Μήπως είναι καιρός πια;



Πριν δυο τρεις μέρες ήμουνα στο Βραχάσι και συνειδητοποίησα πόσο έντονη είναι πια η παρέμβαση και ο επηρρεασμός της ζωής μας από το ίντερνετ...
Συνάντησα διάφορους ανθρώπους που μου σχολίαζαν όσα είχα γράψει για τον Πλάτανο, τον τοίχο που έπεσε, τις φωτογραφίες που ανεβαίνουν στο Fb και αποτυπώνουν την εικόνα του χωριού μας στο σήμερα αλλά και στο χθες...
Συνάντησα και άλλους παλιούς φίλους και γνωστούς που μου είπαν για το Σίσι και όλα όσα συμβαίνουν εκεί... Με τα μαγαζιά που ίσως δεν θα ανοίξουν σχολιάζοντας τις δημοσιεύσεις μου στο Ιστολόγιο .
Πέρα από όλα αυτά, που δεν συνιστούν καλές ειδήσεις, αλλά και από όσα έφερε η κρίση, ο τόπος παραμένει όμορφος...
Αρκεί να τον δεις...
Αρκεί να μην προσπεράσεις τις μικρές λεπτομέρειες, που σε κάθε βήμα σου μπορείς να δεις..
Πέρα από αυτή την ομορφιά, παραμένει ένα μεγάλο ερωτηματικό όμως που πάει ο τόπος...
Μου δίνει ολοένα και πιο πολύ την αίσθηση ότι όχι μόνο δεν έχει μπούσουλα αλλά είναι και εντελώς ακυβέρνητος...
Δεν είναι αντιπολιτευτικός ο τόνος μου αυτός... 
Τι να αντιπολιτευτείς πια... 
Είναι σαν να αναιρείς τον ίδιο σου τον εαυτό. 
Κακό δεν είναι να διαφωνείς. Κακό είναι να ωθείς την ένταση στα άκρα ακόμη περισσότερο αυτή την εποχή, που  ο τόπος χρειάζεται ενέργεια και κυρίως ενότητα.
Και ενώ γίνονται πράγματα, αυτά παραμένουν ασύνδετα μεταξύ τους και δεν μπορούν να ωθήσουν τη ζωή προς τα πάνω... 
Η γενικότερη μιζέρια είναι που κάνει γκρίζο το τοπίο...
Ας δούμε όμως πέρα από τα κακά και κάποια σημαντικά που συμβαίνουν...
Ο Άη Γιώργης ο Βραχασώτης φτάνει στο τέλος των αναστηλωτικών εργασιών του, μετά από μια μεγάλη προσπάθεια πολύ συγκεκριμένων ανθρώπων. Κυρίως της Ισμήνης Ιεραπετρίτη και της οικογένειας Ζουράρι, που έβαλε πολύ γερή πλάτη στην όλη αναστήλωση του μνημείου με σεβασμό στηνθρησκευτική παράδοση, αλλά και στην ιστορία της Μονής...
Τα Εκκλησιαστικά Συμβούλια είχαν πολύ ενεργό ρόλο επίσης σε μια σειρά από ενέργειες που βοήθησαν πολύ την τοπική Εκκλησία.
Ο Γιάννης και η Florance έχουν ξεκινήσει ανασκαφές και έρευνες στο Σίσι και στον Αναύλοχο... 
Το παλιό σχολειό γίνεται επίκεντρο ενδιαφέροντος και ίσως σύντομα να το δούμε αναστηλωμένο και χώρο πολύ σοβαρών δραστηριοτήτων που θα συνδέονται με τις ανασκαφές, τον πολιτισμό και την ιστορία της περιοχής.
Ο Πολιτιστικός Σύλλογος Αναύλοχος αλλά και ο Αναπτυξιακός Συλλογος στο Σίσι βρίσκονται σε μια κινητικότητα που εντυπωσιάζει. Το καλοκαίρι αλλά και σε πολλά άλλα σημεία του χρόνου έγιναν και γίνονται εκδηλώσεις με τόσο λίγα μέσα που θα τις ζήλευαν πολύ πιο μεγάλες οντότητες.
Ο Συνεταιρισμός δίνει κι αυτός τη μάχη του και συνεχίζει τη λειτουργία του.
Η Δημοτική Κοινότητα πρέπει και μπορεί να παίξει το σημαντικό της ρόλο στο πλαίσιο του Δήμου.
Δίπλα σ΄ όλα αυτά υπάρχει μια πολύ σημαντική οικονομική δραστηριότητα στον τουρισμό και στη γεωργία που υποστηρίζεται από ένα σημαντικό απόθεμα, ενός τόπου με πολύ νερό, ήλιο, θάλασσα, εύφορη γη, πολιτισμό και ιστορία!
Στο Σίσι αλλά και στο Χωριό υπάρχουν πλέον κάτοικοι που έρχονται από άλλες χώρες αγοράζουν σπίτια, τα αναπαλαιώνουν και ζουν ήρεμα και ενταγμένοι αρμονικά στο χώρο και στην κοινωνία.
Και ενώ όλα αυτά συμβαίνουν, που σημαίνει ότι υπάρχει ένα σημαντικό υπόβαθρο, αναρωτιέσαι γιατί διαπιστώνεις σε κάθε σου βήμα μια πόλωση και μια ένταση που κρατάει τον τόπο χαμηλά…
Πρόσφατα είχα την ευκαιρία να συναντήσω μερικές δεκάδες συγχωριανούς στην Αθήνα σε μια αυθόρμητη συνάντηση που κι αυτή οργανώθηκε μέσα από το διαδίκτυο.
Κι αυτό που διαπίστωσα ήταν ότι οι μισοί παρευρισκόμενοι ήταν νέοι που μιλούσαν με πολύ συναισθηματισμό και αγάπη για το Χωριό…
Και όταν λέω Χωριό εννοώ την ενότητα του Βραχασίου, Σισίου, Αγίας Βραβάρας και όλων των οικισμών μας.
Τι χρειάζεται λοιπόν για να μονιάσουμε και να βάλουμε κοινούς στόχους στο άμεσο μέλλον;
Μήπως να ρίξουμε το επίπεδο των εγωισμών, την καχυποψία που είναι διάχυτη και να κοιτάξουμε με πιο αισιοδοξία το μέλλον;
Μήπως να επιστευτούμε ξανά τους δίπλα μας και τους παραδίπλα μας;
Μήπως είναι καιρός πια;
Μήπως πρέπει ο επόμενος διάλογος να είναι ακριβώς αυτός;



Ν.Ι.Βλάχος

Υ.Γ.: Περιέγραψα ενδεικτικά κάποια καλά που συμβαίνουν στο Χωριό μας. Ας αναρρωτηθούμε αν σε άλλα χωριά ή σε πιο μεγάλες Κοινότητες Ανθρώπων έχουν την αγαθή τύχη να συμβαίνουν όλα αυτά. Χωρίς να θέλω να μειώσω συγκριτικά κάποιο άλλο τόπο, νομίζω ότι το Βραχάσι έχει πολύ σοβαρό απόθεμα και δυνατότητες για να τις θυσιάσουμε στο βωμό αντιπαραθέσεων και μιας μίζερης, στενόμυαλης αλλά και στενόκαρδης αντίληψης.


Σχόλια

Ο χρήστης Fthenakis είπε…
Αυτό το σχόλιο αφαιρέθηκε από έναν διαχειριστή ιστολογίου.

Δημοφιλείς αναρτήσεις τις τελευταίες 30 ημέρες

Διασχίζοντας το Φαράγγι στο Σελλινάρι στις αρχές του 20ου αιώνα...

"Τούτο τον κόσμο εμάθαμε"... λέει ο Γ. Κυβερνήτης

Ψήφισμα Βραχασωτών για το κλείσιμο των Γραφείων της Δημοτικής Κοινότητας

Συνέντευξη του Μανόλη Γιανναδάκη στο ΝΟΣΤΙΜΟΝ ΗΜΑΡ για την έκθεση χαρακτικής που ανοίγει σήμερα 4 Αυγούστου 2017 στο Βραχάσι με θέμα τον Ερωτόκριτο

O Γιώργης Ξυράφης στο Σίσι φτιάχνει μοναδικά μουσικά όργανα παραδοσιακής μουσικής!!!

Βραχασώτικες Ιστορίες: Η δημοσκόπηση του "χασαπόχαρτου" του ...Αρισμαρή!

Σπύρος Σουλαδάκης: Ένας πιανίστας με καταγωγή από το Βραχάσι

Προσομοίωση του Μινωικού Παλατιού στο Κεφάλι του Μπούφου και της ευρύτερης περιοχής κατά την εποχή του χαλκού!!!

Ο ΑΓΙΟΣ ΓΕΩΡΓΙΟΣ Ο ΒΡΑΧΑΣΩΤΗΣ