O Κωστής Γιανναδάκης


Του
Γεωργίου Ιεραπετρίτη

Ο Κωστής Γιανναδάκης
σε μια σπάνια φωτογραφία του
στο αγαπημένο του Σίσι


Ένας νεαρός Βραχασιώτης (Σισώτης) που περιέγραψε τα γεγονότα της εποχής του και στιγμάτισε τα κακώς κείμενα στα εκδιδόμενα περιοδικά του Ο ‘ΝΕΟΣ ΚΟΣΜΟΣ’, ήταν ο Κωστής Γιανναδάκης που θα προσπαθήσω με λίγα λόγια να σας περιγράψω, έχοντας ιδίαν γνώση κυρίως για τα τελευταία χρόνια της ζωής του.


Ο Κωστής Γιανναδάκης γιος του Μανώλη και της Εργίνας Γιανναδάκη και αδερφός του Δημήτρη. Γεννήθηκε στο Βραχάσι γύρω στα 1910 ήταν συνομήλικος και φίλος με τον θείο μου αδερφό της μητέρας μου Χαράλαμπο Παχυγιαννάκη και γείτονες. Ο πατέρας του ήταν δημοδιδάσκαλος και η μητέρα του αγράμματη αλλά νοικοκυρά και πολύ βασανισμένη.
Την θυμάμαι γριούλα και παιδάκι εγώ την εποχή της κατοχής από τους Ιταλούς να ασχολείται με τις γεωργικές εργασίες στο Σίσι και το βραδάκι περπατώντας, με τον κουβά στο ένα χέρι γεμάτο με χόρτα που συχνά μάζευε από τα χωράφια και με το άλλο τραβώντας την κατσίκα της που είχε για το γάλα.

Θυμάμαι ένα περιστατικό που μας έλεγε, ότι περνώντας από το Σελλινάρι που ήταν φυλάκιο ιταλικό και τραβώντας όπως πάντα την κατσίκα, αφηρημένη δεν κατάλαβε, πού κάποιος Ιταλός έκοψε το σχοινί και πήρε την κατσίκα για να την μαγειρέψουν.
Η καημένη η Εργίνα το αντιλήφθηκε στην γέφυρα παίρνοντας την ανηφόρα.
Γύρισε κλαίγοντας στον Διοικητή του φυλακίου παρακαλώντας τον να της επιστρέψουν την κατσίκα.
Ο Διοικητής την λυπήθηκε βλέποντάς την σε αθλία κατάσταση, και διέταξε να της την επιστρέψουν.
Έφτασε σκασμένη στο χωριό κι όπως πάντα έκανε, μας επισκέφθηκε στο σπίτι μας που ήταν απέναντι απ το δικό τους και κλαίγοντας διηγήθηκε στη μητέρα μου το εν λόγο περιστατικό. 
Ο Κώστας έχοντας την οικονομική βοήθεια του πατέρα του τελειώνοντας το γυμνάσιο έφυγε για την Αθήνα, δίνοντας και πετυχαίνοντας στο Πανεπιστήμιο και συγκεκριμένα στη Νομική. Δεν γνωρίζω πόσα χρόνια σπούδαζε και σε πιο στάδιο έφθασε. Το μόνο που γνωρίζω είναι, ότι ουδέποτε δικηγόρησε.
Τον περισσότερο χρόνο τον έβγαλε στο χωριό ασχολούμενος με τη δημοσιογραφία, εκδίδοντας το περιοδικό  ΝΕΟΣ ΚΟΣΜΟΣ.
Το περιοδικό κυκλοφόρησε για λίγο καιρό και σε λιγοστά τεύχη.
Έκτοτε ατόνησαν και σταμάτησαν.
Γεγονός της εποχής, το ότι για προβολή και διαφήμιση του περιοδικού ΝΕΟΣ ΚΟΣΜΟΣ ανέβηκε στον Αναύλοχο και έγραψε με ασβέστη τον τίτλο του.
Επί πολλές δεκαετίες φαινόταν τα γράμματα ψηλά στον Αναύλοχο θυμίζοντας παλιές δημοσιογραφικές αναλαμπές.
Το μόνο που απέμεινε με την πάροδο του χρόνου και το σταμάτημα της έκδοσης του περιοδικού ήταν μερικά σακιά τυπογραφικά στοιχεία και καλούπια φωτογραφιών από κασσίτερο που τα χάζευα εγώ, μικρός 10 - 12 ετών εποχή του μεσοπολέμου. Συχνά έπαιρνα καμιά χούφτα απ’ αυτά και βάζοντάς τα στη σειρά, σχημάτιζα ονόματα και λέξεις και αφού τις άλειφα με μελάνι τις τύπωνα σε χαρτί κάνοντας τον μικρό τυπογράφο.
Την κατοχή ο Κώστας καθημερινά πέρναγε από το σπίτι μας γνωστός και αγαπητός στην οικογένεια και η μητέρα μου τακτικά, όταν ζύμωνε τον φίλευε με φρέσκο ψωμί και τσακιστές ελιές που έφτιαχνε ή και κανένα πιάτο φαγητό που λόγω της κατοχής και της ανήμπορης μάνας του, του έλειπε.
Πολλές φορές σε συνάντηση με τους κατακτητές Ιταλούς, Γερμανούς συστηνόταν σαν δικηγόρος "avocado" όπως έλεγε.
Την κατοχή τον περισσότερο χρόνο τον έβγαζε στο Σίσι ασχολούμενος με το ψάρεμα στα βράχια του λιμανιού μια και τα υπόλοιπα παράλια ήταν γεμάτα από νάρκες διαφόρων ειδών, για ανθρώπους και άλλες για οχήματα και τανκς.
Ήταν οργανωμένος στο ΕΑΜ και αν δεν με απατά η μνήμη μου, συμμετείχε στη διάρρηξη της αποθήκης πυρομαχικών στο Σίσι και την αφαίρεση αρκετής ποσότητας πυρομαχικών, που διοχέτευσαν στους αντάρτες του ΕΛΑΣ.
Μετά τον πόλεμο ασχολούμενος και πάλι με το ψάρεμα καθημερινά διέλυε νάρκες παίρνοντας το μπαρούτι που το χρησιμοποιούσε φτιάχνοντας δυναμίτες, που στη συνέχεια έριχνε στη θάλασσα για μία καλή ψαριά.
Δυστυχώς όμως μία ημέρα για κακή του τύχη, διαλύοντας μία νάρκη, έσκασε τραυματίζοντάς τον σοβαρά στην κοιλιακή χώρα και στα κάτω άκρα.

Το πρωτοσέλιδο από τον ΝΕΟ ΚΟΣΜΟ
μας έστειλε
η Φιλόλογος  Μαρία Σωρού.

Τυραννίστηκε πολύν καιρό με τα πενιχρά μέσα που υπήρχαν και τελικά δεν τα κατάφερε, πέθανε νέος 45 ετών, αφήνοντας τη γριά μητέρα του με τον αδελφό του Δημήτρη.


Προδημοσίευση από το βιβλίο  
του Γ. Ιεραπετρίτη 
"Το  Σίσι του χθες και του σήμερα" 
Δεκέμβριος 2016

Σχόλια

Δημοφιλείς αναρτήσεις τις τελευταίες 30 ημέρες

Διασχίζοντας το Φαράγγι στο Σελλινάρι στις αρχές του 20ου αιώνα...

"Τούτο τον κόσμο εμάθαμε"... λέει ο Γ. Κυβερνήτης

Ψήφισμα Βραχασωτών για το κλείσιμο των Γραφείων της Δημοτικής Κοινότητας

Συνέντευξη του Μανόλη Γιανναδάκη στο ΝΟΣΤΙΜΟΝ ΗΜΑΡ για την έκθεση χαρακτικής που ανοίγει σήμερα 4 Αυγούστου 2017 στο Βραχάσι με θέμα τον Ερωτόκριτο

O Γιώργης Ξυράφης στο Σίσι φτιάχνει μοναδικά μουσικά όργανα παραδοσιακής μουσικής!!!

Βραχασώτικες Ιστορίες: Η δημοσκόπηση του "χασαπόχαρτου" του ...Αρισμαρή!

Σπύρος Σουλαδάκης: Ένας πιανίστας με καταγωγή από το Βραχάσι

Ο ΑΓΙΟΣ ΓΕΩΡΓΙΟΣ Ο ΒΡΑΧΑΣΩΤΗΣ

Προσομοίωση του Μινωικού Παλατιού στο Κεφάλι του Μπούφου και της ευρύτερης περιοχής κατά την εποχή του χαλκού!!!