Ο ΘΕΟΣ ΜΟΥ Ο ΜΕΤΑΝΑΣΤΗΣ

Του Πρωτ. Ευαγγέλου Παχυγιαννάκη




            



Η Γέννηση του Χριστού είναι το πλέον παράδοξο γεγονός στον κόσμο. Ο Χριστός είναι Θεός. Ο ένας της Τριάδος. Το πρόσωπον του Θεού Λόγου. Και αυτός ο συνάναρχος και συναϊδιος Λόγος με τον Πατέρα Υιός, σαρκώθηκε και γεννήθηκε από την Παρθένο Μαρία. Στο Προοίμιο του Χ΄ Οίκου του Ακαθίστου Ύμνου διαβάζομε: «Χάριν δούναι θελήσας, οφλημάτων αρχαίων, ο πάντων χρεωλύτης ανθρώπων, επεδήμησε δι’ εαυτού προς τους αποδήμους της αυτού χάριτος…» Έγινε, δηλαδή, μετανάστης ο Θεός Λόγος και ήρθε στη χώρα των αποδήμων, εκείνων που έφυγαν από την προστασία και την αγάπη του Θεού. Δεν ήρθε διωγμένος, όπως γίνεται με τους αποδήμους ή μετανάστες των καιρών μας αλλά με δική Του πρωτοβουλία. Και το σημαντικότερο είναι ότι η μετανάστευση του Χριστού δεν έγινε ούτε για οικονομικής ούτε για πολιτικής φύσεως λόγους, είναι μετανάστευση δικαιοσύνης και αγάπης.
            Απόδημοι εμείς, Μετανάστης Εκείνος. «Εις τα ίδια ήλθεν» όχι για να βρει πολιτικό άσυλο ή κάποια οικονομική τακτοποίηση, γιατί πολιτεία Του είναι όλη η Δημιουργία και πολίτευμά Του, σταθερό και αμετακίνητο, η πρόνοια και η αγάπη και χαρακτηριστικό Του η αυτάρκεια. Ήλθε μόνο για να προσφέρει. Να χαρίσει καλοδιάθετα στους χρεοφειλέτες τις οφειλές και τα χρέη τους, τα οποία οι ίδιοι αδυνατούν να πληρώσουν. Πήρε το χειρόγραφο της αμαρτίας όλων των ανθρώπων και το κάρφωσε πάνω στον Σταυρό. Και υπέγραψε την απαλλαγή των χρεών μας με το πανάγιο αίμα Του. Έδωσε λύτρα τη ζωή Του και πρόσφερε στον Θεό Πατέρα την υπακοή της θυσίας Του - «λύτρον αντί πολλών» - εν ελευθερία και αγάπη.
            Πώς ήλθε ο Υιός ως άνθρωπος στον κόσμο; Δηλαδή: πώς μετανάστευσε; Τον έδιωξε ο Πατέρας; Όχι, ασφαλώς. Ήλθε με τη θέλησή Του. Είναι ο μόνος άνθρωπος που γεννήθηκε με τη θέλησή Του και ο μόνος που έγινε μετανάστη από μόνος Του. Εμάς δεν μας ρώτησε κανείς αν θέλαμε να γεννηθούμε ούτε και θα μας ρωτήσει αν και πότε θέλομε να πεθάνομε ή γιατί μια μέρα θα αναστηθούμε. Ο Χριστός γεννήθηκε γιατί το θέλησε ο Ίδιος και πέθανε γιατί το θέλησε ο Ίδιος και αναστήθηκε όχι μόνο γιατί το θέλησε ο Ίδιος αλλά και γιατί είχε τη δύναμη να το κάμει. Και όλη αυτή η περιπέτεια του Υιού του  Θεού στην οποία μπήκε «αυτεπάγγελτος», έγινε χάρη των υιών των ανθρώπων, με μόνο κίνητρο την αγάπη.
            Ο Θεός δημιούργησε τον άνθρωπο από αγάπη για να τον κάμει συμμέτοχο στη δόξα Του. Αλλά ο άνθρωπος, «εν τιμή ών ου συνήκε», καταχράστηκε την ελευθερία που του έδωσε ο Θεός και οδηγήθηκε από τη δόξα και τη ζωή στην παρακοή, περιέπεσε στην άδοξα και στον θάνατο.  Αλλά η Πατρική καρδιά δεν έμεινε ασυγκίνητη. Ο καλός Θεός, που δημιούργησε τα πάντα διά του Λόγου Του σκέπτεται και πάλι την  αναδημιουργία του ανθρώπου και το έργο αυτό το αναλαμβάνει εκούσια ο Υιός.  Έτσι, ο Υιός, γίνεται μετανάστης. Ξενιτεύεται από τους ουρανούς και έρχεται στη χώρα της αθλιότητος, τη γη του πόνου και των δακρύων και αρχίζει τη δουλειά!
            «Ο πατήρ μου εργάζεται έως άρτι, καγώ εργάζομαι», θα πει (Ιωάν. 5.17) και μάλιστα διωγμένος από τόπο σε τόπο. Η Μητέρα Του τον συνέλαβε στη Ναζαρέτ και τον γέννησε στη Βηθλεέμ, διώχθηκε από το σπαθί της εξουσίας στην Αίγυπτο, αναστράφηκε στη Ναζαρέτ, σταυρώθηκε στα Ιεροσόλυμα. Περιερχότανε τις πόλεις και τα χωριά «ευεργετών και ιώμενος πάντας» (Πράξ. 10.38)  κι άφησε κάποτε το παράπονό Του να ξεχυθεί σαν το παράπονο του τελευταίου μετανάστη: «οι αλεπούδες και τα πουλιά έχουνε  τις φωλιές τους, μα ο Γιός του ανθρώπου δεν έχει που να γύρει το κεφάλι του» (Ματθ. 8.20).

            Μα ο Θεός μου ο Μετανάστης και σήμερα γυρίζει από τόπο σε τόπο και από χώρα σε χώρα, χωρίς να έχει που να γύρει το κεφάλι του. Πακιστανός στην Αγγλία, Αλβανός στην Ελλάδα, Έλληνας στη Γερμανία, Ιρανός και Κούρδος στην Αυστραλία … Ασήμαντα ανθρωπάκια, θα πείτε! Ωστόσο, όμως,  ο Θεός μου ο Μετανάστης έχει ταυτίσει τους απανταχού μετανάστες με τον εαυτόν του: «ξένος ήμουνα και δεν με πήρατε στο σπίτι σας, γυμνός και δεν με ντύσατε, νηστικός και δεν μου δώσατε να φάω, φυλακισμένος και δεν με επισκεφθήκατε», αλλά, «εφόσον ουκ εποιήσατε ενί τούτων των αδελφών μου των ελαχίστων, ουδέ εμοί εποιήσατε» (Ματθ25.43-45). Ο πέλεκυς της δικαιοσύνης δεν θα αργήσει να πέσει αδέκαστος! 

Σχόλια

Δημοφιλείς αναρτήσεις τις τελευταίες 30 ημέρες

Η ιστορία της Μαρίας Λιουδάκη από τη Λατσίδα ήρθε στην επικαιρότητα με αφορμή την τανία "Το τελευταίο σημείωμα"

"Ζωή, θάνατος και προσευχή στον Αναύλοχο" το θέμα της Dr.Gaignerot - Driessen στο Σουηδικό Ινστιτούτο Αθηνών!

Τα σπίτια που φτιάχνονται στο Βραχάσι

Το ερασιτεχνικό ψάρεμα τα παλιά χρόνια

Γειτόνεμα στην Καραπιδιά!

Ο Βραχασώτης ποιητής Μπαμπασομανώλης για τον αποκλεισμό του Νομού μας από τις Πανεπιστημιακές Σχολές!!!

Tα κατορθώματα της Ανεζίνας (Μπαξανεζίνα )

Ο Dr. Jan Driessen θα παρουσιάσει στην Αθήνα στις 20/11 το θέμα "Το κτίριο με την κεντρική αυλή στο Μινωικό Σίσι - Νέες Ανασκαφές"

Το NATURA 2000 για το Σελλινάρι

Η αποικία, ο μόλος και οι δημόσιες σχέσεις...