Μια βόλτα σ' ένα απόγευμα πολλά καλοκαίρια πίσω...



Θυμάμαι παλαιότερα στο χωριό μας τις καλοκαιρινές περαντζάδες στο Σελί και στον Πετριά...
Παρέες παρέες να κάνουν βόλτες.
Θυμάμαι να καίγονται οι ματιές στην διστακτικότητα ενός ερωτισμού που τις μέρες ήταν λανθάνων και πολύ έντονος τις νύχτες...
Μαζί με τα γιασεμιά και τα νυχτολούλουδα στα σοκάκια είχε κι ένα άλλο άρωμα αυτή η εποχή...
Κάθε απόγευμα μετά τη δουλειά στο χωράφι, στην οικοδομή, στις αρχαιότητες, στον ψεκασμό και στα τουριστικά ο κόσμος κατέβαινε στον αμαξωτό, στα καφενεία...
Παρέες παρέες έλεγαν κάθε βράδυ τα δικά τους, έπαιζαν πρέφα, ντάμα, ξερή, κολτσίνα και τάβλι...
Πιο αργά και κάποιες γυναίκες άφηναν τα σοκάκια και τα πεζούλια και δειλά δειλά έκαναν την εμφάνισή τους στα καφενεία...
Είχε πολλά καφενεία τότε το χωριό.
Καμιά δεκαριά αν θυμάμαι καλά...
Και κάθε ένα είχε και μια ιδιαιτερότητα...
Το ένα για τους νέους...
Το άλλο για τους πιο σοβαροφανείς...
Το άλλο για τους ρακάδες και τους πιο φωνακλάδες...
Όλα είχαν μια εξειδίκευση, μια ιδιαιτερότητα...
Εκεί κατέληγαν όμως όλοι...
Και το βράδυ είχε ρέγουλα...
Αυτή ήταν η κοινωνική ζωή του Βραχασίου.
Για να πάνε στα σπίτια τους το βράδυ να κοιμηθούν, ενώ τα είχαν ακούσει όλα όσα συνέβαιν στο χωριό μας...
Και το άλλο πρωί ξεκίναγε η μέρα με τα καφενεία πάλι να είναι γεμάτα για τον πρώτο καφέ...
Μετά άδειαζε το χωριό και έμεναν μόνο τα παιδιά και κάποιες γυναίκες που τις έβλεπες αραιά και που...
Και βέβαια οι γεροντότεροι και οι περιπτεράδες...
Ο Νικολής ο Κυριακάκης που τα μεσημέρια έπαιρνε τον ύπνο του στην καρέκλα και τον πειράζαμε και ο Μανόλης ο Σταμάτης στην Πλατεία, αυτός ο καλοκάγαθος άνθρωπος που εξυπηρετούσε τους πάντες με τις πληροφορίες που έδινε...
Ήταν βλέπετε το πιο στρατηγικό σημείο του χωριού το περίπτερό του... Τα έβλεπε όλα...
Μικρές εικόνες που μου ήρθαν στο μυαλό από τα καλοκαίρια μιας περασμένης εποχής του χωριού μας...

Σχόλια

Ο χρήστης Π Ε Π Ω είπε…
ΕΓΩ ΘΥΜΑΜΕ ΟΤΙ ΠΗΓΕΝΑΜΕ ΜΙΑ ΠΑΡΕΑ ΣΤΗ ΒΡΥΣΗ ΚΑΙ ΠΕΡΙΜΕΝΑΜΕ ΜΕ ΤΙΣ ΩΡΕΣ ΝΑ ΕΛΘΟΥΝ ΟΙ ΑΓΑΠΗΜΕΝΕΣ ΜΑΣ ΓΙΑ ΝΑ ΜΑΣ ΔΩΣΟΥΝ ΕΝΑ ΠΑΡΗΓΟΡΟ ΧΑΜΟΓΕΛΟ ΜΕΧΡΙ ΤΗΝ ΕΠΟΜΕΝΗ ΕΑΝ ΟΧΙ ΚΑΤΕΒΑΖΑΜΕ ΤΟ ΚΕΦΑΛΙ ΚΑΙ ΦΕΥΓΑΜΕ ΓΙΑ ΓΥΡΙΣΟΥΜΕ ΤΗΝ ΕΠΟΜΕΝΗ ΜΗΠΩΣ....
ΑΥΤΟ ΜΟΥ ΘΥΜΗΣΕ Η ΦΩΤΟΓΡΑΦΙΑ ΤΟΥ ΙΣΤΟΛΟΓΙΟΥ.ΤΙ ΑΘΩΕΙ ΕΙΜΑΣΤΑΝ.
Π Ε Π Ω
Ο χρήστης Ανώνυμος είπε…
A βρε ΠΕΠΩ...
Και εμένα τη γιαγιά μου την ερωτεύτηκε ο παπούς μου στη Βρύση.
Αυτή η εποχή είχε όντως ένα άλλο άρωμα...
Ο χρήστης Ανώνυμος είπε…
Βραχάσι των αναμνήσεων και του παρελθόντος. Όλα καλά μέχρι εκεί... Ποιό είναι όμως το Βραχάσι του μέλλοντος ή για να είμαι ακριβέστερος... θα υπάρξει Βραχάσι του μέλλοντος; Μακάρι να υπάρξει. Αυτό θα το θέλαμε όλοι εμείς οι Βραχασώτες, που το ζήσαμε σε στιγμές αίγλης. Δυστυχώς όμως τα ευχολόγια δε φτάνουν. Το Βραχάσι χρειάζεται χέρι σωτηρίας. Πούντο όμως;

Ανένταχτος
Ο χρήστης Ανώνυμος είπε…
δωσε εσυ το χερι βοηθειας ανεντακτε.εχεις αποψη και πρεπει να κατεβεις να ανακατευτεις με τα κοινα.
Ο χρήστης Ανώνυμος είπε…
αυτος δεν ειναι ο στοχος σου ανεντακτε και το νοημα της ερωτησης για..χερι βοηθειας?σε περιμενουμε να κατεβεις ενεργα στα κοινα να δουμε τι θα κανεις και μεσα στο χορο,οχι μονο απεξω..
Ο χρήστης Καιτη είπε…
Εμεις πηγαιναμε βολτα και πιο περα απο το Πετρια.Δροσερος αερας γεματος μυρωδιες.
Ο χρήστης Καιτη είπε…
Εκει στη στροφη στα σπιλιαριδια η σπηλιαριδια με τους πολλους κηπους απο εκει ερχοταν ο δροσερος και μυρωδατος αερας.

Δημοφιλείς αναρτήσεις τις τελευταίες 30 ημέρες

Ο Μιχάλης Πεδιώτης με τον Γιώργη Γουλιδάκη!!! Μια σχέση αγάπης και μίσους!

Τι μαγειρεύουν πάλι αύριο, μου λέτε;

Διασχίζοντας το Φαράγγι στο Σελλινάρι στις αρχές του 20ου αιώνα...

Ο Μανόλης Ιεραπετριτάκης πήρε το πτυχίο της Νομικής Σχολής σε ηλικία 75 χρονών!

Φωτογραφία από το 1925 του πρώτου αυτοκινήτου της γραμμής Ηρακλείου - Νεαπόλεως στο Βραχάσι!

"Τούτο τον κόσμο εμάθαμε"... λέει ο Γ. Κυβερνήτης

Ο Ζαχαρίας Φασουλάς δίνει συνέντευξη στο Βραχάσι το 1992

O Μιχάλης....