Η επομένη μέρα._Μνήμες από το Βραχάσι και την ταραγμένη 10ετία 1940-1950 του Γ. Ιεραπετρίτη



Στις 14 Σεπτεμβρίου 1944 έφυγαν οι Γερμανοί κατακτητές από το Νομό Λασιθίου. Την επομένη 15/9/44 διοργανώνεται μεγάλο συλλαλητήριο στην πλατεία της Νεάπολης με χιλιάδες κόσμο απ' όλο το πάνω Μεραμπέλλο για να γιορτάσουν την απελευθέρωση. Η φιλαρμονική δεν θα μπορούσε να ήταν απούσα. Μαέστρος (με την πλάτη στο φακό) ο Γεώργιος Σερέπετσης. Διακρίνονται να παίζουν ο μετέπειτα μαέστρος Γιάννης Χουρδάκης (οτταβίνο - πίκολο φλάουτο) και ο Γιάννης Φαϊτάκης-Παναγιωτάκης (ευφώνιο).
Στα δεξιά είναι παρατεταγμένη μια διμοιρία του ΕΛΑΣ. (Φωτ. Κωστής Παπαμιτσάκης)

Την επομένη όλοι οι χωριανοί σε πομπή, έχοντας μπροστά τους ενόπλους, κατεβήκαμε στη Νεάπολη και παραταχθήκαμε στην κεντρική πλατεία. Δίπλα μας παρατάχθηκαν και άλλα χωριά. Συνέχεια ακούγονταν συνθήματα υπέρ του ΕΛΑΣ και του ΕΑΜ.
Ξαφνικά έφτασαν και οι Φουρνιώτες φωνάζοντας συνθήματα υπέρ της ΕΟΚ. Ήταν η πρώτη φορά που έβλεπα οπαδούς της ΕΟΚ, διότι στο χωριό μας ήσαν όλοι με το ΕΑΜ και γι’ αυτό μας αποκαλούσαν μικρή Μόσχα.
Μίλησε κάποιος από τους καπεταναίους και νομίζω και κάποιος ανώτερος αξιωματικός Άγγλος που ήταν με τους αντάρτες στο βουνό. Κατόπιν πήγαμε στη Λέσχη (στο πάνω μέρος της πλατείας) και μας μοίρασαν - στα παιδιά - ψωμί με μαρμελάδα.
Το απόγευμα δεν άργησαν να ξεκινήσουν οι αψιμαχίες μεταξύ των Φουρνιωτών και των Βραχασωτών. 
Το αποκορύφωμα των φιλονικιών, οδήγησε στον ξυλοδαρμό των καθηγητών Τσαγκαράκη και Φινοκαλιώτη, καθώς επίσης, όπως θυμάμαι, του τότε Γυμνασιάρχη Κυριακάκη από την Φουρνή και του μαθητού της Ογδόης Γυμνασίου Γιώργου Βλαχάκη από τα Μάλια.
Αργά το βράδυ, περπατώντας πάλι εν πομπή, επιστρέψαμε στο χωριό όπου και συνεχίστηκε το γλέντι.
Στο χασάπικο του Μιχάλη Ανδριανάκη (Σκαρομιχάλη) που έφτιαχνε και κανέναν καφέ, είχαν μαζευτεί κάμποσοι μερακλήδες χωριανοί. 
Ο Μιχάλης τους ετοίμαζε έναν καλό μεζέ. 
Στην παρέα των χωριανών προστέθηκαν και πέντε Ρώσοι, πρώην αιχμάλωτοι των Γερμανών. 
Τα ποτήρια γέμιζαν με το καλό κρασί το ένα μετά το άλλο, συνοδεύοντας τα νόστιμα παιδάκια με την συκωταριά, καλοψημένα από τον σεφ Σκαρομιχάλη. 
Οι σύμμαχοι ήρθαν στο κέφι και τραγούδησαν πολλά ρώσικα κομουνιστικά τραγούδια. 
Ένας μάλιστα κρατούσε και μας έδειξε την απόληξη του κονταριού της σημαίας τους, ένα μεταλλικό ανοξείδωτο με ρομβοειδές σχήμα κατασκεύασμα που στο μέσον είχε ένα σφυροδρέπανο. Αυτό, όπως μας είπε, το είχε πάντοτε μαζί του κρυμμένο, σε όλη την διάρκεια της αιχμαλωσίας.

Συνεχίζεται...

Το παραπάνω απόσπασμα είναι από το βιβλίο 
του Γ. Ιεραπετρίτη:

"Το Βραχάσι κατά την περίοδο της κατοχής 
και του εμφυλίου"
1940-1950.

Σχόλια

Δημοφιλείς αναρτήσεις τις τελευταίες 30 ημέρες

Στο Σίσι μια από τις μεγαλύτερες ανασκαφές στην Ελλάδα!

Ένα καλοκαιρινό απόγευμα του 1994 στο καφενείο του Γιάννη τση Καλής...

Μια απάντηση σε όσους από «αναπτυξιακό οίστρο» έχουν ξεγράψει το Βραχάσι…

101 είδη πουλιών ενδημούσαν το 1995 στο φαράγγι στο Σελλινάρι αναφέρει μια πολύ ενδιαφέρουσα μελέτη που έγινε στην Κοινότητα Βραχασίου!!!

Βραχάσι 12 Ιουλίου 1936: Θεμελιώθηκε η μεγάλη εκκλησία και τελέσθηκε μνημόσυνο για τον Οπλαρχηγό Κ. Σφακιανάκη, με αφορμή τη μεταφορά των οστών του στη γενέτειρά του

Πρόσκληση κάθε Τετάρτη του Ιουλίου για να επισκεφθούμε τον Αρχαιολογικό χώρο στο Σίσι!

5,5 klm στην περιοχή κάτω από το Σελλινάρι και στη Μίλατο ασφαλτοστρώνει ο Δήμος Αγίου Νικολάου. Πάνω από το Σελλινάρι όμως τίποτα!!!

Τα παιδιά του Γενικού Λυκείου Νεάπολης έγραψαν στίχους του Ερωτόκριτου σε τοίχους του Βραχασού και του Σισού!

Ένας αθλητής με καταγωγή και από Βραχάσι αγωνίζεται στην κατηγορία SUPERSPORT και έρχεται πρώτος!