Η Ντουκιατζομαρία και τα χαρέμια



Η Ντουκιατζομαρία

Γεννήθηκε πιθανώς γύρω στα 1860 και ήταν μητέρα της γιαγιάς μου Ευθαλίας Παχυγιαννάκη και γιαγιά της μητέρας μου. Προγιαγιά δικιά μου. 
Πέθανε το 1933, έτος που γεννήθηκα εγώ. Μόλις με βάσταξε στα χέρια της είκοσι ημερών. 
Έζησε την Τουρκιά και τα χαρέμια για πολλά χρόνια. 
Έκανε δύο κόρες την Άννα (Ανήκα ) και την Ευθαλία. 
Η Ευθαλία γιαγιά μου μόλις έγινε δώδεκα (12 ) ετών, φοβούμενοι οι γονείς της μη την πάρουν στο χαρέμι μια και ήταν ευπαρουσίαστη, όπως συνήθιζαν, την πάντρεψαν με τον Νικόλαο Παχυγιαννάκη δεκατριών (13 ) ετών. 
Νικόλαος & Ευθαλία Παχυγιαννάκη
Παιδιά και οι δύο τους έφτιαξαν οικογένεια αφήνοντας το σχολείο και τη μόρφωσή τους, νταντεύοντας παιδιά και μπαίνοντας από νωρίς στα βάσανα της ζωής. 
Θυσίασαν τη νιότη τους για να αποφύγουν την Τουρκιά και το χαρέμι. 
Η γιαγιά μου διηγήθηκε για την παιδική αφέλειά τους, ως νεόνυμφοι και  μου ανέφερε το εξής γεγονός...
Την επόμενη Κυριακή από το γάμο τους πήγανε στα Μάλια για κάποια τοπική γιορτή, ίσως του Αγίου πνεύματος και ο παππούς έπαιζε την καμπάνα της Εκκλησίας. 
Αυτό συνήθιζαν να κάνουν τα παιδιά του χωριού. 
Νόμιζε πως ήταν κι αυτός παιδί. 
Σε ένα χρόνο έγιναν γονείς, αποκτώντας το πρώτο παιδί ονόματι Εμμανουήλ. 
Στη συνέχεια έκαναν δύο η τρία παιδιά που δεν κατάφεραν να επιζήσουν. 
Οι γονείς τους στενοχωριόταν για τα συμβάντα και συζητώντας με άλλους χωριανούς μεγαλύτερους, τους πρότειναν να κάνουν το εξής παράδοξο. 
Επειδή λέει ο πρώτος γιός ο Μανόλης δεν αγαπά τα αδέλφια του, θα πρέπει κατά το έθιμο να κάψουν το φούρνο και να τον βάλλουν μέσα φοβίζοντάς τον και αναγκάζοντας τον να φωνάζει: 
"Αγαπώ τ' αδέλφια μου, αγαπώ ταδέλφια μου". 
Έτσι κι έγινε. 
Το κακόμοιρο παιδάκι υποφέροντας από την ζέστη του φούρνου, όλο και φώναζε, ότι αγαπά τα αδέλφια του. 
Ω του θαύματος η γιαγιά έκανε ακολούθως δύο άλλα παιδιά, τη μητέρα μου Μαρία και τον θείο μου Χαράλαμπο. 

Τα αδέλφια Παχυγιαννάκη με την οικογένεια Ταμπουρατζή
Οι νεαροί γονείς με τη φτώχεια τους, φαμέγοι στον Λεμπιδαριστή και χαροπαλεύοντας στο χωράφι με τις ελιές και το χαρούπι κατάφεραν να σπουδάσουν τα αγόρια, να γίνουν δημοδιδάσκαλοι στα μέρη της Μακεδονίας Θράκης και η μητέρα μου να μείνει στο χωριό για να γηροκομήσει τους γονείς της. 

Γιώργος Ιεραπετρίτης 5 / 12 / 2017
Δημοσίευση σχολίου

Δημοφιλείς αναρτήσεις τις τελευταίες 30 ημέρες

Ο πολύχρωμος γάμος στο Σίσι κόστισε 1 εκατ. δολάρια

Οι τέσσερις ναυαγοί σφουγγαράδες από την Κάλυμνο στο Σίσι

Πρόταση βόμβα! Αεροδρόμιο στο Σίσι!

Οι αρχαιολογικές ανασκαφές στην Κνωσσό, στη Φαιστό, στα Μάλια και στο Σίσι και ο Μύθος του Λαβύρινθου

Πρόσκληση κάθε Τετάρτη του Ιουλίου για να επισκεφθούμε τον Αρχαιολογικό χώρο στο Σίσι!

H Σφίγγα του Αναύλοχου!!

Τέσσερα γεροντάκια στο καφενείο...

Το Σελλινάρι πριν μισό αιώνα περίπου με τη φωτογραφική μηχανή ενός Αμερικανού...

«Χρέος, υπερηφάνεια, πίκρα, παράπονο, συγκίνηση!!»

Emile-Honoré Destelle καταγράφει στο ημερολόγιό του την επίσκεψή του στο Βραχάσι περί τα 1900!!!