Η επιδρομή του Kαρά_Μνήμες από το Βραχάσι και την ταραγμένη 10ετία 1940-1950 του Γ. Ιεραπετρίτη

Ένα Κυριακάτικο πρωινό, γύρω στις εννέα το πρωί, μας επισκέφθηκαν τρία αυτοκίνητα φορτηγά γεμάτα από μαύροπουκαμισάδες, περίπου εκατό ανωγιανούς  αντάρτες, με επικεφαλής κάποιον καπετάνιο ονόματι Καρά πρωτοπαλίκαρο του Μπαντουβά. 

Ο Μπαντουβάς
Έζωσαν το χωριό και στη συνέχεια έβαλαν τον τελάλη να φωνάξει, όπως τότε στη Γερμανική κατοχή, να μαζευτούμε όλοι οι χωριανοί στην πλατεία. 
Όταν μαζευτήκαμε  χώρισαν τους αριστερούς (ΕΑΜ  -  ΕΠΟΝ)  από τους δεξιούς ( ΕΟΚ). 
Ο πατέρας μου πήγε με τους πολλούς  αριστερά, αν και ποτέ δεν είχε ασχοληθεί με τα κομματικά. 
Εγώ, αν και παιδί, επειδή ήμουν ειλικρινής και είχα επί κατοχής ταχθεί με τ’αετόπουλα, πήγα  και’ γώ μαζί τους.
Τους δεξιούς τους έδιωξαν, ενώ εμάς εν σειρά και με συνοδεία δέκα  οπλοφόρων μας πήγαν στο Πέρα Σχολειό και μας έβαλαν σε μια αίθουσα. Εκεί άρχισαν οι φοβέρες:
- Ξέρουμε ότι έχετε πολλά όπλα. Εάν δε μας τα παραδώσετε θα σας βάλουμε φωτιά και θα σας κάψουμε ζωντανούς.
Δύο τρεις φοβήθηκαν και με συνοδεία πήγαν σπίτι τους και παρέδωσαν το όπλο τους.
Σε μερικές ώρες ελευθέρωσαν εμάς τα παιδιά και μερικούς γέροντες,  μεταξύ αυτών  και τον πατέρα μου.
Έξω από του Γιώργη του Παχυγιάννη το μαγαζί έπιασαν τον Γιώργη τον Πεδιώτη και τον ποδοπάτησαν - τον σακάτεψαν - λέγοντας του να παραδώσει το όπλο του. Αυτός προσπαθούσε να τους πείσει ότι δεν έχει όπλο και έτσι το ξυλοκόπημα συνεχιζόταν.
Τον  Νίκο Σουλαδάκη (του Σουλά Κωνσταντή) τον πιάσανε έξω από το μαγαζί του Γιάννη Πετσαλάκη (Τελαλογιάννη). Ο ίδιος ο Καράς τον πίεζε να παραδώσει τα όπλα (είχε πληροφορίες από ομοϊδεάτες  χωριανούς ότι κατείχε οπλοστάσιο).  Βλέποντας ότι αρνιόταν να το παραδώσει  έβγαλε το περίστροφο του και, κολλώντας το στα μηλίγγια του, τού είπε:
-     Εάν σε πέντε  λεπτά δεν αποκαλύψεις  και στη συνέχεια παραδώσεις τα όπλα θα σου τινάξω τα μυαλά στον αέρα!
Φοβήθηκε τότε  και βλέποντας ότι ο Καράς δε χωράτευε του είπε ότι θα τα παραδώσει. Τον πήραν συνοδεία  και πήγαν κάπου στο βουνό.
Εκεί τους παρέδωσε τρία όπλα, ένα πολυβόλο και έναν όλμο. Αυτά ο ίδιος στην εξομολόγησή του δεν τα δέχεται λέγοντας ότι τα όπλα αυτά βρέθηκαν πεταμένα στου Σκουρού το ρυάκι και μάλιστα ήσαν ακόμη με το γράσο όπως τα πήραν από το υποβρύχιο στον Άγιο  Αντώνη την κατοχή.
Άλλος καταζητούμενος για όπλο ήταν ο Γιώργης ο Ροβύθης (Τζωρτζάκης) που είχε εξαφανιστεί. Ειδοποίησαν τότε  τους γονείς του να τον προτρέψουν να παρουσιαστεί και να παραδώσει το όπλο του. Αυτός όμως εξακολουθούσε να φυγομαχεί. Τότε ο Καράς έσπασε την πόρτα του μαγαζιού του, έχυσε μέσα μια κανίστρα βενζίνη και του έβαλε φωτιά. Το μαγαζί έγινε στάχτη!

Αργότερα ο Ροβύθης αποζημιώθηκε για το μαγαζί και το ξανάφτιαξε από την αρχή. 
Το βραδάκι μάζεψαν την λεία τους, τη φόρτωσαν στα φορτηγά και παίρνοντας  μαζί τους τον Νίκο Σουλαδάκη και μερικούς άλλους αριστερούς, εγκατέλειψαν  το χωριό, αφήνοντας τους καημένους χωριάτες να αναπνεύσουν τον αέρα της λευτεριάς. 
Στο Ηράκλειο παρά τις υποσχέσεις τους, συνέχισαν τους ξυλοδαρμούς στους άμοιρους χωριανούς. 
Τον Νίκο Σουλαδάκη, όπως ο ίδιος μου διηγήθηκε, τον σπάσανε στην κυριολεξία στο ξύλο και χρειάστηκε  αρκετό καιρό για να συνέλθει.      
Συνεχίζεται...

Το παραπάνω απόσπασμα είναι από το βιβλίο 
του Γ. Ιεραπετρίτη:

"Το Βραχάσι κατά την περίοδο της κατοχής 
και του εμφυλίου"
1940-1950.


Σχόλια

Δημοφιλείς αναρτήσεις τις τελευταίες 30 ημέρες

Ο Μιχάλης Πεδιώτης με τον Γιώργη Γουλιδάκη!!! Μια σχέση αγάπης και μίσους!

Τι μαγειρεύουν πάλι αύριο, μου λέτε;

Διασχίζοντας το Φαράγγι στο Σελλινάρι στις αρχές του 20ου αιώνα...

Ο Μανόλης Ιεραπετριτάκης πήρε το πτυχίο της Νομικής Σχολής σε ηλικία 75 χρονών!

Φωτογραφία από το 1925 του πρώτου αυτοκινήτου της γραμμής Ηρακλείου - Νεαπόλεως στο Βραχάσι!

"Τούτο τον κόσμο εμάθαμε"... λέει ο Γ. Κυβερνήτης

Ο Ζαχαρίας Φασουλάς δίνει συνέντευξη στο Βραχάσι το 1992

O Μιχάλης....