Δρακούνγκουλος ο κοινός Dracunculus vulgaris στο Βραχάσι


Ένα Dracunculus vulgaris ή Δρακοντιά λη Αράπης στο Βραχάσι που φωτογραφήσαμε λίγο πριν να μπούμε στο χωριό στην άκρη του δρόμου.
Εντυπωσιακή εικόνα ενός λουλουδιού που έχει φορτιστεί με μύθους και παραδόσεις της Κρήτης. Μια εκδοχή του μύθου θέλει ένα  Δράκο πελώριο και μοχθηρό, ο οποίος συνήθιζε να κατασπαράζει ό,τι ζωντανό έβρισκε μπροστά του.
Ο δράκος ζούσε σε μια σπηλιά της Κρήτης, η οποία βρωμοκοπούσε σάπιο κρέας, από τα εκατοντάδες θύμματα του, κατά κύριο λόγο πρόβατα και κατσίκες αλλά και ανθρώπους που τύχαινε να βρεθούν μπροστά του.
Κανείς δεν τολμούσε να πλησιάσει την σπηλιά από την δυσωδία. Όμως, η κόρη του Ουρανού και της Γαίας, η Ρέα, αφού γέννησε τον βασιλιά των θεών, τον Δία, τον έκρυψε σε μια άλλη σπηλιά, κοντά σε αυτήν που ζούσε ο δράκος.
Εκεί τον μικρό Δια μεγάλωναν μια κατσίκα, η Αμάλθεια, καθώς και μια οικογένεια βοσκών, η οποία υποσχέθηκε στην Ρέα να βοηθήσει με αντάλλαγμα ότι τα πρόβατά τους θα σώζονταν από τους λύκους.
Όπως τα έφερε όμως η τύχη, ο Δράκος επισκέφτηκε στην σπηλιά του Δια, και θανάτωσε  τα πρόβατα των βοσκών. Έπειτα αυτός κουβάλησε τα πτώματα των προβάτων στη σπηλιά του, όπου τα άφησε να σαπίσουν, ικανοποιημένος για τη λεία του.
Όταν η Ρέα κατάλαβε τι είχε συμβεί, και για να τιμωρήσει τον κακό Δράκο, τον επισκέφτηκε στην βρωμερή σπηλιά του και τον μετέτρεψε σε ένα άσχημο και αποτρόπαιο φυτό, την γνωστή μας Δρακοντιά, που φημίζεται για την άσχημη δυσωδία της και την οποία πλησιάζουν μόνο μύγες.



Κοινές ονομασίες:

Δρακούνκουλος ο κοινός, Δρακοντιά, Φιδόχορτο, Στραχουρι, Δρακόντιον, Δρακόντιον μέγα, Αράπης.

Συνώνυμα:
Arum dracunculus L., Aron dracunculum (L.) St.-Lag., Dracunculus dracunculus (L.) Voss, des. inval., Dracunculus spadiceus Raf., nom. illeg., Arum guttatum Salisb., Dracunculus creticus Schott, Dracunculus major Garsault, des. inval., Dracunculus polyphyllus Blume, nom. illeg., Dracunculus vulgaris subsp. creticus (Schott) K. Richt., Dracunculus vulgaris var. creticus (Schott) Nyman, Dracunculus vulgaris var. elongatus Engl., Dracunculus vulgaris var. laevigatus Engl.

Βιότοπος, Συλλογή:

Ανήκει στην οικογένεια Araceae και είναι πολυετές φυτό που συχνά ξεπερνάει το 1 μέτρο σε ύψος, με χαρακτηριστική δυσάρεστη οσμή κατά την ανθοφορία του, που θυμίζει σάπιο κρέας, αυτή η έντονη δυσοσμία προσελκύει τις μύγες και τα σκαθάρια τα οποία παγιδεύονται για μία μέρα στο εσωτερικό του άνθους, η λεία επιφάνεια του, αποτρέπει την αναρρίχηση προς τα πάνω και έτσι βοηθούν στη επικονίαση του.
Τα φύλλα του είναι μεγάλα και πλατιά, παλαμοειδή, πολυσχιδή κυματοειδή, συχνά με λευκές ραβδώσεις. Ο μίσχος είναι στικτός με κηλίδες σκούρες μωβ, πολύ χαρακτηριστικός σε σχέδιο που θυμίζει ζέβρα.
Η σπάθη του είναι λεία, στο περιθώριο κυματώδης, καστανό-πορφυρή εσωτερικά, κίτρινο-πράσινη εξωτερικά, με μήκος μέχρι 55 εκ., το άνω μέρος της είναι λογχοειδές.
Το φυτό ανθίζει συνήθως Απρίλιο-Ιούνιο, οι καρποί του είναι 60-80 πορτοκαλό-κόκκινα κατά την ωρίμανση μούρα, μήκους 1-3 εκ.
Το συναντάμαι σε μεγάλες ομάδες, συχνά σε δάση σε σκιερές θέσεις, σε ακαλλιέργητα και στα όρια καλλιεργημένων αγρών, σε άκρες δρόμων, σε σκουπιδότοπους και σε πετρώδεις θαμνότοπους.

Καλλιέργεια, Πολλαπλασιασμός:

Σαν καλλωπιστικό φυτό καλλιεργείται και εγκλιματίζεται εύκολα, προτιμά τα χουμώδη, καλά στραγγιζόμενα εδάφη
Μπορεί να ανεχθεί τη σκιά, αλλά προτιμά τη πλήρη έκθεση στον ήλιο, μπορεί επίσης να αντέχει στην ξηρασία.

Εδωδιμότητα:

Το Dracunculus vulgaris θεωρείται ένα δηλητηριώδες φυτό λόγω του υδροκυανικού οξέος που περιέχει σε συνδυασμό με την αροίνη, τα φύλλα, οι ρώγες του καρπού και οι χλωροί κόνδυλοι του φυτού έχουν τοξική επίδραση σε ανθρώπους και ζώα.
Για τους αρχαίους το φυτό αυτό ήταν συνδεδεμένο με τα φίδια που αντιπροσώπευαν τη μυστικότητα του κάτω κόσμου.



Θεραπευτικές ιδιότητες:

Στην αρχαιότητα έχει χρησιμoποιηθεί ως αντίδοτο για το δάγκωμα φιδιού, όποιος έτριβε τη ρίζα στα χέρια του υποτίθεται ότι προστατεύεται από δάγκωμα του.
Οι καρποί του είναι κόκκινο -πορτοκαλί στο χρώμα, ράγες στο σχήμα και δηλητηριώδεις.
Το είδος είναι ενδημικό των Βαλκανίων και εξαπλώνεται μέχρι την χώρα μας. Μπορούμε να το συναντήσουμε σε χωράφια, στις άκρες αγροτικών δρόμων, σε χαντάκια και άλλες περιοχές αρκετά υγρές.
Θεωρείται φαρμακευτικό, αλλά και δηλητηριώδεςφυτό. Ολόκληρο το φυτό παράγει ένα αιθέριο έλαιο που περιέχει, την αροίνη, η οποία είναι χημικώς ασταθής και δηλητηριώδης.
Η ρίζα του ερεθίζει (δερματίτιδα) το δέρμα.

Πηγή πληροφοριών: Άγρια Μανιτάρια

Σχόλια

Δημοφιλείς αναρτήσεις τις τελευταίες 30 ημέρες

Η ιστορία της Μαρίας Λιουδάκη από τη Λατσίδα ήρθε στην επικαιρότητα με αφορμή την τανία "Το τελευταίο σημείωμα"

Στο Σίσι μια από τις μεγαλύτερες ανασκαφές στην Ελλάδα!

Εξαφανίστηκε και αναζητείται 60χρονος άνδρας

Ο πολύχρωμος γάμος στο Σίσι κόστισε 1 εκατ. δολάρια

Οι τέσσερις ναυαγοί σφουγγαράδες από την Κάλυμνο στο Σίσι

Υπογράφουμε για να τρέξει ξανά η Απάνω Βρύση στο Βραχάσι

Πρόταση βόμβα! Αεροδρόμιο στο Σίσι!

Οι μαθητές που πήγαιναν με τα πόδια στο Γυμνάσιο Νεάπολης το 1965!

Ιωάννης Τζιρβελάκης: "Με αφορά γιατί έχω συνείδηση"! (Uptaded)

Έδωσε το όνομά του στο νησί της Αγίας Βαρβάρας!!! Τέτοιο θράσος!! Από που το αντλεί;