Νοσταλγική αναφορά από τη Γεωργία Λαζαράκη

Αντί μνημοσύνου : στους γονείς μου.
Άγιος Γεώργιος ο Βραχασώτης
Φωτογραφία της Georgia Lazarakis.
Της 
κ. Γεωργίας Λαζαράκη

Πρόκειται για δίκλιτη μονή αφιαιρωμένη στον Άγιο Γιώργη το Βραχασώτη και τον άγιο Δημήτρη. Παλαιό μοναστήρι μνημείο μεγάλης πολιτιστικής και ιστορικής κληρονομιάς, είναι χτισμένο απέναντι από το Βραχάσι στους πρόποδες του βουνού Δίκτη. 
Η αντίθεση του τοπίου με τους βραχότοπους από τη μία, το καβούσι και τις υπεραιωνόβιες βελανιδιές από την άλλη, τα κυπαρίσσια, το μοναστήρι με τα κελιά του και τα περβόλια του κάνουν το τοπίο μοναδικό, άγριο, περήφανο, σκληροτράχαλο, μα συνάμα φιλικό, ζεστό, φιλόξενο, αντάξιο της πολύχρονης πορείας και ιστορίας του.
Θυμούμαι καλά την περιοχή. Με χαρά συνόδευα τους γονείς μου στα χωράφια μας στον άγιο Γιώργη. Ειδυλλιακό το τοπίο. 
Η άνοιξη με το ξαχειλισμένο καβούσι και τα νερά να τρέχουν στις στέρνες. Οι φτέρες να οργιάζουν. Καταπράσινα περβόλια φορτωμένα με λογιών, λογιών πραμάτειες και μιας σπάνιας ποικιλίας χειμωνικών φασολιών. 
Κυδωνιές στολισμένες με τα ολόχρυσα μήλα τους. Πανύψηλες καρυδιές προσφέρουν τον πολύτιμο καρπό τους σαν αντάλλαγμα ευγνωμοσύνης. Καταπράσινα αμπέλια με τις κληματόβεργες φορτωμένες με σπάνιες ποικιλίες άσπρου, μαύρου και κόκκινου κρασοστάφυλου. 
Αξέχαστες μυρωδιές από τα βουτυράπιδα, τα ρουσάπιδα, τα μηλάπιδα τις κοντούλες. Σπάνια είδη αχλαδιών που μας αποχαιρέτησαν παντοτινά γιατί τα εγκαταλείψαμε πρώτοι εμείς. Χορός καλοκαιριάτικος από τις παραφορτωμένες αγριαμπουρνελιές. Πλούσια τα ελέη του θεού απ αυτόν τον γλυκόξινο μαυροκόκκινο καρπό. Μια γεύση ανάμεσα στο κεράσι και την φράουλα. Υπάρχουν άραγε ίχνη από όλα αυτά; 

Το φθινόπωρο; Ένα λιβάδι από γηγενείς μοσχομυριστές φούξια ορχιδέες. Φύτρωναν στις καλλιεργήσιμες πεζούλες κάτω από το μοναστήρι. Αγριοζούμπουλα τα έλεγε η μάνα μου. Φυτρώνουν άραγε ακόμη; 

Λίγο χαμηλότερα από το καβούσι είναι οι πηγές του ποταμού μαύρος Κόλυμπος. Κάθε μεσημέρι οι βοσκοί οδηγούν τα κοπάδια τους στις πηγές του ποταμού για να ξεδιψάσουν. Το δρομολόγιο είναι πάντα ίδιο. Καμπί πηγές, πηγές Καμπι. Εκεί είναι οι μάντρες. Το απόγευμα το μουσικό πρόγραμμα έχει την τιμητική του με την ασκομαντούρα του βοσκού. Βοά ο κόσμος από το σεκλέτικο τραγούδι του αποκομένου βοσκού. Ειδυλλιακό τοπίο. Μέρη αγαπημένα και χώματα ιερά.

Σ' αυτό το σκηνικό στις καλές μέρες μερικές φορές τραγουδά ο πατέρας μου. Καμιά φορά τον συνοδεύει και η μάννα μου. Πολύ καλλίφωνος και απόφοιτος του σχολαρχείου ο πατέρας. Αγράμματη και φάλτσα η μάνα μου. Μα στο τραγούδι "η εύμορφη βοσκοπούλα" γραμμένο προς το τέλος του 15ου αιώνα είναι υπέροχη. 
Τουλάχιστον εγώ έτσι την βλέπω. 
Όχι μόνο γνωρίζει τα λόγια αλλά γνωρίζει και τη μουσική. 
Το ποίημα αυτό βίωμα των παιδικών μου χρόνων σφραγίζει τη ζωή μου και μεγαλώνει το χρέος μου για αυτό που είμαι και για αυτό που πρέπει να είμαι. 

" Σε μια εξορία ή σ' ένα λαγκάδι 

μία ταχινή επήγα στο κοπάδι. 

Σε δένδρη σε ποτάμια σε λιβάδια 

σε δροσερά και τρυφερά καλάμια.....

Πανώρια λυγερή, πανώρια κόρη 

πούχεις καλή καρδιά και ωραία τη θώρη...."

Σχόλια

Δημοφιλείς αναρτήσεις τις τελευταίες 30 ημέρες

Διασχίζοντας το Φαράγγι στο Σελλινάρι στις αρχές του 20ου αιώνα...

"Τούτο τον κόσμο εμάθαμε"... λέει ο Γ. Κυβερνήτης

Ψήφισμα Βραχασωτών για το κλείσιμο των Γραφείων της Δημοτικής Κοινότητας

Συνέντευξη του Μανόλη Γιανναδάκη στο ΝΟΣΤΙΜΟΝ ΗΜΑΡ για την έκθεση χαρακτικής που ανοίγει σήμερα 4 Αυγούστου 2017 στο Βραχάσι με θέμα τον Ερωτόκριτο

O Γιώργης Ξυράφης στο Σίσι φτιάχνει μοναδικά μουσικά όργανα παραδοσιακής μουσικής!!!

Βραχασώτικες Ιστορίες: Η δημοσκόπηση του "χασαπόχαρτου" του ...Αρισμαρή!

Σπύρος Σουλαδάκης: Ένας πιανίστας με καταγωγή από το Βραχάσι

Ο ΑΓΙΟΣ ΓΕΩΡΓΙΟΣ Ο ΒΡΑΧΑΣΩΤΗΣ

Προσομοίωση του Μινωικού Παλατιού στο Κεφάλι του Μπούφου και της ευρύτερης περιοχής κατά την εποχή του χαλκού!!!