Οι συχνές μετακινήσεις και η ψυχαγωγία των Γερμανών_Μνήμες από το Βραχάσι και την ταραγμένη 10ετία 1940-1950 του Γ. Ιεραπετρίτη.


Πέρασαν αρκετοί μήνες με την παρέα των δέκα γειτόνων. Στη συνέχεια, έφυγε ο Λόχος τους και οι αντικαταστάτες τους στο σπίτι μας ήταν δύο λοχαγοί. Οι Γερμανοί, επειδή ήταν σχετικά λιγοστοί, με το τέχνασμα της συνεχούς μετακίνησης ανά την Κρήτη, έδειχναν να είναι πολλοί.
Οι καινούργιοι μας γείτονες ήσαν φιλήσυχοι και δεν μας ενοχλούσαν. Ο ένας μάλιστα ήταν και φιλόζωος. Είχε φτιάξει ένα κλουβί με ένα ξύλινο κιβώτιο και έτρεφε δύο μικρά κουνελάκια. Δεν είχαμε πολλές επαφές. Μόνο που κατά διαστήματα μας ζητούσαν αυγά και μας έδιναν σε αντάλλαγμα ζάχαρη και ρύζι, που ήταν σπάνια στην αγορά.
Την ησυχία όμως αυτή που απολαμβάναμε από τους ήρεμους συγκατοίκους μας, την διέκοπταν κατά καιρούς οι πιο μακρινοί μας γείτονες. Στο διπλανό σπίτι, του Μανόλη Φθενάκη, όπου στο παρελθόν διέμενε και η οικογένεια Βεντούρα, έμεναν τώρα τριάντα στρατιώτες. Κάθε τόσο έρχονταν στο ισόγειο του σπιτιού μας, για να τηγανίσουν πατάτες και αυγά, επειδή δεν είχαν σκεύη και λάδι.
Πολύ σύντομα για την ψυχαγωγία των στρατιωτών κατασκευάστηκαν δύο υπαίθρια σινεμά. Ένα στη Βαγιά κάτω από το εργοστάσιο και ένα άλλο στο Πρόκι, κάτω από του Μανόλη του Μιλιαρά το σπίτι. Οι προβολές γίνονταν δυο με τρεις φορές την εβδομάδα. Έργα δεν προβάλλονταν, παρά μόνο επίκαιρα ντοκιμαντέρ από τις νικηφόρες μάχες στο μέτωπο της Ρωσίας, ώστε από τη μια να εμψυχώνονται οι στρατιώτες και απ’την άλλη εμείς οι ραγιάδες – η είσοδος ήταν ελεύθερη και για μας - να φοβόμαστε και να υποτασσόμαστε χωρίς αντιδράσεις.
Εκτός από την ψυχαγωγία που τους προσέφερε το σινεμά, οι στρατιώτες και μόνοι τους έβρισκαν τρόπους να ψυχαγωγηθούν. Θυμάμαι ένας φαντάρος ονόματι Βίλι και ύψους 2,20 μέτρα, που εμείς μεταξύ μας τον φωνάζαμε Μακροντεγλέρα, μου ζήτησε ένα πρωί το γάιδαρο μας για κάποιον αγώνα δρόμου (γαιδαροδρομία) που θα γινόταν στο χωριό.
Την επομένη ο γάιδαρος μας ήταν καλοταϊσμένος και καλλωπισμένος, έτοιμος για προβολή. Μαζεύτηκαν γύρω στους δέκα πέντε γάιδαροι, με ισάριθμους Γερμανούς αναβάτες. Η αφετηρία ήταν κάτω από την Εκκλησία της Παναγίας και ο τερματισμός στο εργοστάσιο. Καβάλησαν τα γαϊδουράκια και ετοιμάστηκαν για την εκκίνηση. Τα πόδια του Βίλι, λόγω ύψους, ακουμπούσαν κάτω.
Δόθηκε το σύνθημα. Τα γαϊδουράκια άρχισαν να τρέχουν κατά το δυνατό. Με τα χειροκροτήματα των ανδρών του Λόχου και με τις ζητωκραυγές τα καημένα τα γαϊδουράκια κατάφεραν να τερματίσουν!
Και το αποτέλεσμα … το δικό μας γαϊδουράκι με τον Βίλι αναβάτη ήλθε πρώτο! Για βραβείο του φόρεσαν ένα στεφάνι από μαντιλίδες στο κεφάλι, περνώντας το μέσα από τα αυτιά του, και στον αναβάτη Βίλι κρέμασαν με αλυσίδα στο λαιμό ένα μεταλλικό καλοφτιαγμένο γαϊδουράκι.
Δεν ήταν όμως το μοναδικό κατόρθωμα του Βίλι αυτό. Κάθε μέρα, τον καιρό που μάζευαν τ’ αμύγδαλα και τα άπλωναν στον ήλιο να ξεραθούν, η γειτόνισσά μας κυρία Μαρία Φθενάκη, μητέρα της Κωστάρας, τα άπλωνε κοντά στο παράθυρο που έβλεπε προς την αυλή μας. Πήγαινε λοιπόν ο Βίλι και λόγω του ύψους του έφθανε στο παράθυρο και έπαιρνε αρκετά σε αμηχανία της γειτόνισσας, που δε γνώριζε ποιος της τα παίρνει.
Άλλες φορές μάζευε τα παιδιά της γειτονιάς και μας έκανε διάφορες ασκήσεις γυμναστικής ή μας ψυχαγωγούσε με διάφορες κωμικές κινήσεις.
Δεν ήταν μόνο η ταλαιπωρία κ’ η υπομονή των ζώων κατά τις γαιδουροδρομίες. Κατά τακτά χρονικά διαστήματα και καθορισμένη ημέρα και ώρα με το χτύπημα του συναγερμού θα’ πρεπε σε δέκα πέντε λεπτά να μαζευτούν όλα τα γαϊδουράκια στη Βαγιά. Ήταν άσκηση ετοιμότητας, για να τα χρησιμοποιήσουν σε περίπτωση που θα έπρεπε να μεταφέρουν με τα γαϊδουράκια πυρομαχικά και τρόφιμα σε ορεινή περιοχή, καθώς οι Γερμανοί δεν διέθεταν ιππικό, όπως οι Ιταλοί.


Συνεχίζεται...

Το παραπάνω απόσπασμα είναι από το βιβλίο 
του Γ. Ιεραπετρίτη:

"Το Βραχάσι κατά την περίοδο της κατοχής 
και του εμφυλίου 
1940-1950.
                                       
                                         

Σχόλια

Δημοφιλείς αναρτήσεις τις τελευταίες 30 ημέρες

Διασχίζοντας το Φαράγγι στο Σελλινάρι στις αρχές του 20ου αιώνα...

"Τούτο τον κόσμο εμάθαμε"... λέει ο Γ. Κυβερνήτης

Ψήφισμα Βραχασωτών για το κλείσιμο των Γραφείων της Δημοτικής Κοινότητας

Συνέντευξη του Μανόλη Γιανναδάκη στο ΝΟΣΤΙΜΟΝ ΗΜΑΡ για την έκθεση χαρακτικής που ανοίγει σήμερα 4 Αυγούστου 2017 στο Βραχάσι με θέμα τον Ερωτόκριτο

O Γιώργης Ξυράφης στο Σίσι φτιάχνει μοναδικά μουσικά όργανα παραδοσιακής μουσικής!!!

Βραχασώτικες Ιστορίες: Η δημοσκόπηση του "χασαπόχαρτου" του ...Αρισμαρή!

Σπύρος Σουλαδάκης: Ένας πιανίστας με καταγωγή από το Βραχάσι

Προσομοίωση του Μινωικού Παλατιού στο Κεφάλι του Μπούφου και της ευρύτερης περιοχής κατά την εποχή του χαλκού!!!

Ο ΑΓΙΟΣ ΓΕΩΡΓΙΟΣ Ο ΒΡΑΧΑΣΩΤΗΣ