Ο Γιάννος ο Έλιγκας!



Ο  Γιάννης  Πετσαλάκης  ( Έλιγκας )

Ο Γιάννος ντελικανής της εποχής με πολύ χιούμορ, κατά φαντασία γυναικοκατακτητής και μεγάλος λάτρης του τζόγου. 
Τον θυμάμαι όταν ήλθε με άδεια από το Ναυτικό που υπηρετούσε με το καπελάκι του και την μπελαμάνα να ανεβοκατεβαίνει το στενό μας μια και το σπίτι του ήταν στην Καραπιδιά στον ίδιο δρόμο. 
Μετά την απόλυσή του που τον έχανες που τον έβρισκες στα καφενεία του χωριού να πίνει το καφεδάκι του, να παίζει το αγαπημένο του Κουμκάν και να διηγείται τα κατορθώματά του την εποχή που υπηρετούσε στο Ναύσταθμο στο Σκαραμαγκά στις εξόδους του στον Πειραιά. 
Γυναίκες που δήθεν τον αγάπησαν και μια πολύ πλούσια που τον φίλεψε και στο σπίτι της. Και τόσες άλλες γυναικοκουβέντες που αρέσκετο να λέει. 
Εκτός από τις κατακτήσεις του, πολλές φορές μας διηγιόταν ιστορίες γύρω από το καράβι που υπηρετούσε και το πως κάποτε κινδύνεψε κολυμπώντας κοντά στο καράβι. 
Ο καπετάνιος έβαλε μπροστά το καράβι ξαφνικά και κόντεψε να τον κόψει ο "έλιγκας" όπως έλεγε. Αυτή την ιστορία με τον έλιγκα την έλεγε τακτικά και από εκεί του έδωσαν το ψευδώνυμο Έλιγκας. Παντρεύτηκε την Ελενιά όπως την έλεγε και απέκτησε δύο κόρες τη Μαρία και την Κατερίνα. 
Ήταν δουλευταράς, πρόσχαρος και πολύ ομιλητικός. 
Κάθε φορά που πέρναγε από το σπίτι μας δεν ξεχνούσε να καλημερίσει την μητέρα μου. 
Το μεγάλο του ελάττωμα ήταν ο τζόγος. 
Τακτικά με την παρέα του, πότε σε απόμερο μέρος στο χωριό ή στη Λατσίδα έπαιζαν ζάρια. 
Ήταν μανιώδης σ’ αυτά. 
Η καλύτερή του εποχή ήταν η περίοδος της πρωτοχρονιάς που ήταν λάσκα οι έλεγχοι και έτσι το ευχαριστιόταν το παιχνίδι. 
Πλησιάζοντας η Πρωτοχρονιά, πολλές φορές τον είχα δει να ανεβαίνει το στενό μας με μια κανίστρα (γερμανικό δοχείο ) στον ώμο του με λάδι. 
Το πήγαινε στον έμπορα να το πουλήσει για να έχει λεπτά κυρίως την βραδιά της Πρωτοχρονιάς. 
Τα τελευταία χρόνια της εργένικης ζωής μου που κατέβαινα στο χωριό για τις γιορτές με τους γονείς μου, ο Γιάννης από νωρίς την παραμονή της Πρωτοχρονιάς περνώντας από το σπίτι μας, με φώναζε κατατοπίζοντάς με για το που θα γίνει το παιχνίδι. 
Γιώργο θα βρεθούμε στο καφενείο του Σουλά, τον δακτύλα όπως τον λέγαμε, θα γίνει καλό παιγνίδι, αλλά σε θέλω δίπλα μου για να σου πάρω κανένα φράγκο. 
Είναι η αλήθεια, ότι και σε μένα άρεσε το χαρτί και ο τζόγος, αλλά πάντοτε έβαζα στο πορτοφόλι μου τα λεφτά που θα έπαιζα. 
Συνήθως έπαιζα ανοιχτά και πάντοτε έχανα. Δεν ήθελα να πάρω τα λεπτά από τους φτωχούς μεροκαματιάρηδες της παρέας. 
Αυτό το ήξερε ο Γιάννης και πάντοτε καθόταν δίπλα μου. 
Γενικά τον Γιάννη χαιρόσουν να τον έχεις δίπλα σου και να σου διηγείται τις γαργαλιστικές ιστορίες της νιότης του. 

Γιώργος Ιεραπετρίτης 9/5/2018

Σχόλια

Δημοφιλείς αναρτήσεις τις τελευταίες 30 ημέρες

Εξαφανίστηκε και αναζητείται 60χρονος άνδρας

Η σημερινή τραγική εικόνα του τουριστικού Σισού!!!

Τι θα κοστίσει ένα προστατευτικό; Αν δεν μπει, ίσως μια ζωή...

Σας ευχαριστούμε!

Σίσι: Πνιγμένοι στα σκουπίδια, τελείως ξεχασμένοι, δεν είμαστε απόβλητα

Βρέθηκε ο αγνοούμενος Θεοχάρης Παπαδάκης!

Εξαιρετικές εκδηλώσεις και φέτος από τον Πολιτιστικό Σύλλογο στο Βραχάσι "Ο ΑΝΑΥΛΟΧΟΣ"

Το "ΣΥΝΟΛΟ ΡΕΙ" το Σάββατο στο Βραχάσι!

Μια μοναδική φωτογραφία από τη θεμελίωση της Μεγάλης Εκκλησίας στο Βραχάσι στις 12 Ιουλίου 1936