Ο τραγουδιστής του καλοκαιριού

Η Ηώ στην Ελληνική Μυθολογία ήταν η θεότητα-προσωποποίηση της αυγής, κόρη του Τιτάνα Υπερίωνα
και της Τιτανίδας Θείας, και επομένως αδελφή του Ήλιου, του οποίου προηγείται κάθε μέρα στο ουράνιο ταξίδι του και της Σελήνης.
(Aurora, Guido Reni, 1613-14, ceiling fresco (Casino dell’Aurora, Rome)
Της
Γεωργίας Λαζαράκη

Η Κρήτη είναι ο ιδανικός τόπος για την καλοκαιρινή φιλοξενία του καλοκαιρινού τραγουδιστή.
Πουθενά στον κόσμο δεν έχω συναντήσει τόσα πολλά τζιτζίκια που να διαλαλούν ασταμάτητα τις μελωδικές τους ικανότητες.
Η μυθοπλασία πλούσια, οι παρεξηγήσεις ακόμη περισσότερες και το τραγούδι τους πότε συντροφικό, πότε εκνευριστικό πότε ευχάριστο και πότε μελωδικό. Όλα εξαρτούνται από την διάθεση μας και από τ' αισθήματα μας απέναντι τους.
Η διαλεχτή κόρη του Υπερίωνα και της Θείας γνωστή για τα κάλλη της και τα ροδόχρωμα αραχνοΰφαντα ενδύματα της ερωτεύεται μέχρι τρέλας τον κοινό θνητό αλλά απείρου κάλλους Τιθωνό.
Ο έρωτας της είναι τόσο παράφορος που ονειρεύεται την αιώνια αγάπη και την αιώνια συγκατοίκηση με τον εκλεκτό της.
Στους παραμυθένιους γάμους οι πύλες της Ανατολής στολίζονται και λαμποκοπούν από τις πιο μαγευτικες ροδοχρωμες αποχρώσεις όπως μόνο η Ηώ ξέρει να διαλέγει και να πλουμίζει μοναδικά.
Όμως εκείνη είναι Θεά και επομένως αθάνατη!
Εκείνος όμορφος, χαρισματικός, μοναδικός αλλά άνθρωπος και επομένως θνητός!
Η βαθιά ερωτευμένη Ηώ δεν θα σταθεί σε αυτή τη λεπτομέρεια !
Χωρις κανένα δισταγμό ζητά από τον πατέρα των θεών να δωρίσει την αιωνιότητα στον αγαπημένο της.
Το αίτημα της όχι μόνο γίνεται δεκτό αλλά και η πραγματοποίηση του είναι άμεση!
Αλοίμονο όμως!
Την αιωνιότητα θα την έχει αλλά όχι και την νεότητα.
Η Ηώ κυριευμένη από τον νεανικό ενθουσιασμό της παρέληψε την βασική παράμετρο με τις γνωστές συνέπειες που θα επιφέρει αργότερα στο ανθρώπινο σώμα και πνεύμα το σκληρό γήρας.
Η δυστυχία,η μεταμόρφωση και η συρρίκνωση αυτού του θεϊκού ανθρωπίνου σώματος είναι τέτοια που η ίδια η Ηώ θα ζητήσει ξανά από τον Δία ν' απαλλάξει τον αγαπημένο της από τον Δούρειο ίππο της καταραμένης αιωνιότητας.
Η μεταμόρφωση του σε έντομο και συγκεκριμένα σε τζίτζικα και σε καλοκαιρινό κανταδόρο θα τον λυτρώσει δια παντός από το αιώνιο γήρας.


Ο Αίσωπος και ο Lafontaine θα μας τον παρουσιάσουν σαν τον μεγάλο καλοπερασάκια και κλασικό τεμπέλη που ασχολείται μόνο με το σήμερα, χωρις την σκέψη του αύριο για τον εαυτό του και τους γύρω του. Η σύγκριση του μάλιστα με το εργατικό μυρμήγκι είναι τόσο τεράστια που η τεμπελιά και η μιζέρια του να φαντάζει ακομη μεγαλύτερη και για μερικούς αποκρουστική.
Τα παιδιά μιας άλλης εποχής έβλεπαν ένα διασκεδαστικό αλλά βασανιστικό παιγνίδι είς βάρος του κακόμοιρου εντόμου
Συχνά πυκνά έβλεπες τζιτζίκια με ακρωτηριασμένα φτερά μετατρέποντάς τα από φτερωτά έντομα σε έρποντες οργανισμούς.
Άλλοτε πάλι δυο τζιτζίκια μαζί είναι τρυπημένα ανά δύο στο στέρνο παριστάνοντας τα βόδια στο αλώνισμα. Βασανιστικη αναπαράσταση των γεωργικών βοδιών και βασανιστικος ο θάνατος που τα περιμένει!
Η μάννα μου πάλι είχε άλλη γνώμη.
Καλοσώριζε τα τζιτζίκια και το τραγούδι τους με μεγάλη χαρά και ανυπομονησία.
Το τραγούδι τους λέει ωριμάζει τα σταφύλια και τα σύκα. Χωρίς αυτά το καλοκαίρι θα ήταν μια γλυκανάλατη και ανούσια εποχή αφού θα περνούσε χωρίς τον οίνο και τη ρακή τα σταφυλάκια και τα συκαλάκια να μας γλυκαίνουν τη ζωή και να ταξιδεύουν το πνεύμα μας.
Ανάλογα λοιπόν με τα πιστεύω μας συμπαθούμε ή αντιπαθούμε τον αθώο καλοκαιρινό τραγουδιστή και του φερόμαστε αναλόγως.
Τίποτε όμως στον κόσμο δεν είναι όπως φαίνεται!
Τι πλάνη Θεέ μου και τι αδικία για το κακόμοιρο το τζιτζίκι!
Αδικήθηκε από τον δημιουργό μα αδικήθηκε και από τον ανθρωπο!
Το άκακο και αδικημένο έντομο πέρασε δεκαεφτά ολόκληρα χρόνια κάτω στη γη παρέα με τις χθόνιες δυνάμεις τις χθόνιες θεότητες και με όλα τα στοιχειά του Βασίλειου του Πλούτωνα.
Στη μίζερη και θεοσκότεινη ζωή του θα γίνει συχνά πυκνά η βορά των αρκάλων, των σκατζοχοίρων, των εντόμων και των άλλων νυκτόβιων και ημερήσιων φίλων του ζωικου Βασίλειου. Όταν επιτέλους δεήσει ν' αντικρύσει τον ήλιο έχει μόνο πέντε εβδομάδες ζωής για να συναντήσει το ταίρι του και να εξασφαλίσει την απαραίτητη διαιώνιση του είδους του.
Το τραγούδι του δεν είναι τίποτε άλλο παρα η κραυγή της απόγνωσης, το παράπονο του αδικημένου το κλάμα και η κραυγή της απελπισίας.
Είναι το ερωτικό κάλεσμα στον μελλοντικό αλλά πρόσκαιρο σύντροφο του που πρέπει να βρεθεί γρήγορα πριν το χρονόμετρο της ζωής αναγγείλει την λήξη του χρόνου.
Είναι η παραπονεμένη προσευχή στον μεγαλοδύναμο και το παράπονο του για την μελλοντική αλλά πολύ σύντομη αγάπη του για τη ζωή.
Βοήθεια!!!!
Πεθαίνω!!!!!
Αυτά και μόνο θέλει να φωνάξει.

Σχόλια

Δημοφιλείς αναρτήσεις τις τελευταίες 30 ημέρες

Στο Σίσι μια από τις μεγαλύτερες ανασκαφές στην Ελλάδα!

Ένα καλοκαιρινό απόγευμα του 1994 στο καφενείο του Γιάννη τση Καλής...

Βραχάσι 12 Ιουλίου 1936: Θεμελιώθηκε η μεγάλη εκκλησία και τελέσθηκε μνημόσυνο για τον Οπλαρχηγό Κ. Σφακιανάκη, με αφορμή τη μεταφορά των οστών του στη γενέτειρά του

Μια απάντηση σε όσους από «αναπτυξιακό οίστρο» έχουν ξεγράψει το Βραχάσι…

101 είδη πουλιών ενδημούσαν το 1995 στο φαράγγι στο Σελλινάρι αναφέρει μια πολύ ενδιαφέρουσα μελέτη που έγινε στην Κοινότητα Βραχασίου!!!

Πρόσκληση κάθε Τετάρτη του Ιουλίου για να επισκεφθούμε τον Αρχαιολογικό χώρο στο Σίσι!

5,5 klm στην περιοχή κάτω από το Σελλινάρι και στη Μίλατο ασφαλτοστρώνει ο Δήμος Αγίου Νικολάου. Πάνω από το Σελλινάρι όμως τίποτα!!!

Τα παιδιά του Γενικού Λυκείου Νεάπολης έγραψαν στίχους του Ερωτόκριτου σε τοίχους του Βραχασού και του Σισού!

Ένας αθλητής με καταγωγή και από Βραχάσι αγωνίζεται στην κατηγορία SUPERSPORT και έρχεται πρώτος!