Το καπέλο με το φτερό





Της
Γεωργίας Λαζαράκη



(Οι άνθρωποι της γειτονιάς μου.)

Η έν λόγω δεσποινίδα δεν διέμενε στην γειτονιά μου, ήταν όμως ο καθημερινός επισκέπτης μια και είχε καταφέρει να δημιουργήσει πολύ στενές σχέσεις με τα πέριξ.
Κάθε μέρα γύρω στις δέκα το πρωί έκανε την διαδρομή από την πέρα γειτονιά στα λημέρια μας.
Ο ερχομός της δεν μπορούσε να περάσει απαρατήρητος μια και η σιγουριά που ένιωθε για τον εαυτό της και η βροντερή φωνή της, την βοηθούσαν στην ανακοίνωση της δημόσιας άφιξης και αναχώρησης της.
Από τον Αφέντη Χριστό ανακοίνωνε την εμφάνιση της με τα δυνατά και βροντερά καλημερίσματα της τα οποία τα σκορπούσε απλόχερα και επιλεκτικά στους ανθρώπους που συμπαθούσε.
Όλα κι ' όλα δεν θα τα ισοπεδώσουμε όλα.
Εγώ είμαι η Καριοφυλλιά η Προκάκη με τ' όνομα έλεγε!
Φρόντιζε μάλιστα να το επαναλαμβάνει συχνά για να τ' ακούν οι βαρήκοοι και να μην προσπαθούν να ξεπεράσουν το σύνορα που το κοινωνικό πρωτόκολλο επιβάλλει .
Με τα δικά μου παιδικά μάτια, έβλεπα μια πολύ περιποιημένη μεγαλοκοπέλα, πάντα χτενισμένη και μακιγιαρισμένη, μετρίου αναστήματος, παχουλή, με βροντερή φωνή και έντονη προσωπικότητα. Αγαπούσε να μιλάει με το κεφάλι ψηλά, με χειρονομίες, δυνατά γέλια, τραγούδια, παροιμίες και ένας έντονος θεατρινισμός συνόδευε τα λεγόμενα της.
Ήταν ένας πολύ ζωντανός και ευχάριστος άνθρωπος.
Πολλοί οι εκλεκτοί γαμπροί που χτύπησαν την πόρτα της κι' άλλοι τόσοι αυτοί που γεύτηκαν την χυλόπιτα της.
Όλοι είχαν από ένα κουσούρι* και τα χρόνια περνούσαν και μαζί μ' αυτά και η ηλικία της Καριοφυλλιάς.
Σιγά σιγά οι υποψήφιοι γαμπροί άρχισαν ν' αραιώνουν και με την πάροδο του χρόνου σταμάτησαν και να την βλέπουν.
Οι ελπίδες όμως δεν σβήνουν αφού στα νυχτερινά όνειρα ξεπροβάλουν ξαφνικά, στρογγυλοκάθονται στο σαλόνι του μυαλού και μονοπωλούν τ' ονείρατα της χαράς και της πεθυμιάς.
Σαν τον πλάτανο του χωριού κάνουν την κεφαλή της και βάζουν σαν σκοπό να γεμίσουν το μυαλό της μ' όμορφα ονείρατα και ψεύτικες ελπίδες. 
Οι εξηγήσεις των ονείρων δίνουν και παίρνουν και τα συμπεράσματα ικανοποιούν αφ' ενός μεν τις αισθηματικές προσδοκίες, πυροδοτούν δε την καθημερινότητα με φρούδες ελπίδες και άσκοπες πεθυμιές.
" Τι να σημαίνει άραγε να περπατάς χέρι, χέρι και να σου προσφέρουν λουλούδια;
Γαμπρός, γαμπρός! δεν μου το βγάζεις από το μυαλό ότι είναι στο δρόμο!
Τι είναι να φοράς άσπρο φόρεμα;
Τι σημαίνει να κόβεις λεμονανθούς;
Αν δεις ένα λιβάδι με κόκκινες παπαρούνες τι θα πει;
Μα τι άλλο! γαμπρός!
Τα λουλούδια είναι γεγονός ευχάριστο και το κόκκινο ογλήγορο!
Αν έρχεται γαμπρός καλώς να ορίσει! Αν όχι, σκασίλα μας !
Εγώ είμαι η Καριοφυλλιά Προκάκη με τ' όνομα και ΘΑ ΦΟΡΩ ΤΟ ΚΑΠΕΛΟ ΜΕ ΤΟ ΦΤΕΡΟ!"
Οι εξηγήσεις των ονείρων είναι συχνές , οι γαμπροί πάντα στο δρόμο, αλλά και το καπέλο με το φτερό γίνεται μια γλυκιά συνήθεια και ίσως το πιο προσιτό όνειρο.
Τα χρόνια περνούν και ο αναμενόμενος γαμπρός ξεχνά τη διεύθυνση και την πόρτα του σπιτιού!
Η Καριοφυλλιά με το καπέλο με το φτερό πάει σιγά, σιγά, στ' αζήτητα.
Με τον καιρό ακόμη και το καπέλο με το φτερό χάνεται.
Κάποτε το παίρνει το κύμα και ο αέρας και το πετάει προς τα δυτικά ώσπου εξαφανίζεται από τον ορίζοντα.
Τα μεγάλα κύματα τ' οδηγούν στον Ατλαντικό και ακόμη πιο δυτικά για να φωλιάσει τελικά στους Ινδιάνους της Αμερικής.
Αυτοί το υιοθετούν το κάνουν σύμβολο τους και το μοστράρουν στο καπέλο τους.
Πριν από μερικά χρόνια έτυχε να τη συναντήσω σε προχωρημένη ηλικία.
Με θυμήθηκε!
Ούτε όμως εγώ την ξεχνώ!
Δεν μπορώ άλλωστε.
Κάθε φορά που βλέπω Ινδιάνο με το φτερό πετιέται μπροστά μου!
Το καπέλο με το φτερό θα με συνοδέψει και στην υπερατλαντική διαδρομή μου.
Μια μελαγχολία σκεπάζει την ψυχή μου!
Η γυναίκα που μου μιλά δεν έχει τίποτε το κοινό με την κοπέλα που άφησα.
Ετούτη, είναι μια άγνωστη, ταλαιπωρημένη και συρρικνωμένη από την ηλικία .
Η Καριοφυλλιά με το φτερό είναι πια ένα όνειρο, ίσως και μια απατηλή ανάμνηση από τα παλιά! Ίσως να είναι και ένα δημιούργημα της φαντασίας μου που παραβίασε μια νυχτιά τ' άδυτα του μυαλού μου και στρογγυλοκάθησε χωρίς να με ρωτήξει.
Όταν βαρέθηκε έφυγε το ίδιο αθόρυβα και πέταξε μακρυά .
Η Καριοφυλλιά με τ' όνομα δεν υπάρχει πια!
Έχει φύγει από καιρό να συναντήσει τα πνεύματα των Ινδιάνων για να τους χαρίσει την βροντερή φωνή της, την υπερηφάνεια της, τις χειρονομίες της και τον θεατρινισμό της.
Τους χάρισε και το τελευταίο της αποκούμπι** ! ΤΟ ΚΑΠΕΛΟ ΜΕ ΤΟ ΦΤΕΡΟ!

Σημείωση:
Το όνομα Καριοφυλλιά Προκάκη είναι φανταστικό.
Αν υπάρχουν ομοιότητες με πρόσωπα ή πράγματα είναι τελείως συμπτωματικές.

Γλωσσάρι:
* Κουσούρι: ελάττωμα
**Αποκούμπι: τελευταία παρηγοριά.

Η φωτογραφία είναι από το ινδιάνικο παραμύθι ο άνεμος

Σχόλια

Δημοφιλείς αναρτήσεις τις τελευταίες 30 ημέρες

Η ιστορία της Μαρίας Λιουδάκη από τη Λατσίδα ήρθε στην επικαιρότητα με αφορμή την τανία "Το τελευταίο σημείωμα"

Εξαφανίστηκε και αναζητείται 60χρονος άνδρας

Στο Σίσι μια από τις μεγαλύτερες ανασκαφές στην Ελλάδα!

Ο πολύχρωμος γάμος στο Σίσι κόστισε 1 εκατ. δολάρια

Οι τέσσερις ναυαγοί σφουγγαράδες από την Κάλυμνο στο Σίσι

Υπογράφουμε για να τρέξει ξανά η Απάνω Βρύση στο Βραχάσι

Η εκπληκτική ιστορία ενός ήρωα που σκότωσαν οι Ναζί στο Σίσι

Πρόταση βόμβα! Αεροδρόμιο στο Σίσι!

Ιωάννης Τζιρβελάκης: "Με αφορά γιατί έχω συνείδηση"! (Uptaded)

Παιδιά ενός κατώτερου θεού στο Σχολείο στο Σίσι;