Βιβλιοπαρουσίαση για το "ΠΑΙΓΝΙΔΙ ΑΝΟΙΧΤΟ" του Δημήτρη Περοδασκαλάκη

ΔΗΜΗΤΡΗΣ π΄΄ Ματθαίου ΠΕΡΟΔΑΣΚΑΛΑΚΗΣ

Γράφει ο 
Πρωτ. Ευάγγελος Παχυγιαννάκης

Ύστερα από τρία βιβλία, μια μελέτη: «Σοφοκλής, Τραγικό θέαμα και ανθρώπινο πάθος» και τρία Ποιητικά: «Μες στο λευκό και μες στο μαύρο», 2005, «Με τον ξένο», 2008 και «Επί γαν μέλαιναν», 2012, ακολουθεί το τέταρτο: «Παγνίδι Ανοιχτό».
Η τελευταία αυτή ποιητική συλλογή του Δημήτρη Περοδασκαλάκη, φιλολόγου καθηγητή,  που έχομε την τιμή να παρουσιάσομε, είναι συνέχεια των προηγουμένων, με εμφανή τα προσθετικά στοιχεία της λιτότητος και την πείρα του πεπαιδευμένου, που ξέρει να αποφεύγει το περιττό και να πυκνώνει τους στοχασμούς του στο καίριο, ώστε   η ποίησή του να είναι μια ποίηση άμεση, όχι μόνο ως συρραφή ποιητικών στιγμών, αλλά πυκνή  και συνάμα λιτή, ώστε να κινεί περιεκτικά τη δομή της αρχιτεκτονικής του ποιήματος.
Ο ποιητής, γεννημένος σε ένα τόπο περίκλειστο από βουνοκορφές, που μοιάζει σαν ένας καθρέπτης κορνιζωμένος, μέσα σ’ αυτόν βλέπει το πρόσωπό του· είναι ο «πρώτος κόσμος ο δικός του, με το Καστέλλι, τη μικρή γωνιά που Πύργο τηνε λένε, το Πάνω και το Κάτω χωριό, γνώριμες πύλες άγνωστου καιρού…». Όλα γύρω τον αγκαλιάζουν με τυπωμένη την ιστορία τους «κάτω από τη ρίγανη και τα φασκόμηλα» και φέρνουν ενάερα τα βήματα «με τους εφήβους της Δρήρου να δρασκελούν το χώρισμα και με νοήματα στον όρκο τους» κι ακόμη πέρα και πάνω από αυτά «όσα τα μάτια δε θωρούν», με μια «λεπτή αύρα», που τον συνεπαίρνει «ξαφνικά», «και τον σηκώνει ψηλά»  και απ’ εκεί, «όπως τον έχει η βαρύτητα ξεχάσει», κατοπτεύει  «ως πέρα  από τα Κρεμαστά, την Πέτρα την Κουφή και τη Νεάπολη, το Σελινάρι και το σπήλιο της Μιλάτου μέχρι το Αρέτι και τη Σπιναλόγκα, την Πλάκα, την Ελούντα και τον Άγιο…».
Οι εικόνες, που βλέπει ο ποιητής μέσα σ’ αυτόν τον τοπιολογικό μεγεθυμένο καθρέπτη είναι γεμάτες οσμές «από χαμομήλι και αγριόκρινα» και φωνές βγαλμένες μέσα «απ’ τ’ αμυγδαλάνθια», που ξαναγυρίζουν τη μνήμη με την υπαρξιακή στρόφιγγα και ξετυλίγει «κι άλλες εικόνες». Οι εικόνες αυτές είναι από προσωπικά βιώματα του ποιητή,  που ανιχνεύουν  γεγονότα κάτω από το σεπτό ράσο του ιερέως πατέρα του. Το «ψιλόβροχο με τις Σαρακοστές», ο πατέρας  «μες στο μουσαμά του», «το  παλιό το λουξ», «τα σαλιγκάρια με την άσπρη γραφή», τα ερωτήματα των παιδιών «παίζοντας με την ψυχή τσέρκι στα καλντερίμια», όλα αυτά συνθέτουν ένα «παιγνίδι ανοιχτό» στη μνήμη του ποιητή κι ανακρεμάνε  «απ’ της μνήμης τα κλωνιά» άλλες μνήμες της γιαγιάς, που καλεί τον εγγονό της, «κλωστή καινούργια στη βελόνα να περάσει»,  με το προστακτικό ερώτημα: «ανεραμό, παιδί μου, θέλει ο κόσμος, ανεραμό, και ποιος θα τόνε κάμει;»
Η ποιητική συλλογή «ΠΑΙΓΝΙΔΙ ΑΝΟΙΧΤΟ» του Δ.Π. είναι ένα «πανέρι», που «βρίσκει το θάρρος να απιθώσει σήμερα Σάββατο των ψυχών», στις καρδιές και στις συνειδήσεις όλων μας και θέλει να ξυπνήσει μνήμες, για να βλέπομε στον καθρέπτη τον εαυτόν μας, «αυτόν τον ξένον», στην απλή και συλλογική του μορφή. Έτσι ο καθρέπτης ευρύνεται, περνάει τα κλειστή σύνορα  του παρόντος κόσμου και επεκτείνεται στον ασύνορο της αιωνιότητος. «Έρχομαι απ’ το ίδιο αίμα και τη σάρκα (ανακράζει)/ ανθρώπων που αγάπησαν αναίτια τον κόσμο» και, σηκώνοντας μαζί τους «μια το βαρύ μια τ’ αλαφρύ βλέφαρο της ψυχής/ σε ματωμένα των πουλιών φτερά», αφήνει τον εναγώνιο παραπικραμό του: «Γυρεύω το νόημα που κρύβεται στο φως του».
Εικόνες από «πουλιά (που) συνάζονται/ μ’ ένα σπυρί λιβάνι στο ραμφί τους» θα τονίσουν ακόμη μια φορά τα εκκλησιαστικά βιώματα του ποιητή, όπου, στον «Εσπερινό της Μεταμορφώσεως στον Κέραμο/ κι ο ήλιος κατεβαίνει για να δει/ αν είναι καθαρά τα τζάμια». Η παρουσία του Αιωνίου είναι προφανής και υπαγορεύει την εξομολόγηση: «Κύριε, είμαι βαρύς για τα φτερά/ ότι επλήθυνάν μου οι ανομίες». Μα η πίστη αν και υπαγορεύει τη βεβαιότητα πως, «Στο βάθος τεχνουργείται Νέα Γη/ (και ήδη) στήνονται τροχαλίες», το ερωτηματικό βρίσκεται πάντα κοντά του και μέσα του, καθώς παλεύει ριγμένος στο κενό, προσπαθώντας πεισματάρικα να κρατηθεί από κάπου και έρχεται απειλητικό: «Πώς πιάνεται κανείς απ΄ τους καθρέφτες;» Είναι το τυραννικό ερώτημα του κάθε αγωνιζόμενου ανθρώπου, που προσπαθεί να περάσει καινούργια κλωστή στη βελόνα, για να ανερράψει τον χαλασμένο κόσμο, κατά το πρόσταγμα της γιαγιάς.
 Σε όλο το κείμενο αυτής της ποιητικής Συλλογής του αγαπητού μας Δ. Π. από τα σημεία της στίξεως ένα είναι που δεν υπάρχει πουθενά, η τελεία. Οπωσδήποτε η απουσία της δεν είναι λάθος του τυπογράφου. Είναι κι αυτή ένα κρυφό ποίημα, με το οποίο ο ποιητής εκφράζει τα συναισθήματά του, απέναντι σε κάθε είδους τελείες. Η παρουσία της τελείας σηματοδοτεί το τέλος, το σταμάτημα, όπως και όλα τα σημεία της στίξεως εκφράζουν κάτι, έχουν όμως, το καθένα απ’ αυτά και  το κρυφό νόημά τους. Όπως υπάρχουν ερωτηματικά που δεν ρωτάνε έτσι υπάρχουν και τελείες, που, όπως ερμηνεύει ο φίλος ποιητής Παπαθανασόπουλος, υπάρχει περίπτωση, που μπορεί κανείς να πει: «Υποκρινόταν την τελεία. Ώσπου/ στην άκρη ενός νοήματος/ μ’ έσπρωξε στον Καιάδα». Και η άνω τελεία, πολλές φορές γίνεται: «Χρήσιμη ανάσα/ πριν απ’ την εκτέλεση».   
Όπως και να ’χει το πράγμα εμείς στεκόμαστε στην απουσία της τελείας, στο βιβλίο αυτό του εκλεκτού φίλου μας. Τον ευχαριστούμε κατ’ αρχάς για την τιμητική αποστολή, της πολύ ωραίας ποιητικής συλλογής Του και του ευχόμαστε στη σκέψη του, στους στοχασμούς του, στη μάθησή του και την πρόοδό του, να μην υπάρξει ποτέ τελεία. Ασταμάτητα να προοδεύει, να στοχάζεται, να γράφει, να δημιουργεί, να χαιρόμαστε κι εμείς μαζί του την ατέλειωτη ποιοτική δημιουργία του. 

Ευάγγελος Παχυγιαννάκης
Πρωτοπρεσβύτερος
Του Οικουμενικού Θρόνου


Πρώτη δημοσίευση 4-3-2016

Σχόλια

Δημοφιλείς αναρτήσεις τις τελευταίες 30 ημέρες

Η ιστορία της Μαρίας Λιουδάκη από τη Λατσίδα ήρθε στην επικαιρότητα με αφορμή την τανία "Το τελευταίο σημείωμα"

"Ζωή, θάνατος και προσευχή στον Αναύλοχο" το θέμα της Dr.Gaignerot - Driessen στο Σουηδικό Ινστιτούτο Αθηνών!

Τα σπίτια που φτιάχνονται στο Βραχάσι

Το ερασιτεχνικό ψάρεμα τα παλιά χρόνια

Γειτόνεμα στην Καραπιδιά!

Ο Βραχασώτης ποιητής Μπαμπασομανώλης για τον αποκλεισμό του Νομού μας από τις Πανεπιστημιακές Σχολές!!!

Tα κατορθώματα της Ανεζίνας (Μπαξανεζίνα )

Ο Dr. Jan Driessen θα παρουσιάσει στην Αθήνα στις 20/11 το θέμα "Το κτίριο με την κεντρική αυλή στο Μινωικό Σίσι - Νέες Ανασκαφές"

Το NATURA 2000 για το Σελλινάρι

Η αποικία, ο μόλος και οι δημόσιες σχέσεις...