Σταματάκης Δημήτρης, μια μορφή από το παλιό Βραχάσι

Στο δρόμο προς τα χωριά του Μεραμπέλλου...
Κάπου ανάμεσα στη Βουλισμένη και τη Λατσίδα,
 καθ΄οδόν προς Νεάπολη για να βγάλει τον επιούσιον...

Πολλές φορές το ιστολόγιο κάνει αναφορές σε ανθρώπους που έχουν αφήσει σημαντικό έργο πίσω τους.
Προσπαθεί να παρουσιάσει συγχωριανούς μας που έχουν σημαντική προσφορά.
Όμως, δεν είναι δυνατόν να μην αναφερόμαστε και στον απλό Βραχασώτη, που συνθέτει και εκείνος ή συνέβαλε με την παρουσία του στη μεγάλη εικόνα του χωριού μας.
Και όταν λέμε μεγάλη εικόνα, μην πάει ο νους σας σε μεγαλοϊδεατισμούς και τοπικισμούς.
Αναφερόμαστε, απλά, στη συνολική εικόνα του Βραχασού. Με τα καθημερινά συμβάντα, τους ανθρώπους του...
Την εικόνα αυτή συνθέτουν τα τοπία αλλά κυρίως οι άνθρωποί του χωριού μας. Πολλές φορές το μωσαϊκό αυτό των ανθρώπων δημιουργεί θαυμασμό ακόμη και για τις πιο "μικρές" και "ασήμαντες" ψηφίδες του...
Μια από αυτές τις μορφές, που συχνά αναφέρεται στην βραχασώτικη καθομιλουμένη, ήταν ο Δημήτρης Σταματάκης, που όλοι τον γνώριζαν ως Μιμήτα.
Σε σχετική ανάρτηση που έχει προηγηθεί στο Fb μιας φωτογραφίας του έσπευσαν πολλοί φίλοι μας να τον αναγνωρίσουν και να μιλήσουν με πολύ συμπάθεια.
Αλήθεια, για πόσους μπορούμε να μιλάμε ανυπόκριτα με συμπάθεια ακόμη...
Αλλά αυτό είναι μια άλλη ιστορία...
Ο Δημήτρης παίζει μαντολίνο με το
καλάθι παρά πόδας...
Όλοι συμφωνούν, λοιπόν, ότι ο Δημήτρης Σταματάκης υπήρξε ένας καλοκάγαθος άνθρωπος που έζησε στο Βραχάσι στα χρόνια του Πολέμου και βίωσε τη φτώχεια και την ανέχεια, αντιμετωπίζοντάς την όμως με πολύ πείσμα και καθημερινή προσπάθεια.
Είναι χαρακτηριστικό ότι ποτέ του δεν έβαλε παπούτσια ο Δημήτρης.... Τα πόδια του στις φωτογραφίες είναι ο αψευδής "μάρτυρας"...
Όσοι τον θυμούνται εκείνα τα χρόνια, αυτές οι εικόνες είναι πολύ οικείες.
Ο Δημήτρης, με ένα καλάθι στο χέρι, γύριζε όλο το χωριό, αλλά και τα γύρω χωριά και ζητιάνευε.
Λίγο ψωμί και ό,τι άλλο του έδιναν...
Και όχι μόνο για εκείνον.
Για κάποια παιδιά, που όπως μας είπαν, επέζησαν της ανέχειας εξαιτίας και του Δημήτρη!!!
Μέσα στο καλάθι φαίνεται και το μπουκάλι με το χωνί, στο οποίο έβαζε το λάδι που του έδιναν.
Δεν έλλειπαν όμως και εκείνοι που τον πείραζαν....
Όμως, όσοι τον θυμούνται θα θυμούνται την παραπονιάρικη έκφρασή του και την μόνη λέξη που τους απηύθυνε....
"Αμα(ρ)τία..."

Πρώτη δημοσίευση 25-9-2015

Σχόλια

Δημοφιλείς αναρτήσεις τις τελευταίες 30 ημέρες

Η ιστορία της Μαρίας Λιουδάκη από τη Λατσίδα ήρθε στην επικαιρότητα με αφορμή την τανία "Το τελευταίο σημείωμα"

Στο Σίσι μια από τις μεγαλύτερες ανασκαφές στην Ελλάδα!

Εξαφανίστηκε και αναζητείται 60χρονος άνδρας

Οι τέσσερις ναυαγοί σφουγγαράδες από την Κάλυμνο στο Σίσι

Ο πολύχρωμος γάμος στο Σίσι κόστισε 1 εκατ. δολάρια

Υπογράφουμε για να τρέξει ξανά η Απάνω Βρύση στο Βραχάσι

Πρόταση βόμβα! Αεροδρόμιο στο Σίσι!

Οι μαθητές που πήγαιναν με τα πόδια στο Γυμνάσιο Νεάπολης το 1965!

Ιωάννης Τζιρβελάκης: "Με αφορά γιατί έχω συνείδηση"! (Uptaded)

Έδωσε το όνομά του στο νησί της Αγίας Βαρβάρας!!! Τέτοιο θράσος!! Από που το αντλεί;