Ένα εκπληκτικό σημειωματάριο από τις δεκαετίες του '20 και του '30 στο Βραχάσι!!!



Φωτογραφία του Νίκος Ι. Βλάχος.Πριν από χρόνια λάβαμε στο ιστολόγιο ένα σχόλιο κάποιου αναγνώστη και το δημοσιεύσαμε(ΕΔΩ).
Ο ανώνυμος αποστολέας μας αποκάλυπτε ότι ήταν ένα γράμμα ενός συγχωριανού μας τον Μάρτη του 1936 προς τη νύφη του, σε μια εποχή μεγάλης ξηρασίας.
Το απόσπασμα που μας έστειλε τότε είχε εξαιρετικπο ενδιαφέρον και φυσικά το δημοσιεύσαμε...
Δεν γνωρίζαμε τίποτα για το ποιός ήταν ο συγγραφέας και ποιά η αποδέκτης του γράμματος...
Μετά από χρόνια τυχαία προχθές συναντήθηκα με ένα καλό και αγαπητό συγχωριανό που μου έδωσε ένα βιβλιαράκι για να του ρίξω μια ματια. Να διαβάσω το ημερολόγιο που κρατούσε ο παππούς του...
Μόλις το άνοιξα και ξεφύλισσα το 118 σελίδων σημειωματάριο με εντυπωσιάσε με την καλλιγραφία αλλά και τα πολύ μικρά γράμματα...
Φωτογραφία του Νίκος Ι. Βλάχος.Με πολύ κόπο διάβαζα αυτά που έγραφε και αναγκάστηκα να πάρω τα γυαλιά μου...
Η γραφή εξαιρετική, καλλιγραφική, βραχασώτικη και εξαντλητικά περιγραφική...
Σε κάθε παράγραφο μια εντυπωσιακή εξιστόρηση της κοινωνικής ζωής του χωριού μας...
Περιγραφές για την εξέταση και απογραφή των μουλαριών και των ζώων, μέχρι την ανάκριση των αστυφυλάκων για τη ρίψη νερού στα σοκάκια του χωριού και την επιβολή προστίμων...
Λιτανείες, εορτές, εκκλησιασμοί, καθημερινή ζωή, περιγραφές του κλίματος, του Βραχασίου και της κάτω του Χαυγά περιοχής που την αναφέρει ως "κοιλάς του κλαυθμώνος"!!!
Κάπου προς το τέλος όμως το ενδιαφέρον μου κορυφώθηκε όταν συνάντησα την επιστολή του "Πεθερού" προς τη νύφη που είχα δημοσιεύσει στο ιστολόγιο πριν από χρόνια, τον Μάρτιο του 1910...
Αναρρωτηθήκαμε με τον φίλο μου πως έγινε αυτό; 
Τέτοια σύμπτωση; 
Μετά από κάποια λεπτά συνειδητοποιήσαμε ότι όλα αυτά που διαβάζαμε ήταν τα αντίγραφα της αλληλογραφίας του τότε Πεθερού προς διαφόρους παραλήπτες...
Έγραφε σε αντίγραφο, πρωτότυπο όμως, τα γράμματα που έστελνε...
Προφανώς αυτό που έφτασε στο ιστολόγιο πριν χρόνια, ήταν ένα μέρος από το γράμμα που έλαβε η νύφη του...
Ένα γράμμα που χάθηκε μαζί με άλλα πράγματα από το σπίτι της οικογένειας αυτής στο Βραχάσι και που έφτασε ένα μικρό απόσπασμα σε μένα για να το δημοσιεύσω...
Τελικά σκέφτομαι ότι ο κόσμος είναι πολύ μικρός και δεν ξέρεις τι μπορεί να συναντήσεις στην επόμενη στροφή...
Και επίσης πως όλοι αυτοί οι μικροί θησαυροί που σαπίζουν κάπου σε κάποια συρτάρια ή πεταμένοι σε κάποιο ράφι θα ήταν χρήσιμοι για να ανασυνθέσουμε την ιστορία του τόπου μας...
Θησαυροί που ποτέ ίσως δεν θα έχουμε τη δυνατότητα να διαβάσουμε!
Τελειώνοντας αυτή την αναφορά στο εκπληκτικό σημειωματάριο/ημερολόγιο/αντίγραφο αλληλογραφίας, εύχομαι να έχω την ευκαιρία στο μέλλον να δημοσιεύσω κάποια αποσπάσματα.

Ν.Ι.Βλάχος

Σχόλια

Δημοφιλείς αναρτήσεις τις τελευταίες 30 ημέρες

Σε διαδικασία έκδοσης οικοδομικής άδειας το Αρρεναγωγείο Βραχασίου

Μια γνώμη για το Αρρεναγωγείο στο Βραχάσι

"Οι ρίζες με τραβούσανε σε τούτα τα χώματα. Τα χώματά μου..."

Ο κύκλος στο σταυροδρόμι...

Γιανναδάκης Μανώλης ο μπαρουτοκαπνισμένος Οπλαρχηγός Μεραμβέλλου από το Βραχάσι

Η ΙΣΤΟΡΙΑ

Πως ερημώνουν τα χωριά...

Τα ετοιμόρροπα κτίσματα και η βρύση που δεν τρέχει...

Το Ρούσο Χαράκι ως διαχρονικός χώρος διαφημίσεων!!!