότεροι για να «προστατεύσουν» τον εαυτούλη τους, την ομάδα τους και να αποδώσουν τα υπεσχημένα στους οπαδούς των. Το μεγάλο εμπόδιο του ατομοκεντρικού και πελατειακού κατεστημένου είναι εκείνο που δεν αφήνει το άτομο να ενεργεί ως πολίτης.
Αλλά, ας ξαναγυρίσομε να δούμε ποιος είναι ο πατέρας της παροιμιακής φράσεως που αναλύομε σήμερα. Την εποχή της βασιλείας του Όθωνα, ζούσε στην Αθήνα ένας γραφικός τύπος που τριγυρνούσε με κουρελιασμένα ρούχα και συστηνότανε ως φιλόσοφος και ποιητής. Το όνομα του ήταν Μανόλης Μπατίνος, γνωστός σε όλους. Μια μέρα, ο αρχηγός του Γαλλικού κόμματος Ιωάννης Κωλλέτης, περνούσε την πλατεία που σύχναζε ο Μπατίνος, εκείνος πλησίασε τον πολιτικό και τον ρώτησε αν μπορεί μια μέρα να αγορεύσει στη Βουλή. Ο Κωλέττης αστειευόμενος του είπε πως μπορεί αρκεί να αλλάξει ρούχα. Την επόμενη ημέρα ο Μανόλης Μπατίνος εμφανίστηκε στην πλατεία με τα ίδια ρούχα, με τη διαφορά πως τα είχε φορέσει ανάποδα· έβαλε το μέσα έξω και, χωρίς να χάσει καιρό, άρχισε να απαγγέλει ένα ποιημά του στους περαστικούς:
«Άλλαξε η Αθήνα όψη,
σαν μαχαίρι δίχως κόψη,
πήρε κάτι απ' την Ευρώπη
και ξεφούσκωσε σαν τόπι.
Άλλαξαν χαζοί και κούφοι
και μας κάναν κλωτσοσκούφι.
 Άλλαξε κι ο Μανωλιός
κι έβαλε τα ρούχα του αλλιώς».



Πρώτη δημοσίευση 5-10-2015

Σχόλια

Δημοφιλείς αναρτήσεις τις τελευταίες 30 ημέρες

Διασχίζοντας το Φαράγγι στο Σελλινάρι στις αρχές του 20ου αιώνα...

"Τούτο τον κόσμο εμάθαμε"... λέει ο Γ. Κυβερνήτης

Ψήφισμα Βραχασωτών για το κλείσιμο των Γραφείων της Δημοτικής Κοινότητας

Συνέντευξη του Μανόλη Γιανναδάκη στο ΝΟΣΤΙΜΟΝ ΗΜΑΡ για την έκθεση χαρακτικής που ανοίγει σήμερα 4 Αυγούστου 2017 στο Βραχάσι με θέμα τον Ερωτόκριτο

O Γιώργης Ξυράφης στο Σίσι φτιάχνει μοναδικά μουσικά όργανα παραδοσιακής μουσικής!!!

Βραχασώτικες Ιστορίες: Η δημοσκόπηση του "χασαπόχαρτου" του ...Αρισμαρή!

Σπύρος Σουλαδάκης: Ένας πιανίστας με καταγωγή από το Βραχάσι

Προσομοίωση του Μινωικού Παλατιού στο Κεφάλι του Μπούφου και της ευρύτερης περιοχής κατά την εποχή του χαλκού!!!

Ο ΑΓΙΟΣ ΓΕΩΡΓΙΟΣ Ο ΒΡΑΧΑΣΩΤΗΣ