Μνήμες από το Βραχάσι και την ταραγμένη 10ετία 1940-1950 του Γ. Ιεραπετρίτη: Η λεηλασία του Αγίου Γεωργίου στο Σελλινάρι από Ιταλούς αιχμάλωτους και η τιμωρία τους


Με την κατάληψη του Ηρακλείου απελευθερώθηκαν οι αιχμάλωτοι Ιταλοί της Αλβανίας, που είχαν συγκεντρωθεί στο στρατόπεδο Ηρακλείου, και κινήθηκαν προς τον Άγιο Νικόλαο.
Εκεί ενώθηκαν με τους συμπατριώτες τους - ένα σύνταγμα προερχόμενο από τα Δωδεκάνησα - οι οποίοι στις 28 του Μάη είχαν αποβιβασθεί στη Σητεία. Οι αποβιβασθέντες προχώρησαν προς τον Άγιο Νικόλαο όπου ενώθηκαν με τους Γερμανούς. Για την βοήθειά τους, στον κοινό αγώνα της κατάληψης της Κρήτης, τους παραχωρήθηκε η Διοίκηση του Νομού Λασιθίου. Στο δρόμο προς τον Άγιο Νικόλαο επιδόθηκαν σε λεηλασίες και κλοπές καταστρέφοντας και αρπάζοντας τα πάντα.
Ιταλοί στρατιώτες
αιχμάλωτοι στην Κρήτη(Χανιά)
Συγκεκριμένα, περνώντας από το θαυματουργό Μοναστήρι του Αγίου Γεωργίου, αντί να το σεβαστούν, αυτό που σεβάστηκε και σέβεται ο κάθε ταξιδιώτης που περνά -κάθε ένας Χριστιανός, πεζός ή μ’ αυτοκίνητο, σταματά ν’ ανάψει ένα κερί στη χάρη Του, αφήνοντας τον οβολό του για τα φιλανθρωπικά ιδρύματα που συντηρεί - αυτοί έσπασαν και λεηλάτησαν το παγκάρι, αφαιρώντας χρήματα, τιμαλφή και ιερά άμφια της εκκλησίας. Πήραν ακόμα και τα ρούχα του εφημέριου ιερέα, παπά-Διονύση Πρατσίνη.
Περνώντας από το Βραχάσι τους αντιλήφθηκε ο ιερέας που καθόταν στο ντουκιάνι του Κουλούρα και με χίλια παρακάλια προς τον Διοικητή κατάφερε να τους πείσει να του τα επιστρέψουν.
Πέρασαν περίπου 15 ημέρες από το συμβάν και οι αιχμάλωτοι, αφού ενσωματώθηκαν με τους άλλους συμπατριώτες τους πήραν άδεια για την πατρίδα τους, μιας και είχαν καιρό να δουν τους δικούς τους.
Ήταν απόγευμα κι εμείς τα παιδιά, όπως κάθε μέρα συνηθίζαμε, παίζαμε στο δρόμο έξω από το μαγαζί του Γιώργη του Ροβύθη, του μετέπειτα κοινοτάρχη.
Ο συγγραφέας στο κέντρο με τους φίλους του
Βαγγέλη Βλάση και Κωστή Στεφανάκη
Αν θυμάμαι καλά, παίζαμε κρυφτό μαζί με τον Γιώργη του Τυρομανώλη, τον Κωστή το Στεφανάκη, τον Γιώργη το Σταμάτη τον Βαγγέλη το Βλάση και μερικούς άλλους που μου διαφεύγουν, όταν φάνηκε ένα κουτσομούρικο αυτοκίνητο, Lavalanga το λέγαμε, γεμάτο Ιταλούς αιχμαλώτους από αυτούς που είχαν ληστέψει το Μοναστήρι. Τραγουδώντας και γελώντας κατηφόρισαν τη Βαγιά, πέρασαν τον Τσίγκουνα, τις στροφές του Πετριά, τη γέφυρα και το Μοναστήρι του Σελλιναριού και φτάνοντας στη χαράδρα του Χαυγά, στη θέση Πέζα, το αυτοκίνητο παρέκλινε της πορείας του και κτυπώντας το τσιμεντένιο στηθαίο το έσπασε και έπεσε στο γκρεμό, όπου στα είκοσι μέτρα βάθος κυλούσε το ποτάμι. Αμέσως στήθηκαν Ιταλικά μπλόκα από άνδρες του φυλακίου του Σελλιναριού, εκατέρωθεν της χαράδρας που απαγόρευαν την διάβαση των Βραχασωτών που επέστρεφαν από τα κτήματά τους στο Σίσι. Προφανώς, για να μην αντιληφθούν τα άσχημα γεγονότα. Ο απολογισμός του φονικού ήταν είκοσι νεκροί και δύο διασωθέντες αλπινιστές - είχαν ένα φτερό στο καπέλο-, που πήδησαν με την πρώτη κλίση του αυτοκινήτου. Αυτοί οι δυο δεν είχαν συμμετοχή στη λεηλασία του Αγίου.
Μετά την απελευθέρωση οι διασωθέντες αλπινιστές έστειλαν μια μεγάλη καμπάνα στον Άγιο Γεώργιο που, όπως έμαθα, τελικώς εστάλη στον Άγιο Γεώργιο τον Επανωσήφη.

Συνεχίζεται...

Το παραπάνω απόσπασμα είναι από το βιβλίο 
του Γ. Ιεραπετρίτη:

"Το Βραχάσι κατά την περίοδο της κατοχής 
και του εμφυλίου 
1940-1950.

Σχόλια

Δημοφιλείς αναρτήσεις τις τελευταίες 30 ημέρες

Ο Μιχάλης Πεδιώτης με τον Γιώργη Γουλιδάκη!!! Μια σχέση αγάπης και μίσους!

Τι μαγειρεύουν πάλι αύριο, μου λέτε;

Διασχίζοντας το Φαράγγι στο Σελλινάρι στις αρχές του 20ου αιώνα...

Ο Μανόλης Ιεραπετριτάκης πήρε το πτυχίο της Νομικής Σχολής σε ηλικία 75 χρονών!

Φωτογραφία από το 1925 του πρώτου αυτοκινήτου της γραμμής Ηρακλείου - Νεαπόλεως στο Βραχάσι!

"Τούτο τον κόσμο εμάθαμε"... λέει ο Γ. Κυβερνήτης

Ο Ζαχαρίας Φασουλάς δίνει συνέντευξη στο Βραχάσι το 1992

O Μιχάλης....