ΤΟ ΜΥΣΤΗΡΙΟ ΤΗΣ ΦΑΤΝΗΣ


Του 
Πρωτ. Ευαγγέλου Παχυγιαννάκη

Ήρθαν και πάλι τα Χριστούγεννα! Μια μέρα κι αυτή στο κύλισμα του χρόνου που όμως δεν είναι όπως οι άλλες. Τυλιγμένη στο μυστήριο, τη χαρά, τη δόξα του ουρανού, την προσδοκία, την ελπίδα, τη νοσταλγία. Και μέσα σε όλα αυτά η μαγεία της Φάτνης. Όλα όμορφα, νοσταλγικά.
Η χορωδία των αγγέλων, η έκπληξη των αγραυλούντων ποιμένων, η πρωτόγνωρη χαρά των ζώων να δεχθούν στο φτωχικό τους τον Άρχοντα του ουρανού και της γης, τα συναισθήματα της αγνής Κόρης η ζάλη του γηραιού Ιωσήφ, όλα αυτά συνθέτουν το μυστήριο της Γεννήσεως του Θεού και το μυστήριο της Φάτνης.
Το σκηνικό αυτό μας εμπνέει και καθοδηγεί τον στοχασμό μας σ’ εκείνη τη βραδιά την ολοφώτεινη, να στοχαστούμε το βαθύ μυστήριο του ουρανού, που ξετυλίγεται στις πλαγιές των βουνών και στα κράσπεδα των βουβών κοιλάδων κι ύστερα απλώνεται μέσα από φόβους και δισταγμούς, γκρεμίσματα κι οικοδομές, ανατροπές και ξεθεμελιώματα, σε ολόκληρο τον κόσμο. Κι όσο η νύχτα προχωράει έρχεται αγουροξύπνητος ο Όρθρος να δεχθεί το νέον φως που τον πλημμυρίζει η λάμψη μιας καινούργιας ημέρας  και καταυγάζει στεριές και θάλασσες.
Τι έχει, όμως, να πει το μυστήριο της Φάτνης στον σύγχρονο κόσμο; Στους σημερινούς ανθρώπους που, ακόμη και για τα ζωντανά τους έχουν χτίσει σύγχρονες κατοικίες - μονάδες, εξοπλισμένες με όλες τις ανέσεις, αν και σε τελευταία ανάλυση ο σκοπός της εξασφάλισης καλών συνθηκών ζωής τους έχει ως αποτέλεσμα την εκμετάλλευσή τους. Τι έχει να πει στον σύγχρονο άνθρωπο που ζη μέσα σε φωτολουσμένα μέγαρα και στάνες με όλα τα κομφόρ μια άνετης διαβίωσης; Κι όμως βιώνει το υπαρξιακό του σκοτάδι της μοναξιάς και της αυτοαπόρριψης; Σε αυτό τον άνθρωπο με την  αγωνία των ηλεκτρονικών ραδιενεργών εγκεφάλων και των θορύβων των πυραυλοκίνητων αεροπλάνων,  των ατομικών υποβρυχίων και των καθημερινών θορύβων που του πληγώνουν την ηρεμία και του τραυματίζουν την άνεση;
Πώς να νιώσει ο σύγχρονος άνθρωπος το σιωπηλό μήνυμα της Φάτνης με αισθήσεις που αιμοστάζουν; Η όρασή του μολύνεται από τα πάσης φύσεως θεάματα, που εξαγριώνουν τον άνθρωπο. Διαφημίσεις σε περιοδικά που, με κρεμασμένη την ανθρώπινη σάρκα έχουν γίνει κινητά κρεοπωλεία κι αποκαλύπτουν ανερυθρίαστα  την ασέβεια μιας παρακμασμένης εποχής;  Η ακοή του γεμάτη από βάρβαρους ρυθμούς και ασύνταχτους ήχους, από βλασφημίες και άσχημες συζητήσεις με ελεεινά ανέκδοτα και προσφωνήσεις, που βεβηλώνουν το ανθρώπινο πρόσωπο; Μια αφή που ψηλαφεί κάθε μέρα την ανομία σε παράνομες συναλλαγές και μαύρο χρήμα;
Πώς, λοιπόν θα νοιώσει ο σύγχρονος άνθρωπος το σωτήριο μήνυμα της Φάτνης, που το έφερε στη γη με την ενανθρώπησή Του ο Γιός του Θεού, που το βροντοφώνησαν τα βουνά και τα λαγκάδια της βηθλεεμίτιδος γης, το έψαλλαν οι άγγελοι και το γεύθηκαν οι απλοί άνθρωποι όλων των αιώνων; Για πολλούς η νύχτα της Φάτνης δεν είναι τίποτα άλλο παρά ένα γραφικό επεισόδιο, που το αναπολούν κάθε χρόνο μερικοί ρομαντικοί και το συντηρεί μια Εκκλησία, που τρέφει τους πιστούς της  με γλυκερές ιστορίες και παραμύθια.  
Να όμως, που ο αντίλαλος της Φάτνης έρχεται με την ορθρινή καμπάνα να καλέσει και πάλι τον σύγχρονο άνθρωπο: «Δεῦτε, ἴδωμεν πιστοί ποῦ ἐγεννήθη ὁ Χριστὸς· ἀκολουθήσωμεν λοιπὸν ἔνθα ὁδεύει ὁ ἀστήρ…» δεῦτε ἴδωμεν «τὴν Φάτνην χωρίον, ἐν ὧ ἀνεκλήθη ὁ ἀχώρητος Χριστὸς ὁ Θεός…» Τα Χριστούγεννα δεν είναι η ημέρα των δώρων. Είναι η ημέρα του Δώρου, που ο Θεός Πατέρας προσέφερε στα παιδιά του. Είναι το Δώρο της ενανθρωπήσεως του Θεού· αυτό είναι το «ξένον και παράδοξον μυστήριον», ότι «ὁ Θεός δι’ ἡμᾶς ἐνηνθρώπησεν, ἵνα ἡμεῖς θεοποιη-θῶμεν» (Μ. Αθανάσιος). Γι’ αυτό τα Χριστούγεννα δεν είναι μια σύντομη φευγαλέα χαρά μιας ημέρας, είναι πηγή αδιαλείπτου χαράς, είναι μια διαχρονική πραγματικότητα που δεν έγινε κάποτε τῷ καιρῷ εκείνῳ, άλλα γίνεται τώρα δα την στιγμή αυτή που καλείται ο κάθε άνθρωπος να κάμει την ψυχή του Φάτνη για να ξαναγεννηθεί μέσα σ’ αυτήν ο Χριστός.
Ο Χριστός γίνεται πάλι Βρέφος. Και γεννάται μέσα στις καρδιές των απλών και καθαρών ανθρώπων, που ζουν με ταπείνωση το μυστήριο της Φάτνης. Σε ακάθαρτες καρδιές, υψηλόφρονες, γεμάτες ακαθαρσίες και πάθη ο Χριστός δεν βρίσκει τόπο να κατοικήσει. Αυτό είναι και το μήνυμα της Φάτνης στον σύγχρονο κόσμο. Ο κόσμος σήμερα πέρα από κάθε άλλη εποχή αναζητά την ειρήνη. Θέλει την αγάπη. Λαχταρά τη δικαιοσύνη. Και ακριβώς αυτές τις ουράνιες δωρεές έρχεται να του δώσει το μυστήριο της Φάντης. Σήμερα ο άνθρωπος έχει καταντήσει σαν ένα περίτρομο, δειλό  και φοβισμένο ζώο, κυνηγημένο από τα ίδια του τα επιτεύγματα. Πίσω από τις λαμπρές προθήκες του πλούτου και της στρατιωτικής του ισχύος, τον εξοπλισμό, την αδιαφορία και την άρνηση του Θεού, πληρώνει τα επίχειρα των ανομιών της εγκληματικής του παραφροσύνης και σ’ αυτή την αδιέξοδο κατάσταση που βρίσκεται έρχεται ακριβώς, ως αντίδοτο,  το μήνυμα της Φάτνης να του φέρνει τον σωτήριο αγγελικό ύμνο: «ἐπὶ  γῆς εἰρήνη ἐν ἀνθρώποις εὐδοκία».          
Δημοσίευση σχολίου

Δημοφιλείς αναρτήσεις τις τελευταίες 30 ημέρες

Ο πολύχρωμος γάμος στο Σίσι κόστισε 1 εκατ. δολάρια

Οι τέσσερις ναυαγοί σφουγγαράδες από την Κάλυμνο στο Σίσι

Πρόταση βόμβα! Αεροδρόμιο στο Σίσι!

Οι αρχαιολογικές ανασκαφές στην Κνωσσό, στη Φαιστό, στα Μάλια και στο Σίσι και ο Μύθος του Λαβύρινθου

Πρόσκληση κάθε Τετάρτη του Ιουλίου για να επισκεφθούμε τον Αρχαιολογικό χώρο στο Σίσι!

H Σφίγγα του Αναύλοχου!!

Τέσσερα γεροντάκια στο καφενείο...

Το Σελλινάρι πριν μισό αιώνα περίπου με τη φωτογραφική μηχανή ενός Αμερικανού...

«Χρέος, υπερηφάνεια, πίκρα, παράπονο, συγκίνηση!!»

Emile-Honoré Destelle καταγράφει στο ημερολόγιό του την επίσκεψή του στο Βραχάσι περί τα 1900!!!