Συνέντευξη του Μανόλη Γιανναδάκη στο ΝΟΣΤΙΜΟΝ ΗΜΑΡ για την έκθεση χαρακτικής που ανοίγει σήμερα 4 Αυγούστου 2017 στο Βραχάσι με θέμα τον Ερωτόκριτο



Μανόλης Γιανναδάκης: "...κατά κάποιο τρόπο είναι επιστροφές στον τόπο που βίωσα τα παιδικά μου χρόνια, και επιμένω στην περιοδική επιστροφή αυτή για λόγους συναισθηματικούς και προς χάριν της ενεργειακής φύσης της τοπιογραφίας αυτού του τόπου.
Είναι ο τόπος για περισυλλογή, έστω για λίγο..." 

Ν.Η.: Τι θα δούμε στο Βραχάσι αυτό το καλοκαίρι από τον Μανόλη Γιανναδάκη και τον Πολιτιστικό Σύλλογο Αναύλοχο;


Μ.Γ.: "15+1 απόφοιτοι του Τμήματος Εικαστικών και Εφαρμοσμένων Τεχνών της Σχολής Καλών Τεχνών του Αριστοτελείου Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης χάραξαν έργα για τον “Ερωτόκριτο”» είναι ο τίτλος της εικαστικής έκθεσης που παρουσιάζεται από τις 4 έως τις 20 Αυγούστου στο Παλαιό Παρθεναγωγείο του Βραχασίου.
    Την έκθεση διοργανώνει ο Πολιτιστικός Σύλλογος Βραχασίου «Ο Αναύλοχος», στο πλαίσιο των «Πολιτιστικών Συναντήσεων – Βραχάσι2017», μετην υποστήριξη του Π.Α.Ο.Δ.Α.Ν. (Πολιτιστικός Αθλητικός Οργανισμός Δήμου Αγίου Νικόλαου).
    Έχω την αρμοδιότητα της επιμέλειας της έκθεσης, ως Καθηγητής Χαρακτικής του Τμήματος Εικαστικών και Εφαρμοσμένων Τεχνών της ΣχολήςΚαλών Τεχνών του Αριστοτελείου Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης αλλά και ως  εκθέτης  με την συμμετοχή ενός  χαρακτικού έργου που φιλοτέχνησα όπως όλοι οι άλλοι  συνεκθέτες, που ειναι οι:
Ζωή Αντωνιάδη, Μιχάλης Βαφόπουλος (5ο έτος), Μπόρις Γεωργιτσέλη, Κυριάκος Θεοχάρους, Δώρας Κουρτέσα, Σωτηρίας Καλλία (5ο έτος), Θανάσης Καφετζής (Τμ.κινηματογράφου),  Δέσποινα Ματζάρη, Ιωάννα Παπαδημητρίου, Ισιδώρα Παπαδούλη, Πόλυ  Σχοινά, Ιωάννα Ταιγανίδου, Αυγή Τόπακα, Κατερίνα Τσίτσελα, Ελένη Χατζηνεοφύτου .

    Τα έργα των καλλιτεχνών, πρέπει να επισημάνω με τον έναν ή άλλο τρόπο, επαναπροσδιορίζουν παραστατικά ή αφαιρετικά την αισθητοποίησή τους για το έργο του Βιτσέντζου Κορνάρου, σε σύγχρονες μορφοπλαστικές  διαδικασίες, με τη χρήση της τέχνης των χαράξεων και των εκτυπώσεων, μέσω της εφαρμογής τόσο των παραδοσιακών καλλιτεχνικών μεθόδων ως και των ηλεκτρονικών εκτυπώσεων, ακόμη και με έργα κινούμενης εικόνας.
    Η προσπάθεια της μετάπλασης του ποιητικού λόγου γίνεται αιτία ώστε   να προσεγγίσουν με ένα τέτοιο πρόγραμμα , (όπως και άλλα αντίστοιχα κατά τα ακαδημαϊκά εξάμηνα), που ήταν ενταγμένο μέσα στην ουσιαστική εκπαιδευτική διαδικασία, ως αφορμή  που είχαν οι 15  τότε σπουδάστριες-στές κατά το ακαδ. έτος 2011-12,  όταν είχαν  συνεργασία μαζί μου κατά την εκπαιδευτική διαδικασία, στο Εργαστήριο Χαρακτικής του Τμήματος Εικαστικών και Εφαρμοσμένων Τεχνών  της Σχολής Καλών Τεχνών του Α.Π.Θ. ως ένα ζήτημα προσέγγισης εκ μέρους τους, πως θα μπορούσε ένα τέτοιο  έργο, με πλήθος περιγραφών των στίχων αλλά άλλων τόσων συμβολισμών,  να φιλοτεχνήσουν με τον εικαστικό τους λόγο, έργα με ζητούμενο την Τέχνη.  
   O "Ερωτόκριτος'', το έργο που ο Βιτσέντζος Κορνάρος έγραψε μεταξύ 1600-1610 κατά τον Στυλιανό Αλεξίου, αντηχεί από την Κρήτη έως την άκρη της χώρας μας και πλέον παραπέρα ήθελα πραγματικά να ερευνήσω, πως ένα τέτοιο έργο, εμβληματικό μεν αλλά και με απόσταση από  την σημερινή πραγματικότητα τι επίδραση μπορεί να ασκήσει, στην ψυχή των νέων εικαστικών καλλιτεχνών .  
    Αφού  περιδιαβάσαμε  τους στίχους του Βιτσέντζου Κορνάρου παράλληλα με τις χρήσιμες παρατηρήσεις της φιλολόγου κας Ναταλίας Δεληγιαννάκη, μας απασχόλησε  πέρα της ποιητικής των ζητημάτων του ''Ερωτόκριτου'', ζητήματα όπως  η  έρευνα για εκδόσεις του έργου με εικόνες από τα τυπογραφεία της Βενετίας αλλά και μεταγενέστερες.  Το  ιστορικό πλαίσιο, παράλληλα με την τέχνη της Αναγέννησης,  ο μανιερισμός στο ύφος του έργου, υπαινιγμοί και λειτουργία των Αρχαίων μύθων, ''Ερωτόκριτος'' και προφορική παράδοση καθώς και η μουσικότητα των μελοποιημένων στίχων μέσα στο πέρασμα του Χρόνου...
   Λίγα λόγια για το είδος και το ύφος της τέχνης που έχουν χρησιμοποιήσει οι καλλιτέχνες στην υλοποίηση των έργων τους: ΤΗΣ ΤΕΧΝΗΣ ΤΗΣ ΧΑΡΑΞΗΣ  ΚΑΙ ΤΩΝ ΕΚΤΥΠΩΣΕΩΝ .
    Με τον όρο που κατά παράδοση λέμε  σήμερα χαρακτική, εννοούμε τις διαδικασίες - τεχνικές και μεθόδους, με τις οποίες, ο κάθε καλλιτέχνης μεταπλάθει το σχέδιό του, πάνω σε μία πλάκα «τη μήτρα» δηλ. ας πούμε, το σώμα του έργου.
     Χαρακτικά είναι τα τυπωμένα αντίτυπα πάνω σε ακριβά πολυτελή χειροποίητα χαρτιά, ειδικά  για να δεχτούν στην κάθε περίπτωση τα αποτυπώματα της κάθε είδους χαραγμένης μήτρας.
     Η τέχνη της χάραξης είναι μια τέχνη τόσο παλιά όσο και ο άνθρωπος  από την προϊστορική εποχή.
     Η τέχνη της χαρακτικής όπως την εννοούμε τώρα, συνδέεται άμεσα όμως,  από την χρονική περίοδο της ανακάλυψης του χαρτιού στη Δυτική Ευρώπη κατά το τέλος του 13ου αιώνα, όπου κατασκευάζεται χαρτί στην Βουργουνδία, αργότερα στο Fabriano της Ιταλίας και αλλού.
     Τότε και μόνον τότε έχουμε τυπωμένα αντίτυπα πάνω σε χαρτί από πρώιμες χαραγμένες μήτρες .
      Όπου κάθε έργο, τυπωμένο αντίτυπο, παίρνει και την ονομασία του για το τι είναι, από το υλικό της επιφάνειας όπου χαράχτηκε το σχέδιο ως κατασκευή της μήτρας , η οποία τυπώνεται πάνω σε χαρτί ή ύφασμα ακόμα και άλλες  επιφάνειες  μέχρι  και  σήμερα.
  Έτσι όταν μιλάμε για την πράξη της ανάγλυφης χάραξης σε ξύλο θα πούμε ξυλογραφία.        Όταν χαράζουμε σε βάθος το σχέδιο πάνω σε μία μεταλλική πλάκα όπως σε μία πλάκα χαλκού θα πούμε χαλκογραφία. Μέχρι εδώ αντιλαμβανόμαστε, ότι με αυτές τις  τεχνικές χάραξης, που παρακολουθήσατε έχουμε δυναμική δράση χάραξης πάνω στην επιφάνεια της κάθε είδους πλάκας, με ιδιαίτερη σχεδιαστική, μορφοπλαστική επιδεξιότητα, και πειθαρχημένη υπομονή για την παραγωγή μιας τέτοιας μήτρας.
     Το 1876 όμως μία τυχαία ανακάλυψη από τον Alois Senefelder, έχουμε μία νέο μέθοδο την λιθογραφία, όπου πάνω σε μία επεξεργασμένη λεία πέτρα, ο καλλιτέχνης αρκεί μόνον να γράφει, όχι να χαράξει, έτσι απλά το σχέδιο του έργου του όπως ακριβώς  πάνω σε  ένα χαρτί. Μετά θα μεσολαβήσει η χημική επεξεργασία και η μέθοδος της εκτύπωσης του σχεδιάσματος πάνω σε χαρτί μέσω της λιθογραφικής πρέσας.  Έτσι λοιπόν έχουμε μία εξέλιξη στην αναπαραγωγική διαδικασία των τεχνικών της εκτύπωσης που ονομάζεται επιπεδοτυπία - λιθογραφία επειδή το σχέδιο έχει αποτυπωθεί σε πέτρα όπου είναι και η μήτρα του έργου.
     Η χαρακτική με αυτή την μορφή όπως είδαμε εμφανίζεται, όταν αυτό το σύμπαν αυτός ο κόσμος, αρχίζει να επεκτείνεται διαρκώς. Έχουμε τις μεγάλες εξερευνήσεις (Μαγγελάνος, Μάρκο Πόλο).  Αυτός ο νέος κόσμος κεντρίζει την περιέργεια όλων και ταυτίζεται με τις εξελίξεις των ανακαλύψεων.
     Από τότε και επιπροσθέτως  με την εφεύρεση της τυπογραφίας στο τέλος του 15ου αιώνα, οι λόγιοι επιτρέπουν την ευρεία κυκλοφορία των εικόνων με το τυπωμένο κείμενο και έτσι τεκμηριώνεται αυτή η εξέλιξη με τη διάδοση των νέων γνώσεων.
    Τα βιβλία, οι εγκυκλοπαίδειες πολλαπλασιάζονται και εικονογραφούνται από τις μεγαλύτερες αυθεντίες του σχεδίου και της χαρακτικής.
     Όλα αυτά πριν από την βιομηχανική επανάσταση, που είναι φυσικό οι τεχνικές αυτές να ακολουθήσουν την μετεξέλιξη τους να μπουν στην παραγωγική αλυσίδα των εξελίξεων των καιρών με την κάθε λογής βιομηχανική εφαρμογή τους.
      Η τέχνη της χάραξης και των εκτυπώσεων παρά τις βιομηχανικές και καλλιτεχνικές εφαρμογές όπως άρχισαν να χρησιμοποιούνται στην Αμερική  από το 1910, όπου και αναπτύσσονται ραγδαία και μετά το  τον 2ο παγκόσμιο πόλεμο, όμως παρόλα ταύτα, χιλιάδες καλλιτέχνες πλέον ασχολούνται με την φιλοτέχνηση τέτοιων έργων στον τομέα των εκτυπώσεων που περιλαμβάνουν  τόσο τις κλασσικές αλλά και με τους πειραματισμούς τους, που εξελίσσουν  αυτή την τέχνη, σε ποιό διευρυμένες καλλιτεχνικές φόρμες ακόμη, και να υιοθετούν και την χρήση της φωτογραφίας.
    Από τη μία άποψη την   φωτογραφία ως τέχνη σήμερα, από τη άλλη όψη  την τεχνολογική εξέλιξη στον τομέα των εκτυπώσεων, έρχεται σήμερα και η χρήση των νέων τεχνολογιών του σχεδιασμού εικόνων μέσω ηλεκτρονικού υπολογιστή μια άλλη πρόκληση στην δημιουργικότητα πολλών σύγχρονων καλλιτεχνών.
  Το μουσικό σήμα για την έναρξη της εκδήλωσηςθα δώσουν οι Αλέκος και Μιχάλης Κακέπης, οι οποίοι θα τραγουδήσουν αποσπάσματα από τον «Ερωτόκριτο» με τον δικό τους, μοναδικό τρόπο.


Θα ακολουθήσουν οι ομιλίες:
Της φιλολόγου κας Ναταλίας  Δεληγιαννάκη, με θέμα:  «…να μιλήσω  απλά, να μου δοθεί αυτή η χάρη» και
Της επίκουρης καθηγήτριας της Φιλοσοφικής Σχολής τουΑ.Π.Θ.καςΤασούλας Μ. Μαρκομιχελάκη, με θέμα: «Ζωγραφική στον Ερωτόκριτο: Πορτραίτα αγαπημένων στο νου, στην καρδιά και στον καμβά».
Η εκδήλωση θα κλείσει με μουσική βραδιά, με τον Paul Goodman, τη Μανωλία Κοκολογιάννη και την Αλεξάνδρα Παπαστεργιοπούλου να προσφέρουν στο κοινό ένα πληθωρικό άκουσμα. Πρωτότυπες συνθέσεις,με αφορμή παλιούς ήχους από διάφορες παραδόσεις και ρεύματα γύρω και πέρα από τη Μεσόγειο, θα «ζωντανέψουν» μέσα από μελωδίες από σάζι, λύρα, κρουστά και τσέλο."

N.H.: Γιατί επιλέξατε το Βραχάσι ενώ θα μπορούσατε να κάνετε την Έκθεση αυτή σε ένα χώρο που θα σας έδινε μεγαλύτερη ενδεχομένως δημοσιότητα; Τι σας κάνει να επιστρέφετε στο Βραχάσι στον τόπο καταγωγής σας, με την οργάνωση αυτής της έκθεσης; Τι συμβολίζει για σας αυτή η παρουσία;

Μ.Γ.: "Είμαι ο καλοκαιρινός κάτοικος  με την οικογένεια μου,  ανελλιπώς,  στο Βραχάσι-Σίσι,   ίσως να έλειψα μόνο σε μια περίοδο  των σπουδαστικών  χρόνων στην Ανωτάτη Σχολή Καλών Τεχνών της Αθήνας. Κατά κάποιο τρόπο είναι επιστροφές στον τόπο που βίωσα τα παιδικά μου χρόνια, και επιμένω στην περιοδική επιστροφή αυτή για λόγους  συναισθηματικούς και προς χάριν της ενεργειακής φύσης της τοπιογραφίας  αυτού του  τόπου. Είναι ο τόπος  για περισυλλογή, έστω για λίγο, απέναντι στους έντονους ρυθμούς των  δραστηριοτήτων σε ένα αστικό κέντρο σαν την Θεσσαλονίκη που ζω και εργάζομαι.
    Αυτή την φορά ήρθα με μια ενότητα έργων για αυτή την έκθεση.  

Φωτογραφία του χρήστη Πολιτιστικός Σύλλογος Βραχασίου "Ο Αναύλοχος".
    
Πρέπει  να  αναφερθεί, ότι τα έργα που παρουσιάζονται  τον Αύγουστο του 2017, στο Βραχάσι Λασιθίου, που είναι ένα μέρος της έκθεσης  ''Αφιέρωμα στον Ερωτόκριτο" δεν θα ήταν δυνατόν, αν δεν ανταποκρινόμασταν στην πρόσκληση, του προγράμματος πρωτοβουλίας της επίκουρης καθηγήτριας κας Τασούλας Μαρκομιχελάκη,  του Τομέα Μεσαιωνικών και Νεοελληνικών Σπουδών του Τμήματος Φιλολογίας Α.Π.Θ., όπου με αφορμή τη διδασκαλίας της, γύρω από το εμβληματικό κείμενο της Κρητικής Λογοτεχνίας Ερωτόκριτος, γεννήθηκε και εξελίχθηκε η σκέψη μιας συνεργασίας με την ιστορικό τέχνης  Ίριδα Κρητικού, που θα είχε ως αντικείμενο μια εικαστική έκθεση με θέμα το μεγάλο αυτό ποιητικό  έργο.
     Η ομαδική  εικαστική  έκθεση με τίτλο “μόνον  εσέ, Ρωτόκριτε”:
παρουσιάστηκε από τις 29/4 έως τις 15/6  στο Τελλόγλειο Ίδρυμα Τεχνών Α.Π.Θ. (στη πινακοθήκη του Πανεπιστημίου μας) στη Θεσσαλονίκη, με έργα καλλιτεχνών που φιλοτεχνήθηκαν για τον λόγο αυτό και με την θετική ανταπόκριση  των σπουδαστών σε συντονισμό  σε εκπαιδευτική διαδικασία , ως μια δεύτερη παράλληλη έκθεση.
      Στη συνέχεια, με την υποστήριξη των Δήμου Σητείας και Ηρακλείου  μεταφέρθηκε και στην Κρήτη φιλοξενούμενη αρχικά στη Σητεία (γενέτειρα του Βιτσέντζου Κορνάρου) και κατόπιν στην Δημοτική Πινακοθήκη του Δήμου  Ηρακλείου, στην Βασιλική του Αγ. Μάρκου  ενώ  αργότερα   στην  Λάρισα  στην  Δημοτική Πινακοθήκη « Κατσίγρα».
     Εμείς στο Βραχάσι, αναπτύξαμε ένα μέρος της έκθεσης αναλόγως των προδιαγραφών της αίθουσας του παλαιού παρθεναγωγείου, που είναι ένας χώρος που νομίζω  έχει την υποδομή να φιλοξενεί ανάλογες εκθέσεις.
  Η απόφασή μου, για όλο αυτό το εγχείρημα δεν είναι τυχαία.
  Με την παρακολούθηση των δραστηριοτήτων του Πολιτιστικού Συλλόγου Βραχασίου  «Ο Αναύλοχος»,  στα προγράμματά τους στα τελευταία καλοκαίρια στο πλαίσιο των πολιτιστικών συναντήσεων, διαπίστωσα από το είδος και το ύφος του περιεχόμενου των εκδηλώσεων  ότι, στις προσπάθειες τους να προσφέρουν τα ουσιώδη και με ποιότητα,  έχουν σηκώσει τον πήχη που λέμε ψηλά.  Είναι ότι ποιό παρήγορο στις εκπτωτικές και αγκυλωτικές πολιτικοκοινωνικές καταστάσεις που βιώνουμε όλοι στον τόπο μας.
   Δέχτηκα με χαρά την πρόταση των μελών του συλλόγου να συνεισφέρω και εγώ  στις εκδηλώσεις τους αυτό το καλοκαίρι γιατί διαπίστωσα, εκ μέρους τους  την υψηλή διάθεση, και την ανοικτότητα τους, για προσφορά στο τόπο.
    Η  απόφασή μου να εκθέσουμε ,είναι για τους λόγους που προανέφερα αλλά είναι και μια ευτυχής συγκυρία, ώστε να συνυπάρξουμε σήμερα εδώ, και να επικαιροποιήσουμε, φιλόλογοι και μουσικοί, την  αυταπόδεικτη απήχηση και την επίδραση του "Ερωτόκριτου" σε όλους μας, αλλά και όπως βλέπουμε και στις νεότερες γενιές που, εξακολουθεί μετά από τόσα χρόνια, να έχει μεγάλη αντήχηση. Επομένως η επιλογή μου να εκθέσουμε τα έργα μας  στο Βραχάσι, ... είναι συνειδητή και δεν έχω λόγο αυτή την στιγμή,  να είχα την επιλογή οποιοδήποτε άλλου χώρου που θα εξασφάλιζε την μέγιστη δημοσιότητα της έκθεσης.  Ακριβώς όπως για τους ίδιους παρεμφερείς λόγους αυτή την περίοδο εκθέτω έργο μου ...μακριά  από τα αστικά κέντρα και τους χώρους των μουσείων και των ιδιωτικών γκαλερί. Έχω βέβαια αυτή την θέση, ότι, όταν διασταυρώνομαι με ανθρώπους που εκτιμούν και αφουγκράζονται καλά, με ευαισθησία και μεράκι θα μοιραστώ μαζί τους το οποιοδήποτε κάλεσμα με ανταπόκριση.
   Εκ προθέσεως, αυτή η παρουσίαση είναι μια συμβολική κατάθεση, ένας φόρος τιμής στον Βιτσέντζο Κορνάρο και το μέγα έργο του,  επίσης εκ μέρους μου μια πράξη αναστοχασμού , με συγκίνηση πολλάκις στην ανάκληση στη μνήμη, της μουσικότητας των μελοποιημένων στίχων του έργου, των πρωταρχικών παιδικών ακουσμάτων μου, ειδικά το λέω με συγκίνηση, αποδιδόμενη στην υπέροχη φωνή του Αλέκου Κακέπη  που μας τιμά σήμερα, στην έναρξη της εκδήλωσης που μαζί με τον Μιχάλη Κακέπη,  θα τραγουδήσουν αποσπάσματα από τον «Ερωτόκριτο» με τον δικό τους, μοναδικό τρόπο.
Η περσινή τιμητική βραδιά για τον Αλέκο Κακέπη του  Πολιτιστικού Συλλόγου Βραχασίου «Ο Αναύλοχος» και η δημόσια προβολή του έργου  του Θανάση Καφετζή που είναι  ένα κινηματογραφικό  πορτραίτο του Αλέκου Κακέπη, που θα προβάλλεται στην διάρκεια της έκθεσης, θα πρέπει να ομολογήσω, ότι ήταν η πρώτη αφορμή, ως έναρξη των συζητήσεων που είχα με τον Μανώλη Κριτσωτάκη και τον Γιώργο Κωστάκη για την πραγματοποίηση της σημερινής εκδήλωσης και της έκθεσης που θα παραμείνει ανοικτή για το κοινό μέχρι 20 Αυγούστου."

Ν.Η.: Μπορεί ένας μικρός τόπος, ένα χωριό σαν το δικό μας να γίνει το επίκεντρο για την Τέχνης; Μπορεί αυτή η προσπάθεια να έχει συνέχεια;
 
Μ.Γ.: "Για να κάνει κανείς, την υπέρβαση και την διαφορά στο πολιτισμό, είναι μεγάλη υπόθεση και απαιτούνται πρόσωπα με ειδικευμένες γνώσεις στους τομείς του σχεδιασμού και διαχείρισης των όποιων πολιτιστικών δράσεων, από οργανισμούς, σύμφωνα με τις ανάγκες  της έκφρασης και ανάδειξης της κουλτούρας των τοπικών κοινωνιών, που θα αποτελέσουν την πρόκληση και πρόσκληση του ενδιαφέροντος της συμμετοχής του κοινού.
    Αναφέρθηκα προηγουμένως στις υψηλές προθέσεις και στόχους  των δυνατοτήτων των μελών του Πολιτιστικού Συλλόγου Βραχασίου "ο Αναύλοχος" και εύχομαι στην θετική καταγραφή  των πεπραγμένων τους, στην προσφορά στο ευρύτερο κοινό της περιοχής. Οι δράσεις τους να βρίσκουν ανταπόκριση στα νέα μέλη του Συλλόγου, για την θετική συνέχεια των πολιτιστικών ζητημάτων στο Βραχάσι Λασιθίου, με την ευχή, στην απήχηση που θα έχουν οι δράσεις τους πέρα από το τοπικό ενδιαφέρον , διότι σε εποχή που ζούμε την επανάσταση των επικοινωνιακών μέσων , την  διάχυση των  πληροφοριών και των δυνατοτήτων της παγκόσμιας παρακολούθησης των δράσεων μας, ας  είναι και αυτό το καλοκαίρι αυτές οι πολιτιστικές συναντήσεις σαν μια λάμψη στον γαλαξία των πολιτιστικών πεπραγμένων.  
     Μεταφέρω τις  ευχαριστίες όλων των συμμετεχόντων, στην πρωτοβουλία  του Πολιτιστικού Συλλόγου Βραχασίου  «Ο Αναύλοχος», που μας έδωσε την ευκαιρία  της παρουσίασης των εικαστικών προσεγγίσεων μας, στο Βραχάσι Λασιθίου στην Κρήτη, στα πλαίσια  των πολιτιστικών συναντήσεων το καλοκαίρι του 2017, με τις ιδιαίτερες ευχαριστίες στην πρόεδρο του Συλλόγου κα Μαρία Μαθιουδάκη  όπως και στα μέλη  κο Μανώλη Κριτσωτάκη, κο Γιώργο Κωστάκη, και στην τεχνική υποστήριξη  από τον Γιώργο Τζανάκη και την  Εύα Κακέπη, καθώς και  στους χορηγούς:  Π.Α.Ο.Δ.Α.Ν.(Πολιτιστικός Αθλητικός Οργανισμός Δήμου Αγίου Νικόλαου), Βραχασώτικο  Σπίτι - Λαογραφική έκθεση  για την συνδρομή τους, ιδιαίτερες ευχαριστίες στην Δήμητρα Βασιλάκου  για τα καλαίσθητα έντυπα, που σηματοδοτούν  και πλαισιώνουν τον χαρακτήρα των πολιτιστικών εκδηλώσεων στο Βραχάσι  και αυτό το καλοκαίρι του 2017."



Μανόλης Γιανναδάκης,
Καθηγητής Χαρακτικής του Τμήματος Εικαστικών και Εφαρμοσμένων Τεχνών της Σχολής Καλών Τεχνών του Αριστοτελείου Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης.

Με καταγωγή το Βραχάσι Λασιθίου, ο Μανόλης Γιανναδάκης γεννήθηκε στην Αθήνα το 1954. Σπούδασε στη Σχολή Γραφικών Τεχνών του Αθηναϊκού Τεχνολογικού Ομίλου A.T.O. (Δοξιάδη), από το 1972 έως το 1975.
Συνέχισε τις σπουδές του στην A.Σ.K.T. Αθηνών, στο εργαστήριο Χαρακτικής του K. Γραμματόπουλου, από το 1975 έως το 1980, καθώς και στο εργαστήριο Τυπογραφίας και Τέχνης του Βιβλίου από το 1979 έως το 1981.
Δίδαξε Σχέδιο στη Σχολή Καλών Τεχνών του Τμήματος Εικαστικών και Εφαρμοσμένων Τεχνών του Α.Π.Θ. από το 1986 έως το 1997 και Χαρακτική από το 1997, ως επίκουρος και λίγο αργότερα ως Αναπληρωτής Καθηγητής.
Το 2011 εξελέγη Καθηγητής Χαρακτικής στο ίδιο τμήμα. Είναι Διευθυντής του εργαστηρίου χαρακτικής αυτή την περίοδο.
Το 1997 μαζί με τον καθηγητή Ξενή Σαχίνη ίδρυσαν το Κέντρο χαρακτικής του Δήμου Νεάπολης και Συκεών.
Είναι μέλος του Επιμελητηρίου Εικαστικών Τεχνών Ελλάδας, και ως εκπρόσωπός του διετέλεσε μέλος του Δ.Σ. του Κρατικού Μουσείου Σύγχρονης Τέχνης για δύο θητείες.
Συμμετείχε σε πάρα πολλές ομαδικές εκθέσεις τόσο στο εσωτερικό όσο και στο εξωτερικό, σημαντικές διοργανώσεις ιδιωτικών γκαλερί, δημοτικών πολιτιστικών φορέων, ιδρυμάτων, καλλιτεχνικών ενώσεων, πινακοθηκών, μουσείων.
Έργα του βρίσκονται σε ιδιωτικές συλλογές, δημοτικές πινακοθήκες, πολιτιστικούς φορείς και μουσεία στην Ελλάδα και στο εξωτερικό.
Αυτή την περίοδο εκθέτει το έργο του μετην εικαστική ομάδα ''Φλέγρα'' στον Δήμο Νέας Προποντίδας στην Χαλκιδική στο Μουσείο αλιευτικών σκαφών και εργαλείων.







Σχόλια

Δημοφιλείς αναρτήσεις τις τελευταίες 30 ημέρες

Η θέση μας για ένα δυσάρεστο περιστατικό

Ο αγαπημένος 'Αγιος του καλοκαιριού

Ο Βραχασώτης Μανόλης Γιανναδάκης

Ένας σπουδαίος Βραχασώτης πιανίστας απόψε στο Βραχάσι

Για τον Γιάννη που έφυγε νωρίς...

Ποια είναι τα πρόσωπα των μαθητών της φωτογραφίας του 1965

Τρεις εκπληκτικές φωτογραφίες από το Δημοτικό Σχολείο στο Σίσι!!!

O Μπάρμπα Γρηγόρης

Πολιτιστικές Συναντήσεις Βραχάσι 2017 από τον Π. Σ. Βραχασίου "Ο ΑΝΑΥΛΟΧΟΣ"