Μήπως είναι καιρός(2)



Σε μια τόσο ζοφερή εποχή που ο τόπος είναι σε κάθετη πτώση και το αντιλαμβανόμαστε αυτό όλοι πιστεύω, αιφνιδιαστικά εμφανίζεται μια άποψη που λέει αν είναι καιρός να δούμε τι θα γίνει στο μέλλον(ΕΔΩ).
Διαπίστωσα ότι η πρότασή μου αυτή είχε, σχηματικά, δύο κυρίως άξονες πρόσληψης από το ευρύ ακροατήριο που διαμορφώθηκε μέσα από τα κοινωνικά δίκτυα(blog και fb)...
- Τι τα θέλεις αφού δεν υπάρχει τρόπος να αλλάξει το πράγμα, η μία...
- Και η άλλη, ας δούμε το ποτήρι μισογεμάτο και όχι μισοάδειο...
Προσωπικά θα ενστερνιστώ και θα υποστηρίξω μέχρι τέλους τη δεύτερη άποψη.
Θεωρώ πως επειδή βιώνουμε πια με τόσο ζοφερό τρόπο την κατάσταση στον τόπο είναι εξαιρετικής σημασίας το ερώτημα "Μήπως είναι καιρός;"
Μήπως είναι καιρός να σταματήσουν οι αψιμαχίες, οι κόντρες τα δικαστήρια και να καταλάβουμε ότι είμαστε μέρος ενός Κράτους με κανόνες και νόμους.
Μήπως είναι καιρός να καταλάβουμε πώς όσοι υπάρχουν και θέλουν να συμμετέχουν είναι χρήσιμοι και δεν περισσεύει κανείς; 
Μήπως είναι καιρός να συνεννοηθούν, σε πρώτη φάση όλοι οι φορείς και οι σύλλογοι και να διαμορφώσουν ένα κοινό πεδίο δραστηριοτήτων και στόχων; 
Μήπως είναι καιρός και χρήσιμο να υπάρχει ένα συντονιστικό όργανο που θα συμμετέχουν όλοι οι φορείς ώστε να συνεννοούνται και να μην υπάρχει επικάληψη;
Μήπως είναι καιρός να σταματήσουν οι αψιμαχίες στα καφενεία και οι αλληλοεξοντώσεις που δεν οδηγούν πουθενά και να καταλάβουμε ότι είμαστε όλοι πάνω στο ίδιο καράβι που είτε θα πιάσει λιμάνι είτε θα βυθιστεί...
Μήπως είναι καιρός να σταματήσουμε να είμαστε τόσο απαισιόδοξοι και να ενθαρρύνουμε όσες φωνές υπάρχουν και μπορούν να αντισταθούν στην παρακμή; 
Μου έγραψαν κάποιοι φίλοι ότι έχω συναισθηματική προσέγγιση στο θέμα.... 
Δεν είχαν άδικο. 
Είναι και συναισθηματική η προσέγγιση
Είναι όμως και απολύτως λογική η προσέγγιση που λέει ότι πρέπει να συμφωνήσουμε αρχικά σε μερικά πράγματα, που έχουν κατά την άποψή μου, προτεραιότητα για τον τόπο. Ενδεικτικά μπορώ να αναφέρω:
1. Τη δημιουργία ενός σύγχρονου σχολείου στο Σίσι με τις ανάλογες αυτόνομες αθλητικές υποδομές που θα συγκεράσουν και θα προάγουν την Εκπαίδευση και τον Αθλητισμό στην περιοχή.
2. Τη διαχείριση των νερών, τόσο των υπαρχόντων όσο και εκείνων του Αποσελέμη στην περιοχή μας(Σίσι και Βραχάσι).
3. Την παραλιακή και λιμενική υποδομή που χρειάζεται ο τόπος, που θα όχι μόνο θα διαφφυλάξει την επαγγελματική δραστηριότητα αλλά και θα την αναπτύξει, με προσοχή στο περιβάλλον. 
4. Τη συντήρηση του οδικού δικτύου και στη δημιουργία κόμβων που θα μειώσουν την επικινδυνότητα στο Εθνικό Δίκτυο της Κρήτης και θα ενισχύσουν την ασφαλή πρόσβαση στους οικισμούς μας.
5. Την ανάπτυξη και νέων μορφών παρεμβάσεων και ενεργειών(ομάδες εργασίας, διαγωνισμούς κ.α.) στον τομέα του Πολιτισμού για την ανάδειξη της ιστορικής, λαογραφικής και πολιτιστικής ταυτότητας του τόπου μας.
6. Τη δημιουργία τουριστικής ταυτότητας της περιοχής μας στο πλαίσιο του Δήμου Αγίου Νικολάου.

Στα παραπάνω, άραγε, δεν μπορούμε να ομονοήσουμε αρχικά και να δούμε πως πορευόμαστε στο άμεσο μέλλον διεκδικώντας και χτίζοντας συλλογικότητες και συμμαχίες, όπου χρειάζεται;
H απάντηση είναι προφανής.
Να λοιπόν γιατί βλέπω το ποτήρι μισογεμάτο. 
Σ' όλα αυτά δεν απαιτείται σε πρώτη φάση δαπάνη και κόστος. 
Και θα μάθουν όσοι μας διοικούν, όποιοι κι αν είναι αυτοί διαχρονικά, ότι ως κοινωνία, ως οργανωμένη κοινωνία και όχι ως σκορποχώρι, έχουμε βάλει τις δικές μας προτεραιότητες που δεν αποφασίζονται από κάποιους, οι οποίοι δεν έχουν καν το τεκμήριο και τη νομιμοποίηση της εκπροσώπησής μας...
Όσοι πιστεύουν σε αυτούς τους στόχους και ενδεχομένως και σε άλλους που θα κατατεθούν στο δημόσιο διάλογο, μπορούν να ενταχθούν σε αυτή τη νέα πορεία.
Χρήσιμοι είναι όλοι κατά την άποψή μου χωρός αποκλεισμούς. 
Με προσανατολισμό στο μέλλον και μόνο στο μέλλον ας μην αφήσουμε να μας κυριεύσει η παρελθοντολογία.
Ας μάθουμε ως κοινωνία: να βάζουμε στόχους ανάπτυξης σε όλα τα επίπεδα και να έχουμε ειρηνικούς και συγκροτημένους τρόπους για να διεκδικούμε την υλοποίησή τους, αξιοποιώντας όλους τους πόρους που έχουμε στη διάθεσή μας, ανθρώπινους και παραγωγικούς.

Πιστεύω ότι πρέπει να κάνουμε άμεσα επανεκίνηση.

Ν.Ι. Βλάχος

Σχόλια

Δημοφιλείς αναρτήσεις τις τελευταίες 30 ημέρες

Η ιστορία της Μαρίας Λιουδάκη από τη Λατσίδα ήρθε στην επικαιρότητα με αφορμή την τανία "Το τελευταίο σημείωμα"

Το ερασιτεχνικό ψάρεμα τα παλιά χρόνια

"Ζωή, θάνατος και προσευχή στον Αναύλοχο" το θέμα της Dr.Gaignerot - Driessen στο Σουηδικό Ινστιτούτο Αθηνών!

Tα κατορθώματα της Ανεζίνας (Μπαξανεζίνα )

Αρχίζουν μαθήματα Γερμανικών στον Π.Σ. "Ο ΑΝΑΥΛΟΧΟΣ΄"

Ο Dr. Jan Driessen θα παρουσιάσει στην Αθήνα στις 20/11 το θέμα "Το κτίριο με την κεντρική αυλή στο Μινωικό Σίσι - Νέες Ανασκαφές"

Η μεγάλη ξηρασία

Ένα τραγούδι για τον Κων. Σφακιανάκη του Νικ. Κυπριγιώτη που αναφέρεται ως εμπειρικός θεραπευτής και μάγος(!!!) από τον Μ. Πυτικάκη

Η Μάχη στο Σελλινάρι 25 Νοεμβρίου 1827. Άγνωστες πτυχές της ιστορίας του τόπου μας

Γειτόνεμα στην Καραπιδιά!