Γεώργιος Ροβίθης: Ένας Πρόεδρος Κοινότητας με έργο

Η φωτογραφία είναι από το Βραχασώτικο Σπίτι
της Μαρίας και Αικατερίνης Λεμπιδάκη
Ένα μεγάλο κεφάλαιο του χωριού μας είναι όσοι τον εκπροσώπησαν κατά καιρούς. Πρόεδροι Κοινότητας Βραχασίου και Δήμαρχοι Δήμου Βραχασίου.
Ο Γ. Ροβίθης σε μια
φωτογραφία του 1936
Σήμερα θα αναφερθούμε στον εικονιζόμενο Πρόεδρο της Κοινότητας Βραχασίου που μεταπολεμικά είναι ένας από τους πιο επιτυχημένους και δραστήριους Προέδρους που έχει γνωρίσει το Βραχάσι.
Πρόκειται για τον Γεώργιο Ροβίθη στον οποίο πιστώνεται η ανέγερση του Κοινοτικού Καταστήματος στο Βραχάσι.
Μια υπόθεση που δεν ήταν απλή αφού το ιδιοκτησιακό ήταν ένα θέμα που τον ταλαιπώρησε με δικαστικές διαμάχες αλλά κυρίως με κοινωνικές εντάσεις για πολλά χρόνια.
Δεν πτοήθηκε όμως από τις δυσκολίες, προχώρησε και σήμερα το κτίριο αυτό που παραμένει κλειστό και έρημο στην Πλατεία του χωριού μας στέγασε για πολλές δεκαετίες τις εργασίες της Κοινότητας.
Είναι αυτό που είπα και σε προηγούμενο σημείωμά μου. Οι προηγούμενες γενεές ό,τι έχτισαν εμείς είτε το αφήσαμε να γκρεμιστεί ή το κλείσαμε....
Ο Γεώργιος Ροβίθης ήταν ένα παράδειγμα δραστήριου Προέδρου που έβλεπε μπροστά...
Παράδειγμα προς μίμηση!!!

Ν.Ι. Βλάχος

Υ.Γ.: O γείτονάς μου Γιώργος Ροβίθης είναι στις παιδικές μου μνήμες. Ένας ευγενής άνθρωπος που είχε απέναντι το μαγαζί του, Τον θυμάμαι που εμπορευόταν λάδι και χωμένος πίσω από το γραφείο του ανάμεσα σε ζυγαριές και ράφια παρατηρούσε την παιδική μας περιέργεια εξηγώντας μας τι είναι αυτά τα περίεργα πράγματα που βλέπαμε...
Το ισόγειο ήταν το γραφείο - μαγαζί του Γεώργιου Ροβίθη,
Ένα από τα ωραιότερα και καλά διατηρημένα κτίρια του χωριού μας.
Η αδυναμία μου ήταν μια συσκευή με δοκιμαστικούς σωλήνες που περιστρεφόταν με μια μανιβέλα. Με αυτή μετρούσε την οξύτητα και διαύγεια του λαδιού, αν θυμάμαι καλά...
Και κάθε φορά που βλέπω αυτή την κλειστή πόρτα στο ισόγειο του αρχοντικού σπιτιού στο Βραχάσι, αναρρωτιέμαι αν κάποια στιγμή θα καταφέρω να μπω ξανά σε εκείνο τον χώρο για να δω τι υπάρχει πια εκεί μέσα από τότε...
Παιδικές μνήμες που μένουν ακέραιες όταν έχουν να κάνουν με χαρακτήρες που άφησαν ανεξίτηλο το στίγμα τους στη γειτονιά και στο Βραχάσι.

Σχόλια

Δημοφιλείς αναρτήσεις τις τελευταίες 30 ημέρες

Η ιστορία της Μαρίας Λιουδάκη από τη Λατσίδα ήρθε στην επικαιρότητα με αφορμή την τανία "Το τελευταίο σημείωμα"

Διασχίζοντας το Φαράγγι στο Σελλινάρι στις αρχές του 20ου αιώνα...

"Τούτο τον κόσμο εμάθαμε"... λέει ο Γ. Κυβερνήτης

Ψήφισμα Βραχασωτών για το κλείσιμο των Γραφείων της Δημοτικής Κοινότητας

Συνέντευξη του Μανόλη Γιανναδάκη στο ΝΟΣΤΙΜΟΝ ΗΜΑΡ για την έκθεση χαρακτικής που ανοίγει σήμερα 4 Αυγούστου 2017 στο Βραχάσι με θέμα τον Ερωτόκριτο

Βραχασώτικες Ιστορίες: Η δημοσκόπηση του "χασαπόχαρτου" του ...Αρισμαρή!

Ο Σταυρός και τι σηματοδοτεί στο Σελλινάρι

O Γιώργης Ξυράφης στο Σίσι φτιάχνει μοναδικά μουσικά όργανα παραδοσιακής μουσικής!!!

Σπύρος Σουλαδάκης: Ένας πιανίστας με καταγωγή από το Βραχάσι